Ook de classic rockers waren dit jaar weer goed op dreef. Sommige helden keerden na lange tijd terug met een album of richtten een compleet nieuwe band op, anderen maakten hun zoveelste topplaat op rij. We zijn erg benieuwd naar wat 2014 ons gaat brengen, maar tot die tijd genieten we nog even na van deze tien fijne platen:

10. Deep Purple – Now What?!

Goed, het eerste album van Deep Purple in acht jaar is misschien niet de grote comebackplaat waar we op hoopten. Toch leverde de samenwerking met de beroemde producer Bob Ezrin (o.a. Alice Cooper, Kiss) een prima cd op die alle albums na Purpendicular (1996) overtreft. Het samenspel tussen gitarist Steve Morse en toetsenist Don Airey is ijzersterk en de band rockt als vanouds in onder meer Hell To Pay en Vincent Price. [AM]

9. Joe Satriani – Unstoppable Momentum

De man die wij onlangs nog uitriepen tot de nummer 11 rockgitarist aller tijden kwam dit jaar weer met een erg genietbare instrumentale rockplaat. Al haalt Unstoppable Momentum het niet bij eerdere releases als Surfing With The Alien of Strange Beautiful Music, Joe Satriani heeft nooit een minder dan bovengemiddelde plaat gemaakt. Zijn goede vriend Steve Vai was vorig jaar net wat vernieuwender bezig op diens The Story Of Light, maar het gitaarspel op dit veertiende soloalbum is natuurlijk weer razendknap. Prachtig zijn vooral de titeltrack en de single A Door Into Summer. [AM]

8. Steve Lukather – Transition

Een vroeg hoogtepunt van 2013 was het nieuwe soloalbum van Steve Lukather, dat in januari verscheen. Met Transition maakte de topgitarist misschien wel zijn beste plaat buiten Toto, mede dankzij zijn nog iets verbeterde zangkwaliteiten en natuurlijk het ouderwets goede snarenwerk. Catchy ballads (Once Again), stevige rockers (Judgement Day) en een proggy titeltrack behoren tot de ingrediënten, met een meesterlijke gitaarbewerking van Smile als aandoenlijke finale. [DG]

7. Black Star Riders – All Hell Breaks Loose

Gitarist Scott Gorham besloot de bandnaam Thin Lizzy uit respect voor Phil Lynott te veranderen in Black Star Riders, maar de legendarische sound van zijn oude band is nog springlevend op All Hell Breaks Loose. De zang van frontman Ricky Warwick doet sterk denken aan Lynott en hardrocksongs als Bound For Glory en Hey Judas doen niet veel onder voor het beste Lizzy-werk. Fans zullen hun hart ophalen bij dit van begin tot eind overtuigende debuutalbum. Dit smaakt naar meer! [AM]

6. The Winery Dogs – The Winery Dogs

Dit is nog eens een band die het verdient om een ‘supergroep’ genoemd te worden. De virtuoze bassist Billy Sheehan (lees ook ons interview met hem) en de van Poison bekende zanger/gitarist Richie Kotzen speelden samen eerder in Mr. Big. Bij The Winery Dogs krijgen zij versterking van niemand minder dan Mike Portnoy, de briljante drummer van o.a. Dream Theater. Het resultaat van deze combinatie is een classic rock-sound waar wij van watertanden. Naast de invloeden van de betere stevige bands van vroeger is ook de Chris Cornell-achtige zang van Kotzen een pluspunt. [AM]

5. Gov’t Mule – Shout!

Voor het tiende studioalbum had de jamband Gov’t Mule iets bijzonders in gedachten: bij Shout! zou een extra disc verschijnen met alternatieve versies van de elf nummers van het album, gezongen door elf verschillende gastvocalisten. Onder anderen Glenn Hughes, Myles Kennedy en Steve Winwood haalden alles uit de kast, maar het prijsnummer is toch wel het funky Stoop So Low (vertolkt door Dr. John en hoorbaar beïnvloed door Sly & The Family Stone). Lees ook onze uitgebreide recensie. [DG]

4. Fish – A Feast Of Consequences

We hadden eerlijk gezegd niet verwacht dat Fish ooit nog een plaat van deze kwaliteit zou afleveren, maar A Feast Of Consequences is zonder twijfel ‘s mans beste werk sinds zijn solodebuut Vigil In A Wilderness Of Mirrors. Muzikaal blijft dit album over de hele linie boeien: van de onderhuids dreigende sfeer van opener Perfume River via het 5 nummers durende High Wood Suite tot de dromerige afsluiter The Great Unravelling. [SS]

3. Paul McCartney – New

In 2012 was er de coverplaat Kisses On The Bottom, die zeker zijn momenten had maar bij vlagen ook net zo flauw was als de titel. In 2013 laat Paul McCartney met New nog maar eens even zien dat hij de kunst van het liedjes maken nog absoluut niet verleerd is. Onweerstaanbare melodieën, afwisselende productie en een Paul die op alle fronten nog steeds uiterst energiek overkomt. Hoe doet die man dat toch?! [SS]

2. David Bowie The Next Day

Het kwam toch wel als een totale verrassing, toen David Bowie op 8 januari (zijn verjaardag) een nieuwe single online zette en het album The Next Day aankondigde. De twee maanden later verschenen plaat bleek de voorafgaande tien jaren stilte meer dan goed te maken: The Next Day is een ijzersterke Bowieplaat in de lijn van zijn latere werken als Heathen (2002) en Reality (2003). Inmiddels is er naast de standaard en luxe versie van het album ook al The Next Day Extra verschenen, waardoor 2013 een jaar is waarin we meer nieuw Bowiemateriaal dan ooit hebben gekregen. [SS]

1. Black Sabbath 13

Het was een iets minder onverwachte comeback dan die van David Bowie, dit album van Black Sabbath. Een nieuwe plaat met Ozzy achter de microfoon (voor het eerst sinds 1978 op een Sabbath-studioalbum)  was al lang aangekondigd. Het resultaat stelde geenszins teleur: op 13 klinkt het drietal (drummer Bill Ward liet verstek gaan) als vanouds. Zodra de riff van opener End Of The Beginning wordt ingezet, weet je als luisteraar dat het goed zit. Black Sabbath bewees iedereen die bang was dat de band zijn nalatenschap geweld aan zou doen ongelijk. [AM]