De afgelopen tijd toerde AC/DC met Axl Rose als zanger en de Guns N’ Roses-frontman deed het heel verdienstelijk tijdens het laatste deel van de Rock Or Bust Tour, maar het liefst zien we natuurlijk Brian Johnson terug bij de band. Helaas moest de man afhaken vanwege gehoorproblemen. Op zijn 69ste verjaardag blikken we terug op een misschien wat wisselvallige periode voor de Australische rockers, die desondanks een heleboel geweldige songs opleverde – alleen al op het hele album Back In Black. ClassicRockMag presenteert het beste van AC/DC uit de eighties!

10. Heatseeker

Het zou nog tot 1990 duren voordat AC/DC weer met een echt sterk album op de proppen kwam (The Razors Edge), maar op het ‘mindere’ Blow Up Your Video (1988) staat wel mooi de grootste hit die de band ooit in Engeland scoorde. Tenminste, totdat Highway To Hell in 2013 daar plots weer in de hitlijst opdook. Waarschijnlijk hielp de leuke videoclip ook een handje bij het succes van Heatseeker. Daarin springt Angus Young uit een levensgroot televisiescherm, precies zoals op de hoesafbeelding van Blow Up Your Video dus.

9. Have A Drink On Me

Er zijn meer bands die na het vertrek of overlijden van hun frontmannen een geschikte vervanger vonden, maar waarschijnlijk deed geen andere groep dat met zoveel succes als AC/DC. Het is een hele uitdaging om in de voetsporen van een legendarische zanger als Bon Scott te treden, maar de schuurpapieren stem van Brian Johnson is inmiddels net zo kenmerkend voor AC/DC als de krijszang van zijn voorganger. Have A Drink On Me is een van de minder bekende tracks op het album, maar zou niettemin een hoogtepunt op elke plaat van de band zijn.

8. Flick Of The Switch

Toen Phil Rudd in november 2014 gearresteerd werd op verdenking van doodsbedreiging en drugsbezit en vervolgens uit de band geknikkerd werd, was het niet de eerste keer dat de drummer vervangen werd in AC/DC. Tijdens de opnames van Flick Of The Switch (het album) moest hij vanwege zijn overmatige drank- en drugsgebruik al plaatsmaken voor Simon Wright. Die plaat wordt overigens zelden gezien als een van de betere van de band. De titelsong is in ieder geval een van de weinige essentiële tracks.

7. Who Made Who

Een van de meest melodieuze AC/DC-songs, te vinden op het gelijknamige album uit 1986. Deze plaat was de soundtrack voor de Stephen King-verfilming Maximum Overdrive, al stonden er slechts drie nieuwe tracks op. De rest bestond uit eerder verschenen nummers uit zowel de Bon Scott- als de Brian Johnston-tijd. Who Made Who (heerlijk, die 80’s sound!) is dus een van die nooit eerder verschenen songs. Een hit in Australië en Engeland.

6. Shoot To Thrill

Back In Black is zo’n legendarische hardrockplaat dat het niet eens zo gek zou zijn om bijna elk nummer daarvan in deze lijst te plaatsen. We beperkten ons tot vijf tracks van het album en natuurlijk mag dan ook Shoot To Thrill niet ontbreken. Deze fanfavoriet verscheen destijds niet op single, maar is vooral live een enorme knaller. In 2010, toen het nummer ook op de soundtrack van Iron Man 2 verscheen, maakte de band alsnog een video bij het nummer, inclusief beelden uit de film.

5. Sink The Pink

Sink The Pink is een van de meest onderschatte AC/DC-songs, wat misschien ook niet raar is, want dit nummer kwam niet uit in de beste periode voor de band. Albums als Flick Of The Switch (1983), Fly On The Wall (1985) en Blow Up Your Video (1988) zijn namelijk een paar van de ‘mindere’ AC/DC-platen en Sink The Pink is een van de weinige lichtpunten op die tweede. Het erg catchy nummer staat ook op de prima soundtrack Who Made Who, voor wie geen zin heeft in een zwakker album als Fly On The Wall.

4. You Shook Me All Night Long

You Shook Me All Night Long is niet zomaar een AC/DC-klassieker, maar ontegenzeggelijk een ‘anthem’ in de hardrockgeschiedenis. Bovendien groeide het nummer van het uitermate succesvolle album Back In Black uit tot een haast onmisbaar onderdeel van de setlists van de band. De single uit 1980 was overigens ook de eerste met Bon Scott’s vervanger Brian Johnson. In 2003 speelde de band deze hit samen met Steven Tyler van Aerosmith, ter gelegenheid van de inhuldiging van AC/DC in de Rock & Roll Hall Of Fame.

3. For Those About To Rock (We Salute You)

Een plaat als Back In Black kun je als band eigenlijk niet overtreffen en dat deed AC/DC dan ook niet met de opvolger For Those About To Rock We Salute You. De lp stond weliswaar op nummer 1 in Amerika (voor het eerst, overigens), maar op artistiek vlak stond dit toch wel een treetje lager. Wel staat op dat album uit 1981 een van de ultieme nummers van de band, namelijk de titeltrack. Net zoals bij Let There Be Rock (‘Let there be light’), is ook deze titel een variatie op een beroemde uitspraak (‘For those about to die salute you’). Live zorgt dit nummer altijd voor spektakel, wanneer de kanonnen tevoorschijn worden gehaald.

2. Back In Black

Er zijn weinig gitaarriffs zo goed als die van Back In Black en daarom alleen al hoort dit nummer hoog in dit lijstje te staan. Die riff kwam uit de koker van Malcolm Young, wat alleen al aangeeft dat de band zonder hem nooit meer hetzelfde zal zijn, Met de titelsong van het meest succesvolle AC/DC-album bracht de nieuwe line-up met Brian Johnson een mooie ode aan Bon Scott, die eerder dat jaar overleed. Hiermee wordt de herinnering aan de charismatische zanger mooi in leven gehouden. Zoals Brian Johnson hier zingt: ‘Forget the hearse cause I never die’.

1. Hells Bells

Bij AC/DC weet je dat de openingstrack van een album altijd een knaller wordt en bij Back In Black is dat natuurlijk geen uitzondering. Hells Bells is net als de titelsong van dat album een liefdevolle ode aan Bon Scott, zoals de bel aan het begin van het nummer duidelijk maakt. Ook deze gitaarriff is weer meesterlijk in zijn eenvoud. Hells Bells werd uiteraard ook een livefavoriet.