Het is vandaag 35 jaar geleden dat muziekproducer Tom Wilson overleed. Wilson werkte samen met onder andere Bob Dylan, The Velvet Underground en The Animals. Twaalf jaar duurde zijn producers-carrière. Vanwege de sterfdatum van Wilson, volgt hier de top tien van zijn beste producties.

Bob Dylan – The Freewheelin’ Bob Dylan (1963)

Na het verschijnen van Bob Dylans titelloze debuutplaat, werkte de zanger verder aan The Freewheelin’ Bob Dylan. De productie lag in handen van Dylans “ontdekker” John Hammond, maar Tom Wilson schoof aan voor de productie van vier toegevoegde songs. Eén van de mooiste liedjes van de Wilson-productie is Girl Of The North Country. The Freewheelin’ betekende de definitieve doorbraak van Bob Dylan in de folkscene.

Simon & Garfunkel – The Sound Of Silence (single, 1965)

In 1964 nam het duo Paul Simon en Art Garfunkel producer Tom Wilson in de arm voor hun plaat Wednesday Morning, 3 A.M. Eén van de nummers die warden opgenomen, was The Sound Of Silence. Maar op eigen initiatief liet Wilson het nummer niet op het album verschijnen. In plaats daarvan zette de producer drums, een bas en een elektische gitaar onder het lied en kwam op oudejaarsdag 1966 op nummer één. Een goed initiatief dus. In het volgende jaar verscheen het lied op het gelijknamige album.

Bob Dylan – Like A Rolling Stone (single, 1965)

Hoewel Tom Wilson de producer was van Dylans vijfde studioalbum, was het vooral Dylan die aan de touwtjes trok. Bij de opnames van Like A Rolling Stone, kroop gitarist Al Kooper achter het Hammond-orgel. Wilson vond dat orgel maar vervelend in het lied, en zwakte die in de opnames sterk af. Bij het terugluisteren van het lied in de studio, vroeg Dylan of dat orgel niet juist harder kon. En zo geschiedde: Wilson liet het orgel toch duidelijker horen. Waarmee Dylan opnieuw definitief doorbrak. Maar dan als rockartiest.

The Blues Project – Projections (1966)

In de herfst van 1966 doken de mannen van The Blues Project de studio in voor hun eerste rockalbum. Onder meer gitarist Al Kooper nam plaats in de band, als organist (hij heeft vaker het Hammond-orgel gespeeld, maar dat later). Tom Wilson werd gevraagd om dit album te produceren. Geen verkeerde keuze. Projections is een prima plaat geworden.

The Animals – Animalization (1966)

Het zijn drukke maanden voor producer Tom Wilson, halverwege de jaren zestig. De een naar de andere plaat begeleidt de zwarte muziekproducer. In 1966 neemt Wilson ook de productie op zich voor de vierde plaat van The Animals, Animalization. De band wisselt in die periode van drummer: John Steel maakte plaats voor Barry Jenkins. Wilson begeleidde de mannen keurig door de opnamesessies heen.

The Mothers Of Invention – Freak Out! (1966)

Tom Wilson werkte aan meerdere albums van Frank Zappa’s Mothers Of Invention, waaronder de legendarische dubbel-lp Freak Out! waar het maffe gezelschap in 1966 mee debuteerde. Zappa verklaarde later dat Wilson dacht dat hij een blanke bluesband had gecontracteerd, maar de producer kwam er snel achter dat hij The Mothers verkeerd had ingeschat. Wilson produceerde ook de opvolger Absolutely Free (1967) en trad op als uitvoerend producent van We’re Only In It For The Money (1968).

The Velvet Underground & Nico (1967)

In 1966 nam The Velvet Underground het debuutalbum The Velvet Underground & Nico op. Kunstenaar Andy Warhol zorgde in eerste instantie voor de productie en de plaathoes. Columbia, Atlantic Records en Elektra Records weigerden de plaat uit te brengen. Uiteindelijk besloot Verve Records om het album uit te brengen – mits Tom Wilson ook een nummer zou produceren. Dat nummer werd Sunday Morning. Een jaar later verscheen The Velvet Underground & Nico. The rest is history.

Nico – Chelsea Girl (1967)

In hetzelfde jaar als het debuut van The Velvet Underground & Nico, verschijnt het solo-album van de Duitse zangeres. Voor dit album, Chelsea Girl, tekende Wilson voor de gehele productie. Nico zong onder meer een nummer van Dylan, I’ll Keep It With Mine. Veertien jaar later gaf Nico aan dat Chelsea Girl niet haar geliefde album was: de instrumenten waar ze om vroeg, kwam niet en de instrumenten waar ze niet om vroeg, kwam wel op de plaat.

The Velvet Underground – White Light/White Heat (1968)

Een jaar na het debuut met Nico, besloot The Velvet Underground om op eigen benen te gaan staan. De wegen met Nico gingen uiteen, en ook van producer Andy Warhol werd afscheid genomen. Tom Wilson werd gevraagd om de opvolger van The Velvet te produceren. White Light/White Heat is in feite het resultaat van de improvisaties tijdens de tournee, die voorafging aan dit album. Een meesterwerkje is het 8-minuten durende The Gift.

Soft Machine – The Soft Machine (1968)

Het laatste wapenfeit van Tom Wilson was het debuutalbum van Soft Machine, dat als titel The Soft Machine meekreeg. Het album werd opgenomen tijdens de Amerikaanse tournee van 1968. Opmerkelijk is misschien wel dat Wilson ‘slechts’ als co-producer mee heeft gewerkt. Desondanks mocht dat de pret niet drukken: de plaat opende met Hope For Happines. Wilson trok zich na deze plaat terug uit de muziekwereld, en stierf tien jaar later aan een hartaanval.