De term ‘supergroep’ is in het verleden gebruikt voor een groot aantal bands, maar hoeveel daarvan verdienen het om als zodanig de geschiedenis in te gaan? Ook al hebben veel van de acts in onderstaand lijstje slechts korte tijd bestaan en/of weinig platen uitgebracht, wat ons betreft staan deze elf sterformaties terecht te boek als supergroepen. Gelegenheidsbands als The Dirty Mac hebben we voor het gemak niet meegerekend.

11. Chickenfoot

Tot nu toe de meest opwindende supergroep van de 21ste eeuw, wat ons betreft. Chickenfoot werd gevormd door ‘Red Rocker’ Sammy Hagar en bassist Michael Anthony (beiden ex-Van Halen), gitaarvirtuoos Joe Satriani en Red Hot Chili Peppers-drummer Chad Smith. Hoewel het tweede album met de flauwe titel Chickenfoot III enigszins tegenviel, behoort de debuutplaat uit 2009 tot de betere hardrockreleases van de afgelopen tien jaar. Nu maar hopen dat de derde plaat van het superviertal minstens zo goed uitpakt als de recente soloavonturen van Hagar en Satriani. [AM]

10. Asia

De eerste, bijzonder succesvolle platen van Asia klonken een stuk commerciëler dan je zou verwachten van vier grote namen uit de progrock: John Wetton (o.a. King Crimson), Steve Howe (Yes), Carl Palmer (ELP) en Geoff Downes (o.a. Yes). Niettemin was met name het titelloze debuut uit 1982, met de hits Heat Of The Moment en Only Time Will Tell, een heerlijke aor-plaat. De band bestaat nog steeds, tot voor kort in de originele bezetting. Begin vorig jaar besloot Howe echter de progsupergroep te verlaten om zich weer op Yes te richten. [DG]

9. U.K.

In een andere bezetting is U.K. tegenwoordig weer aan het toeren, maar de band verdient zijn plaats in dit lijstje natuurlijk vanwege de originele line-up. Zanger/bassist John Wetton (ook van Asia, zie nummer 10) en drummer Bill Bruford (Yes) besloten hun samenwerking voort te zetten nadat King Crimson werd opgeheven. Aangevuld met de geweldige fusiongitarist Allan Holdsworth (o.a. Soft Machine) en Roxy Music-violist Eddie Jobson verscheen in 1978 een veelgeprezen debuut, gevolgd door een tweede en laatste album zonder Bruford en Holdsworth (Danger Money, 1979). Daarop is ook het beroemde Rendezvous 6:02 te vinden. [DG]

8. Humble Pie

Ook Humble Pie, een van de beste livebands aller tijden, past in het lijstje met supergroepen. Zanger Steve Marriott verzamelde na zijn tijd bij Small Faces drie muzikanten om zich heen die zich al bij andere formaties hadden bewezen. Gitarist Peter Frampton zat eerder bij The Herd en werd later natuurlijk een superster onder eigen naam, bassist Greg Ridley kwam van Spooky Tooth en drummer Jerry Shirley maakte deel uit van de psychedelische rockband Apostolic Intervention  – bekend van de single Tell Me (Have You Ever Seen Me) geschreven door Marriott en Small Faces-collega Ronnie Lane. Het is ook deze bezetting die alle registers opentrekt op de dubbel-lp Performance: Rockin’ The Fillmore (1971). [DG]

7. Journey

Hoewel Journey pas echt grote successen boekte na de komst van Steve Perry, was ook deze ooit veel minder commercieel klinkende band oorspronkelijk een project van leden uit Santana (Gregg Rolie, Neal Schon) en de psychedelische rockband Frumious Bandersnatch (gitarist George Thickner en bassist Ross Valory, die ook bij The Steve Miller Band speelde). Drummer Prairie Prince van The Tubes werd opgevolgd door virtuoos Aynsley Dunbar (o.a. bekend van zijn werk bij Zappa). Maar zoals hierboven al vermeld, kostte het Journey wat bezettingswisselingen voor het grote succes eind jaren zeventig losbarstte. [AM]

