The Alan Parsons Project, met ‘vaste’ muzikanten/componisten Alan Parsons en Eric Woolfson, was actief van 1975 tot en met 1990. Alan Parsons wordt op 20 december 70 jaar, tijd dus voor een top 10 van albums die in deze periode verschenen zijn.

10. Gaudi

Gaudi, het tiende studioalbum van The Alan Parsons Project, verschijnt in januari 1987 en het is een conceptalbum over de Spaans-Catalaanse architect Antoni Gaudi. Het is het laatste Alan Parsons Project-werk en het werd geproduceerd door Eric Woolfson en Alan Parsons zelf. Gaudi bevat slechts 7 nummers en als zangers zijn John Miles (van het bekende nummer Music), Eric Woolfson, Lenny Zakatek en Geoff Barradale te bewonderen. Gaudi is muzikaal gezien een matig album, met als hoogtepunten het instrumentale Paseo de Gracia en de openingstrack La Sagrada Familia. Gaudi was in Spanje (plaats 1) en Noorwegen (plaats 8) commercieel gezien een succes.

9. Stereotomy

Stereotomy is het negende studioalbum van The Alan Parsons Project en het verschijnt in november van het jaar 1985. De titel komt uit het verhaal The Murders In The Rue Morgue van Edgar Allan Poe en het album bevat drie vrije lange songs, namelijk: Where’s The Walrus? (7:31), Light Of The World (6:19) en de titelsong die 7:18 klokt. Vocalisten op Stereotomy zijn: John Miles, Chris Rainbow (Camel), Gary Brooker (Procol Harum) en Graham Dye. De titelsong werd als single uitgebracht en piekte op plaats 5 in de Amerikaanse Mainstream Rock Tracks-hitparade. De meningen van de muziekcritici waren nogal verschillend; commercieel gezien was Stereotomy alleen in Spanje succesvol met een vijfde plek.

8. Vulture Culture

Het achtste studioalbum van The Alan Parsons Project heet Vulture Culture en het verschijnt in december 1984. Vulture Culture bevat bekende nummers zoals Let’s Talk About Me (een hit in Duitsland, Zwitserland en Nederland) en Somebody Out There. Op Vulture Culture zijn de volgende vocalisten te horen: David Paton, Chris Rainbow, Lenny Zakatek, Colin Blunstone en natuurlijk Eric Woolfson. Commercieel gezien was Vulture Culture een succes in Europa (plaats 9 in Noorwegen, plaats 2 in Spanje, plaats 1 in Duitsland en plaats 2 in Zwitserland), maar in Amerika (plek 49) en Engeland (plek 40) deed het album het niet zo goed.

7. Eve

Het vierde studioalbum van The Alan Parsons Project, Eve, verschijnt op 27 augustus 1979. Eve is een soort van conceptplaat over de kenmerken en krachten van vrouwen en de problemen van vrouwen in een door mannen gedomineerde wereld. Eve is het eerste APP-album met zanger Chris Rainbow en hij voorziet Secret Garden en Winding Me Up van zijn typische, mooie, zachte vocalen. De openingstrack, het instrumentale Lucifer, was een grote hit in Europa en ook het bekende nummer Damned If I Do (met zang van Lenny Zakatek) haalde de Amerikaanse top 40 en piekte zelfs op plek 27. Alle negen nummers zijn weer zoals bijna altijd gecomponeerd door Parsons en Woolfson. Commercieel gezien was Eve een succes met een eerste plaats in Duitsland, een tweede in Oostenrijk, een vierde in Spanje en een dertiende plaats in Amerika.

6. Tales Of Mystery And Imagination

Het debuutalbum van de Alan Parsons Project verschijnt op 1 mei 1976 en het is een conceptalbum met nummers die allemaal gerelateerd zijn aan de verhalen van Edgar Allan Poe. Alle zeven songs zijn geschreven door Parsons en Woolfson en het opvallendste nummer is natuurlijk het instrumentale, lange, epische nummer The Fall Of The House Of Usher, dat maar liefst zestien minuten klokt. Vocalisten op dit debuut zijn: Leonard Whitling, Arthur Brown, John Miles, Terry Sylvester en Jack Harris. Bekendste nummers zijn The Raven en The Cask Of Amontillado. Tales Of Mystery And Imagination werd helaas door de muziekpers niet zo goed ontvangen; later kreeg het album steeds meer de status van een cultplaat, zeker bij de diehard Alan Parsons-fans. Commercieel gezien was het debuut niet zo succesvol met slechts een 56ste plaats in Engeland en een 38ste plaats in Amerika.

