“We’re Motörhead and we are going to kick your ass”, zo begint frontman Lemmy bijna elk optreden van zijn band. En natuurlijk kwamen dan ook Motörhead-klassiekers als Ace Of Spades en Bomber voorbij. Lemmy is niet meer de jongste, maar waarschijnlijk gaat hij door tot hij in het harnas sterft; op het podium dus. We zetten de beste Motörhead-songs nog eens op een rijtje.

10. (We Are) The Road Crew

Dit uptempo nummer van het album Ace Of Spades (1980) is een muzikaal eerbetoon aan de roadies van de band. De korte, pittige track bevat een smerige gitaarsolo en Lemmy claimt dat hij dit nummer in slechts tien minuten heeft geschreven. Die tekst gaat deze keer eens niet over seks… Toen roadie Ian Dobbie (We Are) The Road Crew voor het eerste hoorde, kreeg hij tranen in zijn ogen.

9. Hell Raiser

Hell Raiser werd geschreven door Ozzy Osbourne, Zakk Wylde en Lemmy Kilmister en is te vinden op het Ozzy-album No More Tears en het Motörhead-album March Or Die, uitgebracht in 1992. De versie van Motörhead werd als single uitgebracht en het nummer was ook te horen in de film Hellraiser 3: Hell On Earth. Op dit nummer is drummer Mikkey Dee te horen, die daarna ook officieel lid werd van Motörhead. In de video van Hell Raiser speelt Lemmy poker tegen Pinhead (Doug Bradley) uit de Hellraiser-films.

8. Iron Fist

Ook deze titelsong, van het vijfde studioalbum van Motörhead, werd als single uitgebracht en was behoorlijk succesvol met een 29ste plek in de Engelse hitparade. Op Iron Fist bestaat Motörhead voor de laatste keer uit het trio Fast Eddie Clarke, Phil Philthy Animal Taylor en Lemmy natuurlijk. Iron Fist is een zeer korte (2:51) uptempo metaltrack zoals alleen Motörhead die kan schrijven en spelen. Het nummer stond ook jarenlang op de setlist van Lemmy & Co. en was voor veel fans een van de betere Motörhead-tracks.

7. No Class

No Class is te vinden op het album Overkill en het werd in de zomer van 1979 als single uitgebracht. No Class behoort met o.a. Ace Of Spades tot de zogenaamde Motörhead-anthems en vooral de liveversie op No Sleep ‘Til Hammersmith is legendarisch. Het boogie-achtige nummer is geschreven door Clark, Kilmister en Taylor, en de gitaarriff in No Class is waarschijnlijk ‘geleend’ van het ZZ Top-nummer Tush. De coverversie van No Class door Megadeth is ook om van te smullen.

6. Orgasmatron

De titelsong van het zevende studioalbum van Motörhead werd in 1986 als single uitgebracht. Orgasmatron is een van de hardste Motörhead-tracks en de agressieve tekst gaat o.a. over kritiek op religie, politiek en oorlog en de gebruikte taal is donker en apocalyptisch (‘Hypocrisy made paramount, paranoia the law. My name is called religion, sadistic sacred whore’) te noemen. Muzikaal gezien is Orgasmatron een zeer simpel nummer en Motörhead nam het nummer in 2000 opnieuw op onder de naam Orgasmatron 2000. De coverversie van Sepulture mag er trouwens ook zijn!

5. Killed By Death

De song Killed By Death van het album No Remorse werd in 1984 als single uitgebracht en was commercieel gezien niet zo succesvol met een 51ste plek in de Engelse hitparade. Het uptempo nummer had wel altijd een vaste plek op de setlist en de tekst is weer eens typisch Lemmy: ‘If you squeeze my lizard, I’ll put my snake on you. I’m a romantic adventure, and I’m a reptile too’. De gitaarsolo in het midden van de song is lekker vet en een typische Wurzelsolo. Killed By Death werd ook gebruikt in het Britse comedydrama Hell in Heist (2008).

4. Ace Of Spades

Ace Of Spades werd in 1980 als single uitgebracht en het uptempo nummer stond maar liefst twaalf weken in de Engelse hitlijsten (de hoogste plek was de vijftiende). Ace Of Spades opent met een vette basriff van Lemmy en dendert dan lekker verder op de typische Motörhead-manier. Veel fans zien Ace Of Spades als het ultieme Motörhead-nummer, een zogenaamd anthem. Het nummer gaat over gokken en kaarten. Lemmy is dan ook een fanatieke gokker. De liveversie op No Sleep ‘ Til Hammersmith (1981) is nog enigszins vetter en sneller.

3. Motörhead

Het nummer Motőrhead, geschreven door Lemmy, werd in 1975 door Hawkwind uitgebracht. Twee jaar later bracht Lemmy’s nieuwe band Motörhead het nummer opnieuw als single uit. De titelsong van het eerste studioalbum is een uptempo klassieke Motörhead-track van de eerste orde. Motörhead kan en mag niet ontbreken op de setlist van de band en het nummer behoort nog steeds tot een van de favoriete tracks bij de fans. In 1981 werd een live-opname van het nummer als single uitgebracht en die versie behaalde maar liefst de zesde plaats in de Engelse charts. Ook de liveversie op het No Sleep-album is de moeite waard en laat Motörhead in topvorm horen. ‘Brained out, total amnesia. Get some mental anesthesia. Don’t move, I’ll shut the door, kill the lights. If I can’t be wrong, I must be right.’

2. Bomber

De titelsong van het derde Motörhead-studioalbum werd op 1 december 1979 als single uitgebracht. Commercieel gezien deed Bomber het zeker niet slecht, want het nummer piekte in Engeland op plek 34. Maar Bomber ontwikkelde zich vooral als een liveklassieker van de band, want het ontbrak bijna nooit op de setlist. Lemmy kreeg inspiratie voor deze song na het lezen van de roman Bomber, geschreven door Len Deighton. De versies van deze uptempo Motörhead-classic op verscheidene livealbums zijn altijd nog ietsje vetter en beter.

1. Overkill

Dit heerlijke Motörhead-nummer begint met opzwepende drums, een vette basriff en de rauwe strot van Lemmy, die de onsterfelijke woorden ‘Only way to feel the noise is when it’s good and loud’ uitspuwt. Deze titelsong van het tweede studioalbum van Motörhead verscheen als single op 10 maart 1979. Het is een van de bekendste en beste Motörhead-songs ooit, geschreven door Clarke, Kilmister en Taylor. Overkill is een livefavoriet en de versie op No Sleep ‘Til Hammersmith is nog sneller, smeriger, rauwer en beter dan de studioversie. De single haalde plaats 39 in de Engelse hitparade en het nummer werd regelmatig gecoverd, waarvan de bekendste misschien wel de liveversie van de ‘big four’ (Metallica, Slayer, Megadeth en Anthrax) van de trashmetal is en deze werd opgenomen op 14 september 2011 in het Yankee Stadion in New York.