De moeder van alle rockfestivals, het Monterey Pop Festival, ging op vrijdag 16 juni 1967 van start. Tijdens de drie dagen in Monterey, Californiё schreven onder anderen Jimi Hendrix, Janis Joplin en Otis Redding geschiedenis met wervelende optredens. Een top 10 kunnen we niet samenstellen, want we moeten het doen met de opnames die bewaard zijn gebleven (van The Grateful Dead, Steve Miller en Moby Grape zijn alleen bootlegs van magere kwaliteit te vinden). Daarom hieronder een selectie van tien schitterende opnames van het historische festival. Leuk hoor, dat Pinkpop, maar wij kijken liever nog even deze beelden terug. Dít was pas een line-up!

Eric Burdon & The Animals – Paint It, Black

Halverwege de jaren zestig sloeg Eric Burdon een psychedelische richting in met een nieuwe formatie onder de naam Eric Burdon & The Animals, waarmee hij op de festivalvrijdag geprogrammeerd stond. Zoals te zien is in de historische Monterey Pop-film van D.A. Pennebaker, vertolkte Burdon onder meer een geweldige versie van The Rolling Stones’ Paint It, Black, die niet veel onderdeed voor het origineel. Later zou de zanger nog een redelijk succesvolle single opdragen aan het festival, onder de logische titel Monterey.

Bekijk ook onze Eric Burdon & The Animals-top 10.

Simon & Garfunkel – The Sound Of Silence

De vrijdag werd op rustige wijze afgesloten met een optreden van het geliefde, hier nog piepjonge popduo Simon & Garfunkel. In de Monterey Pop-film is slechts één nummer te zien en te horen (The 59th Street Bridge Song), maar gelukkig dook meer beeldmateriaal op toen de boxset The Complete Monterey Pop Festival verscheen. Waaronder deze innemende versie van de folkrockklassieker The Sound Of Silence.

Big Brother And The Holding Company – Ball And Chain

Als zangeres van de sixtiesformatie Big Brother And The Holding Company steelde Janis Joplin de show (samen met Hendrix en Otis Redding). De beste band waar zij ooit deel van uitmaakte stond op zowel zaterdag als zondag op het podium, met onder meer een legendarische, hartverscheurende uitvoering van Ball And Chain (in 1968 verschenen op albumklassieker Cheap Thrills). Het publiek bleef verbijsterd achter en Joplin beleefde haar grote doorbraak dankzij dit verpletterende optreden.

Bekijk ook onze Janis Joplin-top 10

Country Joe & The Fish – Not So Sweet Martha Lorraine

Country Joe McDonald werd onsterfelijk dankzij zijn memorabele optreden op Woodstock twee jaar later, maar ook tijdens het Monterey Pop Festival maakte zijn band diepe indruk. Samen met o.a. Jefferson Airplane en Quicksilver Messenger Service behoorde Country Joe & The Fish tot de populairste psychedelische rockbands. Op zaterdag stond onder meer deze heerlijke versie van Not So Sweet Martha Lorraine op de setlist, afkomstig van het meesterlijke, helaas wat vergeten debuutalbum Electric Music For The Mind And Body (1967).

The Electric Flag – Wine

Na The Steve Miller Band (waar helaas geen beeld van is) volgde op zaterdag de nieuwe band van gitaaricoon Mike Bloomfield. The Electric Flag, met de beroemde Buddy Miles op drums, combineerde blues, rock en soul. Het allereerste reguliere album moest nog verschijnen (A Long Time Comin’, 1968), maar het publiek kreeg alvast een voorproefje in de vorm van het nummer Wine. Vooral de moeite waard vanwege het altijd spetterende gitaarwerk van Bloomfield:

The Byrds –He Was A Friend Of Mine

Het optreden van The Byrds op de zaterdag was gedenkwaardig, ook al gaf de band een vrij rommelige set weg. De overige bandleden vervreemdden zich steeds meer van David Crosby, die doodleuk tussen de songs door zijn mening gaf over de moord op Kennedy en lsd (te horen in onderstaande video). Tot grote ergernis van zijn collega’s Roger McGuinn en Chris Hillman dus, en de onderlinge spanningen zijn voelbaar in de Monterey-opnames. Later dat jaar moest Crosby opstappen.

Jefferson Airplane – Somebody To Love

Als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de toen razend populaire psychedelische rock mocht het vers doorgebroken Jefferson Airplane natuurlijk niet ontbreken in de lineup. In de beroemde Monterey Pop-film uit 1968 zijn alleen versies van High Flying Bird en Today te horen, maar later werden meer mooie beelden van het optreden teruggevonden. Waaronder de hit Somebody To Love, met uiteraard de magische leadzang van Grace Slick:

Buffalo Springfield – For What It’s Worth

Net zoals bij The Byrds rommelde het tussen de leden van Buffalo Springfield toen op zondag het Monterey Pop Festival werd aangedaan. De band speelde zonder gitarist Neil Young en zijn vervanger was niemand minder dan The Byrds’ David Crosby, zoals te zien is in de onderstaande uitvoering van de grootste hit For What It’s Worth. Deze beelden zijn bijzonder, want ondanks de enorme reputatie die Buffalo Springfield als liveact had opgebouwd, zijn er erg weinig concertopnames van de band teruggevonden.

The Who – My Generation

Het Monterey Pop Festival was niet alleen belangrijk voor Hendrix en Joplin, maar ook voor The Who. De band had weliswaar een aantal dikke hits in eigen land gescoord, maar dit optreden bracht het explosieve viertal meer onder de aandacht in Amerika. Een legendarisch moment uit de Monterey Pop-film is het einde van My Generation, waarin Pete Townshend zijn gitaar kapot ramde. Het vernielen van instrumenten hielp de band aan zijn iconische status, maar singer-songwriter/rocker John Hiatt was daar niet zo van onder de indruk: hij schreef er later het schitterende Perfectly Good Guitar over.

Bekijk ook onze Who-top 10.

The Jimi Hendrix Experience – Wild Thing

Pete Townshend was niet de enige muzikant op het Monterey Pop Festival die zijn instrument vernielde. Tijdens zijn uitvoering van de hier zeer toepasselijke Troggs-klassieker Wild Thing zette Jimi Hendrix (die op het verzoek van Paul McCartney aan de festival-lineup werd toegevoegd) zijn gitaar in de fik om deze vervolgens stuk te slaan. Het legendarische optreden leverde Hendrix enorme populariteit op en meer beelden verschenen in 1986 in de film Jimi Plays Monterey.

Bekijk ook onze Hendrix-top 10.