Een van de grootste producers uit de rockgeschiedenis viert vandaag zijn 65ste verjaardag: Alan Parsons. Al op jonge leeftijd raakte de meester betrokken bij de opnames de popmijlpaal Abbey Road van The Beatles, waarna wereldacts als Pink Floyd, Wings en The Hollies dankbaar gebruik maakten van zijn kwaliteiten. En natuurlijk was er ook nog zijn eigen Alan Parsons Project. Hieronder de tien mooiste songs waar hij als producer of technicus bij betrokken is geweest (één per artiest).

10. Ambrosia – Dance With Me George

In Amerika had de band Ambrosia in de tweede helft van de jaren zeventig en begin jaren tachtig successen met singles als Holdin’ On To Yesterday en How Much I Feel. De leden zijn ook te horen op het eerste album van The Alan Parsons Project: Tales Of Mystery And Imagination (1976). Parsons had daarvoor al het titelloze debuut van de band gemixt en produceerde vervolgens de tweede lp Somewhere I’ve Never Travelled (1976), waarvoor de meester zelfs een Grammy-nominatie ontving. Bij het horen van een meesterwerkje als Dance With Me George begrijp je waarom. [DG]

9. Pilot – Magic

De niet lang actieve band Pilot is vooral bekend van deze extreem catchy single uit 1974, die in Amerika zelfs in de top vijf belandde. Magic is een typische productie van Alan Parsons, die ook aan de rest van het wat flauw getitelde debuutalbum From The Album Of The Same Name werkte. Pilot was overigens geen one hit wonder: ook de single January werd een groot succes. Alle leden speelden later ook mee op albums van The Alan Parsons Project. [DG]

8. Steven Wilson – The Raven That Refused To Sing

Een van de meest geprezen progplaten van dit jaar was The Raven That Refused To Sing (And Other Stories) van Steven Wilson, die we natuurlijk kennen van o.a. Porcupine Tree. De bijzonder productieve zanger en multi-instrumentalist schakelde voor dit project de hulp in van Alan Parsons, die optrad als ‘recording engineer’ (zoals hij dat veertig jaar eerder deed bij de opnames van The Dark Side Of The Moon) en assistent-producer. Heel duidelijk drukte hij zijn stempel niet op Wilsons album, maar het resultaat was schitterend. De titelsong heeft ook een mooie geanimeerde videoclip. [DG]

7. The Hollies – The Air That I Breathe

Nadat Graham Nash in 1968 uit de band stapte, werd de muziek van The Hollies nog wat zoeter dan voorheen. Toch bleven de singles tot halverwege de jaren zeventig onweerstaanbare popparels, soms mede dankzij de inspanningen van Alan Parsons. Megahits als The Air That I Breathe, oorspronkelijk van Albert Hammond, werden gekenmerkt door een gelikte, volle sound. Net zoals het werk van The Alan Parsons Project dus. [DG]

6. John Miles Music

Ongetwijfeld een keuze die bij sommigen voor rillingen zorgt, en dan niet op de goede manier. Maar laten we voor het gemak even net doen alsof John Miles níet al decennia lang zijn Music bij Night Of The Proms speelt in een versie die elk jaar meer muzak lijkt te worden. Wat dan overblijft is een knap nummer met slim orkestgebruik, dat ondanks de totaal verschillende secties toch als een geheel aan blijft voelen. Alan Parsons noemde de track een mijlpaal in de popmuziek en John Miles een van zijn favoriete zangers. Niet verwonderlijk dus dat hij later ook opdook bij The Alan Parsons Project. [SS]

5. Steve Harley & Cockney Rebel  Make Me Smile (Come Up And See Me)

Alan Parsons produceerde Make Me Smile samen met Steve Harvey zelf, die net de oorspronkelijke Cockney Rebels had zien vertrekken en daarom dit nummer schreef. Het werd de grootste hit van het project, en dat mede dankzij Parsons die de oorspronkelijk als langzame bluestrack geschreven compositie beter vond werken met wat meer tempo. “Op deze manier werkte het veel beter bij de meisjes,” verklaarde hij later. [SS]

4. Al Stewart Year Of The Cat

Ook bij Year Of The Cat zorgde Parsons voor een belangrijke verandering die uiteindelijk het nummer vormde zoals we dat inmiddels kennen. Het oorspronkelijk door Al Stewart en Peter Wood geschreven nummer kreeg op zijn aanraden die kenmerkende saxofoonsolo en werd daarmee in één klap naar een hoger plan getild. Parsons produceerde ook de voorganger en opvolger van het gelijknamige album uit 1976, maar Year Of The Cat blijft het hoogtepunt. [SS]

3. Alan Parsons Project Old And Wise

Natuurlijk mag Alan Parsons’ eigen project niet ontbreken in dit lijstje. Na alle klassiekers die hij inmiddels als producer en engineer had afgeleverd, stond in 1982 op Eye In The Sky (inmiddels al het zesde album van The Alan Parsons Project) de track Old And Wise. Het nummer werd geen grote singlehit, maar Parsons’ perfecte gevoel voor klanken in combinatie met die prachtige stem van Colin Blunstone zou van Old And Wise toch een grote klassieker maken. [SS]

2. The Beatles – Abbey Road Medley

De nog piepjonge Alan Parsons werkte vanaf 1967 als assistent technicus in de Abbey Road Studios. Daar kreeg hij de kans om mee te werken aan een van meest monumentale albums uit de popgeschiedenis: Abbey Road van The Beatles. Naar eigen zeggen leerde de latere sterproducer dankzij George Martin en technicus Geoff Emerick een heleboel over het opnameproces. Natuurlijk zou Parsons pas bij Pink Floyd écht zijn stempel drukken op de opnames. [DG]

1. Pink Floyd Time

Het meest indrukwekkende dat Alan Parsons gedaan heeft, is zijn bijdrage aan Dark Side Of The Moon. Hoewel hij dit album niet produceerde, kon hij als engineer toch behoorlijk zijn stempel drukken op het meesterwerk van Pink Floyd. Zo haalde hij zangeres Clare Torry de studio in voor haar legendarische zang op The Great Gig In The Sky en was hij nauw betrokken bij het gebruik van de voor die tijd vooruitstrevende studioeffecten die Dark Side Of The Moon zo bijzonder maakten. De lange klokkenintro van Time had hij voor andere doeleinden al gemaakt voor hij met Pink Floyd de studio inging. De band was daar zo van onder de indruk dat het de intro van het nummer werd. [SS]