6. Bad Company

Na het uiteenvallen van Free besloten zanger Paul Rodgers en drummer Simon Kirke een nieuwe band op te richten. Met gitarist Mick Ralphs van Mott The Hoople en bassist Boz Burrell (King Crimson) oogstten zij direct met het naar deze nieuwe band vernoemde debuut Bad Company (1974) wereldsuccessen. Zeker in Amerika scoorde de Britse superformatie heel wat hits, waaronder Can’t Get Enough en Feel Like Makin’ Love. Rodgers probeerde het in de jaren tachtig nog een keer met een andere ‘all-star’-formatie, maar The Firm (met o.a. Jimmy Page) maakte de verwachtingen deze keer niet waar. [AM]

5. Blind Faith

De ene supergroep (Cream) viel uit elkaar, dus besloten Eric Clapton en Ginger Baker gewoon een nieuwe op te richten. Steve Winwood van Traffic en bassist Ric Grech van Family completeerden het helaas snel weer opgeheven Blind Faith. In deze korte periode wist het viertal wel een zeer goed titelloos album af te leveren, waarvan een gedeelte ook weer langskwam tijdens de Clapton/Winwood-tour die in 2009 van start ging. [DG]

4. Emerson, Lake & Palmer

Voor sommigen was deze eerste prog-supergroep nogal ‘over the top’ en pretentieus, maar alleen al vanwege de enorme populariteit van het trio verdient ELP een plek in deze lijst. Keith Emerson maakte naam als de toetsenkunstenaar van The Nice, Greg Lake zong en baste bij King Crimson, en Carl Palmer was de jonge drummer van Atomic Rooster. Met een sensationeel optreden op het Isle Of Wight Festival in 1970 was de doorbraak een feit. De populariteit en de kwaliteit namen later in de jaren zeventig steeds verder af, maar albums als Tarkus (1971) en Brain Salad Surgery (1973) blijven vandaag de dag met gemak overeind als ware progtriomfen. [DG]

3. Traveling Wilburys

Een populair tijdverdrijf bij veel muziekliefhebbers is het samenstellen van ‘droombands’: het op papier samenbrengen van topmuzikanten, ook al weten we dat het onwaarschijnlijk is dat zo’n samenwerking ooit écht zal plaatsvinden. Ook de formatie van Traveling Wilburys is bijna te mooi om waar te zijn, maar deze supergroep met George Harrison, Bob Dylan, Roy Orbison, Tom Petty en Jeff Lynne werd wel werkelijkheid, al was dat van korte duur. Na een prachtig debuut in 1988 overleed Orbison, waarna de overgebleven Wilburys nog één album maakten. Lees ook onze uitgebreide Traveling Wilburys-special. [DG]

2. Crosby, Stills, Nash & Young

Alsof de samenwerking van David Crosby (The Byrds), Stephen Stills (Buffalo Springfield) en Graham Nash (The Hollies) met z’n drieën nog niet ‘super’ genoeg was, had Neil Young kort na het verschijnen van het invloedrijke debuutalbum in 1969 het trio versterkt. Met de lp Deja Vu (1970) maakte het folkrockkwartet een monumentale plaat, waarvan bijna elke track inmiddels klassiek is. Helaas duurde het achttien jaar voordat er een niet meer dan redelijke opvolger kwam, maar veel van de solo-, duo- en trioreleases in de tussentijd zijn het beluisteren zeker waard. Bijzonder genoeg zijn alle leden nog in leven en traden ze enkele maanden geleden nog gezamenlijk op tijdens Youngs Bridge School Benefit. [DG]

1. Cream

De eerste de beste? Niet helemaal, want sommigen zien het nog eerdere The Steampacket (met o.a. Rod Stewart en Long John Baldry) als de allereerste supergroep. Hoe dan ook, Cream was de eerste rockband met gevestigde namen die zo’n grote impact maakte. Eric Clapton had behoorlijk naam gemaakt bij The Yardbirds en John Mayall’s Bluesbreakers, Jack Bruce proefde van succes bij o.a. Manfred Mann en Ginger Baker speelde – net als Bruce – bij The Graham Bond Organisation. Zoals de meeste supergroepen in deze lijst bestond Cream slechts korte tijd, maar het kleine oeuvre van de band is legendarisch. [DG]