Barclay James Harvest kende zijn beste periode in de jaren zeventig. De progressieve rockmuziek van de band deed het vooral in Duitsland erg goed en albums als Everyone Is Everybody Else, Time Honoured Ghosts en Octoberon behoren tot het beste werk. Naarmate de jaren vorderden, werd de sound van Barclay James Harvest steeds poppier en commerciëler, en daalde de populariteit van de band gestaag. Classic Rock Mag zet de top 10 songs van de groep nog eens op een rijtje.

10. Titles

Dit nummer staat op het album Time Honoured Ghosts, de zesde studio-lp, uitgebracht in 1975. Titles werd als single uitgebracht. Het nummer is de enige top 10-hit van de band in Nederland en staat ook bijna altijd in de top 2000. Bijna de hele tekst van het nummer is ontleend aan songteksten van The Beatles. Bovendien bevat Titles een aantal muzikale verwijzingen naar liedjes van de Fab Four. Het zeer bekende refrein, met maar liefst vijf Beatles-titels, kan bijna iedereen meezingen: “Lady Madonna, Let It Be, Something In The Way You Moved Me, Yesterday. All You Need Is Love, So They Say”.

9. Polk Street Rag

Dit nummer stamt van het album Octoberon, uitgebracht in 1976. Polk Street Rag is geschreven door zanger-gitarist John Lees en is een uptempo rocknummer met een melodieuze gitaarsolo van Lees aan het einde. De inspiratie voor deze track haalde Lees bij de film Deep Throat, want de band was in Polk Street – een buurt van lichte zeden in San Francisco – toen de film in de bioscopen verscheen: “I was down on the East side, on a block with no name/When I walked in a movie, you were blue I was game”. Vooral de liveversie op het album Live Tapes is zeer de moeite waard.

8. Child Of The Universe

Dit is waarschijnlijk een van de bekendste Barclay James Harvest-songs. Het is gecomponeerd door John Lees en staat op het vijfde studioalbum Everyone Is Everybody Else, het eerste album dat de band opnam voor het platenlabel Polydor. Child Of The Universe was regelmatig op de radio te horen, maar toch werd het nummer geen hit. Barclay James Harvest speelde het nummer bijna altijd tijdens concerten en het behoorde dan ook tot een van de favoriete livetracks van de fans. Child Of The Universe is een antioorlog-song, die vooral focust op de rol van kinderen als slachtoffers van de oorlogen in o.a. Vietnam en Noord-Ierland.

7. Mockingbird

Mockingbird staat op het album Once Again, dat werd uitgebracht in 1971, maar John Lees componeerde het nummer al in 1968. Het nummer is gebaseerd op een passage uit Pools Of Blue, dat Lees ongeveer gelijktijdig schreef. De rustige compositie, gedomineerd door keyboards, akoestische gitaar en de weergaloze gitaarsolo van Lees in het midden, werd ook als single uitgebracht in 1971. Mockingbird werd al snel een van de favoriete livesongs van de band. De solo van Lees aan het einde behoort ook tot een van zijn betere gitaarsolo’s en ook de liveversie van Mockingbird op Live Tapes is van uitstekende kwaliteit.

6. Jonathan

Deze ballad staat op Time Honoured Ghost en is gecomponeerd door Les Holroyd. Het nogal pathetische nummer is gebaseerd op het bekende boek Jonathan Livingston Seagull, dat ook verfilmd werd met de muziek van Neil Diamond als soundtrack. Het nummer wordt gekenmerkt door de typische hoge stem van Holroyd, en de keyboard- en moogpartijen van Woolly Wolstenholme, die trouwens in 2010 zelfmoord pleegde.

5. Suicide

Deze prachtige ballad staat op het album Octoberon en wordt vooral gedragen door de hemelse gitaarmelodieën van Lees. Hij componeerde het nogal dramatische nummer ook en zijn stem brengt de emotie van deze track goed over. De gitaarsolo in het midden van de song is kenmerkend voor Lees, melodieus, simpel, maar o zo mooi! De tekst gaat over zelfmoord en beschrijft de gevoelens van zelfmoordenaars net voordat ze tot zelfdoding overgaan. In de track van Lees is het nog maar de vraag of het zelfmoord is, of dat de persoon van het dak wordt geduwd… Een stukje typische Engelse zwarte humor mag natuurlijk niet ontbreken in dit toch wel serieuze nummer, want op het moment dat het slachtoffer wil springen, roept iemand: “Please let me move my car/Monty Python eat your heart out!

4. Crazy City

Dit Barclay James Harvest-nummer heeft waarschijnlijk een van de vetste gitaarriffs uit het oeuvre van de band. Crazy City staat op de lp Everyone Is Everybody Else, dat wordt beschouwd als het beste Barclay James Harvest-album ooit. Het is een redelijk uptempo nummer en het werd geschreven door bassist/zanger Les Holroyd. De tekst van het nummer is nog altijd actueel, want het gaat over de gekte en drukte in grote steden (waarschijnlijk heeft Holroyd het over Londen). De beste versie van Crazy City staat op Live Tapes.

3. For No One

Deze antioorlog-song staat op het album Everyone Is Everybody Else en dat album is ondertussen veertig jaar oud. Het nummer werd geschreven door John Lees en is een mooie, melodieuze ballad die heel vaak live gespeeld werd. For No One is een echte rockclassic die zelfs door niet-fans van Barclay James Harvest gewaardeerd wordt. De titel van het album Everyone Is Everybody Else komt in het refrein van For No One voor en daarom zagen veel mensen het album dan ook als een soort conceptalbum. John Lees heeft dat echter altijd ontkend.

2. Hymn

Dit is waarschijnlijk het bekendste Barclay James Harvest-nummer. Hymn staat op het album Gone To Earth, uitgebracht in 1977. Deze John Lees-compositie werd door velen gezien als een Kerstnummer, maar dat is het zeker niet. De oorspronkelijke titel van het nummer is eigenlijk Hymn For A White Lady en de tekst gaat over de gevaren van drugs, voornamelijk heroïne. Hymn werd door Lees opgedragen aan o.a. Jimi Hendrix, Janis Joplin en Paul Kossoff. Het nummer werd in 1977 in Frankrijk als single uitgebracht, maar was helaas niet erg succesvol. De fans zien Hymn als een van de beste Barclay James Harvest-tracks ooit.

1. Poor Man’s Moody Blues

Het beste nummer van Barclay James Harvest is zonder twijfel het redelijk lange (7:30 minuten) Poor Man’s Moody Blues, waarvan vooral de liveversie op Live Tapes uitstekend is. Een muziekjournalist noemde in een recensie Barclay James Harvest ‘a poor man’s Moody Blues’ en John Lees was daar natuurlijk helemaal niet blij mee. Dus schreef hij dit nummer en noemde het Poor Man’s Moody Blues, geïnspireerd op Nights In White Satin van The Moody Blues. Het is echter niet te vergelijken met die hit, want het heeft een totaal andere melodie. De prachtige rockballad wordt gedragen door de twee gevoelige gitaarsolo’s en de prachtige emotionele stem van Lees. Poor Man’s Moody Blues is een echte Barclay James Harvest-klassieker.