We stonden eerder deze maand al stil bij de beste singles uit 1964. Tussen dat jaar en 1974 had de rockmuziek natuurlijk al een behoorlijk aantal cruciale veranderingen doorgemaakt, zoals wel blijkt uit het lijstje hieronder. David Bowie stond op het punt om de glamrock achter zich te laten, Paul McCartney gooide hoge ogen met Wings en nieuwe namen als Queen, Supertramp en Bad Company braken definitief door. Vooral Britse namen dus in onze top 10 van singles uit 1974:

10. Sparks – This Town Ain’t Big Enough For The Both Of Us

Ongetwijfeld een van de vreemdste nummers in de hitlijsten van de jaren zeventig was deze doorbraakhit van Sparks, met de opvallende broers Ron en Russell Mael. This Town Ain’t Big Enough For The Both Of Us was afkomstig van het album Kimono My House (ook al zo’n maffe titel), dat geproduceerd werd door Steve Winwoods broer Muff. De b-kant van de single, Barbecutie, stond niet op die lp, maar werd later toegevoegd aan cd-uitgaven. Ook de iets minder complexe volgende single Amateur Hour belandde hoog in de charts, maar zo briljant als This Town Ain’t Big Enough For The Both Of Us hoorde je glamrock zelden.

9. Supertramp – Dreamer

In 1974 brak eindelijk de succesperiode aan voor Supertramp, dankzij het verbijsterend goede album Crime Of The Century. Het catchy Dreamer betekende de eerste hit in eigen land voor de Britse band, maar in Amerika kwam juist de b-kant Bloody Well Right in de top veertig terecht. In Nederland stond Supertramp pas in 1977 echt hoog in de hitparade (met Give A Little Bit). Toch werd Dreamer ook hier een hit, alleen dan in de liveversie van de dubbel-lp Paris die in 1980 op single verscheen.

8. Electric Light Orchestra – Can’t Get It Out Of My Head

Het meest commerciële en sentimentele nummer van ELO’s conceptalbum Eldorado werd ook de enige hit van die lp. Althans, in een aantal landen buiten Engeland, want daar sloeg de single in tegenstelling tot enkele voorgangers vreemd genoeg niet aan. Ondertussen had de band rond Jeff Lynne wel mooi een eerste top 10-hit in Amerika te pakken (en opnieuw een top 20-notering in Nederland). Noemenswaardige covers zijn er van twee totaal verschillende ‘supergroepen’: Velvet Revolver en Transatlantic.

7. Bad Company – Can’t Get Enough

Over supergroepen gesproken: in 1974 debuteerde de nieuwe band van Paul Rodgers, Simon Kirke (beiden van Free), Mick Ralphs (Mott The Hoople) en Boz Burrell (King Crimson) met een uiterst succesvol titelloos debuutalbum. De eerste single van die lp was het opzwepende Can’t Get Enough, het hoogst genoteerde nummer van Bad Company en veertig jaar later nog steeds een classic rock-radiofavoriet. Een single met bijna dezelfde titel, Can’t Get Enough Of Your Love Babe van Barry White, stond opvallend genoeg tegelijkertijd in de Amerikaanse top twintig.

6. Mike Oldfield – Tubular Bells

Mede dankzij het effectieve gebruik van dit thema in William Friedkins succesvolle horrorfilm The Exorcist werd het ingekorte Tubular Bells een grote hit in Amerika – zonder dat Mike Oldfield zelf toestemming had gegeven voor deze release. De multi-instrumentalist bracht vervolgens een alternatieve versie uit in Engeland, onder de titel Mike Oldfield’s Single. Ook in Nederland kwam Tubular Bells uit op single (met een arrangement van de traditional Froggie Went A-Courting op de b-kant), maar deze kwam niet verder dan de tipparade.

5. David Bowie – Rebel Rebel

Met een van de meest herkenbare riffs en uit de rockgeschiedenis (en een opmerkelijke tekst) moest Rebel Rebel wel een van David Bowie’s grootste hits worden. Het nummer geldt als een glamrock-‘anthem’ en is de bekendste track van het vaak wat onderschatte album Diamond Dogs, al werd ook de titelsong een redelijke hit in Engeland. Na die plaat nam Bowie afstand van de glamrock en besloot hij nieuwe stijlen te verkennen op Young Americans.

4. Queen – Killer Queen

In Engeland had Queen eerder in 1974 de top tien al bereikt met de single Seven Seas Of Rhye, maar het nog betere Killer Queen betekende de eerste wereldwijde hit voor een van de meest succesvolle Britse acts aller tijden. In nog geen drie minuten kwamen alle typische Queen-elementen samen, waaronder de knappe vocalen van Freddie Mercury, de gelaagde harmonieën en het unieke gitaarspel van Brian May. Overigens was de single een dubbele a-kant met Flick Of The Wrist, eveneens afkomstig van het derde album Sheer Heart Attack.

3. Lynyrd Skynyrd – Sweet Home Alabama

De oplettende Lynyrd Skynyrd-fan zal zich afvragen waarom niet Free Bird maar Sweet Home Alabama in deze top 10 is beland. Want hadden we Free Bird eerder niet uitgeroepen tot het beste nummer van de band? Klopt helemaal, maar een groot nadeel van de singleversie is dat deze (zoals vaker bij lange nummers) flink werd ingekort. Doe ons dan toch maar het vaak gehoorde maar nooit vervelende Sweet Home Alabama, met de legendarische gitaarriff en de even legendarische sneer in de richting van Neil Young. De single behaalde een top 10-notering in Amerika en werd daarmee de grootste hit van het tweede Lynyrd Skynyrd-album Second Helping.

2. Paul McCartney & Wings – Band On The Run

De lp Band On The Run van Paul McCartney & Wings was tegen het einde van 1973 verschenen. De singles die van het album werden getrokken (Jet, Mrs Vandebilt en de titelsong) lagen pas in het volgende jaar in de winkels. Het schitterend in elkaar gestoken Band On The Run was toch wel de beste van de drie en misschien ook wel het beste van McCartney met Wings. De single is ook het aanschaffen waard vanwege de instrumentale b-kant Zoo Gang (geschreven voor een gelijknamige televisieserie), die op geen enkel regulier album stond.

1. Pink Floyd – Time

Zoals eigenlijk elke track van The Dark Side Of The Moon, met de mogelijke uitzondering van Money, moet je ook Time horen als onderdeel van het hele concept. Toch is het nummer in 1974 in sommige landen los verschenen als 7”, met Us And Them als b-kant. Aangezien hier twee van de meest geprezen songs van The Dark Side Of The Moon zijn samengebracht, mogen we puur muzikaal gezien spreken van een perfecte single, ook al werd deze nergens echt een hit. Dat laatste is ook wel logisch, want iedereen had het album natuurlijk al!