5. Pyramid

Het derde Alan Parsons-studioalbum heet Pyramid en het verschijnt op 1 juni 1978. Pyramid bevat negen nummers waarvan er twee (Voyager en In The Lap Of The Gods) instrumentaal zijn. Mooiste nummers zijn misschien wel de twee erg zoete ballads The Eagle Will Rise Again en Shadow Of A Lonely Man, deze worden gezongen door Colin Blunstone en John Miles. Andere zangers op Pyramid zijn: David Paton, Dean Ford, Lenny Zakatek en Jack Harris. Pyramid is waarschijnlijk het onbekendste album van Alan Parsons, maar kwalitatief is het zeker een van de betere, ondanks het feit dat Pyramid commercieel zeker geen succesplaat was, met slechts een 49ste plek in Engeland en een 26ste plaats in Amerika; in Spanje was Pyramid wel succesvol want het piekte daar op plek 4.

4. Ammonia Avenue

Ammonia Avenue is het zevende studio album van The Alan Parsons Project en weer zijn alle negen tracks gecomponeerd door Parsons en Woolfson. Ammonia Avenue verschijnt op 7 februari 1984 en het album werd vooral bekend door de singles Don’t Answer Me (een hit in Amerika), Prime Time en Since The Last Goodbye. Woolfson zingt maar liefst vier nummers zelf op Ammonia Avenue, waaronder de hits Prime Time en Don’t Answer Me. Colin Blunstone, Lenny Zakatek en Chris Rainbow vertolken de andere tracks op dit mooie, progressieve rock/popalbum. Ammonia Avenue is een van de bestverkochte albums van Alan Parsons en piekte op plek 16 in Amerika, plek 24 in Engeland, plek 5 in Noorwegen en plek 2 in Spanje.

3. I Robot

I Robot, de titel is gebaseerd op de I Robot-verhalen van schrijver Animo, is het tweede studioalbum van The Alan Parsons Project en het verschijnt op 1 juni 1977.  I Robot is een soort van conceptalbum over kunstmatige intelligentie. Van I Robot verschijnen drie singles, te weten: I Wouldn’t Want To Be Like You, Don’t Let It Show en Day After Day. Muzikale hoogtepunten zijn toch wel Some Other Time, Breakdown en het semi-instrumentale titelnummer. De zang op I Robot wordt verzorgd door Lenny Zakatek, Peter Straker, Jaki Whitren, Allan Clarke, Dave Townsend, Steve Harley, en Jack Harris. I Robot was vooral in Spanje (alweer) een commercieel succes (plaats 2), maar ook in Engeland (plaats 30) en Amerika (plek 9) deed het tweede APP-album het prima.

2. The Turn Of A Friendly Card

The Turn Of A Friendly Card, het vijfde studioalbum van The Alan Parsons Project, verschijnt op 1 november 1980 en het is een conceptalbum met als absolute, muzikale hoogtepunt de titelsong, die maar liefst meer dan 16 minuten klokt. Het nummer The Turn Of A Friendly Card is onderverdeeld in vijf stukken, gecomponeerd door Parsons en Woolfson en een waar muzikaal meesterwerkje. Verder bevat dit meer dan uitstekende album ook de hits Games People Play, gezongen door Lenny Zakatek en de  mooie, melancholische ballad Time, gezongen doot Eric Woolfson. The Turn Of A Friendly Card is een heerlijk progpopalbum en commercieel gezien ook een succes met een 38ste plaats in Engeland, dertiende stek in Amerika en een elfde plaats in Noorwegen. The Turn Of  A Friendly Card is een must voor Alan Parsons-fans.

1. Eye In The Sky

Het bekendste en tevens beste Alan Parsons Project-album is natuurlijk Eye In The Sky. De zesde studioplaat verschijnt in juni 1982 en is vooral bekend geworden vanwege de hit Old And Wise, vertolkt door Colin Blunstone. De grootste hit van het album is echter de titelsong die meesterlijk wordt gezongen door Woolfson; andere prachtige nummers van Eye In The Sky zijn: Silence And I (ook gezongen door Woolfson), Children Of The Moon (gezongen door David Paton), Psychobabble (gezongen door Elmer Gantry) en de instrumentale songs Mammagamma en het zeer bekende Sirius. Deze openingstrack werd/wordt nog steeds veelvuldig gebruikt bij het begin van sportwedstrijden in Amerika. Eye In The Sky werd door de muziekpers uitstekend ontvangen en commercieel gezien was het een groot succes met een 27ste plaats in Engeland en een zevende plek in Amerika. In Duitsland en Spanje piekte Eye In The Sky zelfs op nummer 1.