Wat een geweldig muziekjaar was 1974 toch! Zelfs als we de livealbums die veertig jaar geleden verschenen zijn niet meetellen, blijft er een lange lijst met zeer goede tot meesterlijke langspelers over. Daaruit hebben wij met veel moeite een prachtige top tien kunnen samenstellen. Onder meer Yes, Roxy Music, Deep Purple, Steely Dan, Lynyrd Skynyrd en Bad Company hebben met hun zeer goede tot meesterlijke albums uit dat jaar onze lijst met de beste studioalbums niet gehaald. Wie dan wel? Je leest het hieronder.

10. Electric Light Orchestra Eldorado

Wat ons betreft het meesterwerk van Jeff Lynne en de zijnen. Op Eldorado komt alles samen waar de band tot dan toe naartoe werkte, en voegt daar een interessant element aan toe: het verhaal van een man die via dromen door fantasiewerelden reist. Een echt conceptalbum dus, en dat was nieuw voor ELO. Muzikaal imponeert dit symfonische topalbum van begin tot eind, waarbij de titeltrack en de single Can’t Get It Out Of My Head er nog net iets verder bovenuit springen. [SS]

9. Eric Clapton – 461 Ocean Boulevard

Op het tweede soloalbum van Eric Clapton kwamen de gitaarsolo’s minder op de voorgrond te staan dan op het titelloze debuut (1970) en de eerdere lp’s van o.a. Cream en Derek & The Dominos. Toch maakte ‘Slowhand’ met 461 Ocean Boulevard in 1974 zijn beste soloplaat, mede dankzij de succesvolle covers van Bob Marley (I Shot The Sherrif) en Johnny Otis (Willie And The Hand Jive). Daarnaast zijn ook twee van zijn beste eigen composities, Let It Grow en Give Me Strength, absolute uitschieters op een tijdloos album. Stond op nummer 1 in de Amerikaanse albumlijst. [DG]

8. Queen Sheer Heart Attack

Queen had er in 1974 zin in: met Queen II en Sheer Heart Attack verschenen maar liefst twee platen. Nou ja: zin in? Brian May kampte met een infectie die hem voor een deel van de opnames van Sheer Heart Attack uitschakelde en de bandleden hebben in interviews meerdere malen laten doorschemeren dat Queen wellicht wel was gestopt als Sheer Heart Attack niet voor de definitieve doorbraak had gezorgd. Gelukkig deed het album dat wel: dankzij het weglaten van een hoop poespas dat Queen II voor velen wat ontoegankelijk maakte, werd Sheer Heart Attack een ware hit. [SS]

7. Jackson Browne – Late For The Sky

Jackson Browne heeft volgens ons nooit een betere plaat gemaakt dan zijn vrijwel vlekkeloze derde lp Late For The Sky. Geen ‘Best Of’-verzamelaar van de man is compleet zonder minstens de helft van de acht tracks hierop, met onder meer het hartverscheurende titellied (op effectieve wijze gebruikt in de filmklassieker Taxi Driver), het naar verluidt over Joni Mitchell geschreven Fountain Of Sorrow en de krachtige afsluiter Before The Deluge. Vooral deze drie tracks laten Browne op zijn poëtische best horen. [DG]

6. Frank Zappa Apostrophe

Een logische opvolger van Over-Nite Sensation (1973) en een album waarmee Frank Zappa liet zien dat ook hij in de Verenigde Staten commercieel succes kon hebben: Apostrophe bereikte de tiende plaats van de albumlijst. Dat terwijl er vooral op de a-kant toch de nodige nauwelijks verhulde schunnige grapjes staan (Don’t Eat The Yellow Snow). Hoogtepunt is echter de instrumentale titeltrack. [SS]

5. Camel Mirage

Een van de bekendste en misschien ook wel het beste album van een progband die wat ons betreft best wat meer mainstream waardering had mogen krijgen. Waar er op het titelloze debuut van Camel (1973) nog wat wordt gezocht naar een sound, biedt Mirage een knap staaltje instrumentbeheersing, met indrukwekkende gitaar- en toetsensolo’s. Camel toont zich  zowel rockend als rustig, en altijd melodieus. [SS]

4. King Crimson – Red

Voordat King Crimson het in 1974 (tijdelijk) voor gezien hield, maakte de band rond gitarist Robert Fripp nog één absoluut meesterwerk. Red is een plaat die je keihard moet draaien om er het maximale luisterplezier uit te kunnen halen, met vijf zonder uitzondering briljante progtracks. Het slotstuk Starless is wat ons betreft zelfs het beste wat King Crimson ooit op plaat heeft gezet, mede dankzij de verpletterende climax. Werd overigens in 1975 nog wel gevolgd door het puike livealbum USA. De cd-remaster daarvan bevat een nog betere opname van Starless. [DG]

3. Supertramp – Crime Of The Century

Het succes nam verderop in de jaren zeventig alleen maar toe, maar het in 1974 verschenen Crime Of The Century blijft wat ons betreft het beste werk van Supertramp. De twee voorgangers (het onderschatte Supertramp en het matige Indelibly Stamped) deden in commercieel opzicht helemaal niets, maar met het derde album brak de band eindelijk door. Inmiddels zijn bijna alle songs van Crime Of The Century klassiek, met onder meer het epische School, het sfeerrijke Hide In Your Shell en de eeuwige meezinger Dreamer. [DG]

2. Neil Young – On The Beach

Onbegrijpelijk dat een meesterwerk als On The Beach pas in 2003 op cd verkrijgbaar werd. Neil Youngs eerste studioalbum sinds de nummer 1-klapper Harvest werd pas ver na de oorspronkelijke release door veel critici als een van zijn beste werken gezien. On The Beach was een behoorlijk deprimerende plaat die samen met de evenmin opbeurende lp’s Time Fades Away en Tonight’s The Night behoorde tot wat de ‘Ditch Trilogy’ ging heten. Vooral de tweede plaatkant is ontzagwekkend, met onder meer het bijna negen minuten durende folkepos Ambulance Blues, een van de allermooiste songs uit Youngs complete oeuvre. [DG]

1. Genesis The Lamb Lies Down On Broadway

Het maken van het zesde studioalbum van Genesis was niet echt een pretje, en achteraf is het dan ook niet verwonderlijk dat Peter Gabriel tijdens de opvolgende tour zijn afscheid aankondigde. Om verschillende redenen was hij tijdens het componeren en repeteren van de plaat afwezig, waardoor hij niet meeschreef aan de meeste muziek. Wel wilde hij per se alle teksten schrijven, en kwam met een concept over Rael die zijn broer John moet redden en daarbij van alles tegenkomt. Wij zijn blij dat Gabriel pas na dit album vertrok en niet tijdens het maken ervan, want The Lamb Lies Down On Broadway is samen met voorganger Selling England By The Pound het beste en meest imposante dat Genesis ooit maakte. [SS]