In de jaren tachtig en negentig was Aerosmith wereldwijd populairder dan ooit, maar volgens veel fans maakte de band zijn beste muziek in de seventies. Toen verschenen immers niet alleen classic rock-radiofavorieten als Dream On, Walk This Way en Sweet Emotion, maar ook enkele van de beste albums van de rockers uit Boston, zoals Toys In The Attic en Rocks. Wij maakten een selectie van de fraaiste nummers uit het gouden decennium van Aerosmith.

10. Train Kept A-Rollin’

Een oud bluesnummer dat populair werd bij een nieuwe generatie rockfans dankzij de cover van The Yardbirds in de jaren zestig. Die uitvoering lijkt Aerosmith geïnspireerd te hebben voor een eigen versie. Train Kept A-Rollin’ stond begin jaren zeventig al op de setlist van de band, toen de internationale doorbraak nog ver weg was. In 1974 verscheen een opgenomen versie op het tweede album Get Your Wings, waarop sessiemuzikanten Dick Wagner en Steve Hunter de gitaarsolo’s spelen.

9. Nobody’s Fault

Na de internationale doorbraak met Toys In The Attic kwam Aerosmith met een minstens zo goede opvolger: Rocks. Deze plaat is misschien wel het meest heavy album dat de heren ooit opnamen, met knallers als Back In The Saddle (zie verderop), Combination en Rats In The Cellar. De duistere tekst van een ander hoogtepunt, Nobody’s Fault, gaat over angst voor aardbevingen: ‘Man has known and now he’s blown it / Upside down and hell’s the only sound / We did an awful job and now they say it’s nobody’s fault’.

8. Mama Kin

Aerosmith zou later in het decennium nog betere platen uitbrengen, maar het debuutalbum van de band gaf in 1973 een uitstekend voorproefje van wat er komen ging. Naast uiteraard de ballad Dream On werd ook het stevigere Mama Kin een klassieker, die het overigens ook altijd goed deed tijdens concerten van de rockers uit Boston. Het nummer verwierf nog meer bekendheid toen Guns N’ Roses er een cover van uitbracht: in eerste instantie op de ep Live ?!*@ Like A Suicide (1986) en vervolgens op het album GN’R Lies (1988).

7. Draw The Line

Het titelnummer van het vijfde Aerosmith-album uit 1977, dat toch een beetje tegenviel na de twee geweldige platen die daarvoor achter elkaar verschenen (Toys In The Attic en Rocks). Draw The Line zelf is echter weer een ouderwets sterke rocksong die ook een live-favoriet werd bij de fans. Een mooie versie kun je vinden als verborgen track op het lekker rauwe live-album Live! Bootleg (1978). Dit jaar nog speelde Pearl Jam overigens een cover van het nummer tijdens een concert in Aerosmith’s ‘hometown’: Boston.

6. Same Old Song And Dance

Het tweede Aerosmith-album Get Your Wings (1974) leverde de band nog geen grote doorbraak op, maar bevat wel enkele songs die ware fanfavorieten werden. Een daarvan is het openingsnummer Same Old Song And Dance, dat weer gekenmerkt wordt door een typische Joe Perry-gitaarriff. Dick Wagner, bekend van zijn werk met Alice Cooper en Lou Reed, zou echter de gitaarsolo ingespeeld hebben. In 1999 verscheen overigens een leuke Aerosmith-tributeplaat met de titel Not The Same Old Song And Dance.

5. Back In The Saddle

De waanzinnige openingstrack van een van de beste albums die Aerosmith ooit maakte: Rocks (1976). Na een dreigend intro komt Steven Tyler er keihard in met zijn niet te imiteren krijszang, ondersteund door een geweldige gitaarriff en fraai basspel van Tom Hamilton. Zoals vaker bij songs van de band gaat de tekst van Back In The Saddle niet zomaar over een cowboy op een zadel, maar over seks. Maar dat had u vast zelf al begrepen bij het luisteren naar het nummer.

4. Walk This Way

Vergeet de remake die Run-D.M.C. met Aerosmith in de jaren tachtig maakte, niets kan op tegen het origineel. Met een van de bekendste riffs uit de rockgeschiedenis was het logisch dat Walk This Way een grote hit in Amerika werd. De single is een van de hoogtepunten op het album Toys In The Attic, maar pas na een reissue in 1976 werd het nummer een top 10-hit in Amerika. Overigens was het wel dankzij de nieuwe versie met Run-D.M.C. dat Aerosmith halverwege de jaren tachtig weer onder de aandacht kwam, na enkele minder succesvolle platen.

3. Kings And Queens

Een van de meest onderschatte songs van de band, te vinden op het album Draw The Line uit 1977. Kings And Queens is voor Aerosmith-begrippen vrij duister. Steven Tyler dacht bij het schrijven van de tekst aan de vele mensen die gestorven zijn in oorlogen vanwege hun (on)geloof en maakte daarbij vergelijkingen met de riddertijd: ‘Kings and Queens and guillotines taking lives denied’. Het geweldig gezongen nummer kreeg ook een plek op de lp Aerosmith’s Greatest Hits (1980).

2. Dream On

Met Dream On (afkomstig van het debuutalbum uit 1973) maakte Aerosmith een van de ultieme rockballads. Ook ruim veertig jaar later is het lied onmisbaar op classic rock-radiozenders en bezorgen Steven Tylers hoge noten kippenvel. In eerste instantie werd de single helemaal niet zo goed verkocht (nummer 59 in de VS), maar na het succes van Sweet Emotion in 1975 werd Dream On opnieuw uitgebracht. Een goede zet, zo bleek toen het nummer in de top tien belandde. Hoewel het origineel niet te benaderen is, staat op de tributeplaat Not The Same Old Song And Dance een erg krachtige cover met wijlen Ronnie James Dio op zang en gitaarvirtuoos Yngwie Malmsteen op gitaar.

1. Sweet Emotion

Het nummer dat de definitieve doorbraak voor Aerosmith in Amerika betekende, afkomstig van een van de ultieme hardrockplaten van de jaren zeventig: Toys In The Attic. Sweet Emotion werd geschreven door Steven Tyler en Tom Hamilton en in mei 1975 uitgebracht als single, waarmee de band voor het eerst de top veertig bereikte. In 1991 verscheen een nieuwe versie, deze keer ook voorzien van een leuke videoclip. Voor veel mensen in de Verenigde Staten geldt Sweet Emotion als hét Aerosmith-nummer, maar hier in Nederland lijkt het nummer minder bekend te zijn. Wij zijn het in ieder geval met de Amerikanen eens!