Het is vijftig jaar geleden dat George Harrison zijn eerste soloalbum uitbracht: Wonderwall Music. Het was de soundtrack voor de gelijknamige film en hij was de eerste van de vier Beatles die een soloplaat uitbracht. Een goede reden voor ons om de tien beste soloalbums van de leden van The Beatles te selecteren.

10. Ringo Starr – Ringo (1973)

De albums van Ringo hebben over het algemeen nou eenmaal niet de kwaliteit van die van de andere Beatles. Wat verklaarbaar is vanwege het feit dat Ringo nooit echt een songwriter is geweest, in tegenstelling tot de andere drie. Op zijn soloalbums riep hij dan ook regelmatig de hulp van anderen in. Iets wat hij nog steeds doet, want aan bijna ieder album van hem werkt een waslijst aan grote namen mee. Zo ook aan Ringo uit 1973. Verreweg zijn beste plaat en bijzonder, omdat voor het eerst na de breuk van The Beatles alle vier de leden meewerkten aan het album, hoewel ze op geen enkel nummer meer alle vier te horen zijn. In ieder geval schreven ze alle drie een bijdrage voor hun oude drummer. John Lennon schreef I’m The Greatest, Paul en Linda McCartney schreven Six O’Clock voor het album en George Harrison leverde het nummer Sunshine Life For Me (Sail Away Raymond) aan, en schreef samen met Ringo de hit Photograph. Het was het laatste echt grote commerciële succes voor Starr.

9. George Harrison – George Harrison (1979)

Een ondergewaardeerd album van George. Anno 1979 kwam zijn leven na een aantal turbulente jaren weer in rustiger vaarwater, en dat was terug te horen op dit frisse ontspannen album. Hiervoor werkte hij samen met o.a. Steve Winwood en zijn maatje Eric Clapton verleende ook zijn bijdrage. Bijzonder is een overgebleven nummer uit 1968 dat eigenlijk bedoeld was voor The White Album: het nummer Not Guilty. Met The Beatles werden er destijds 102 takes van opgenomen, maar het haalde het album niet. Het was dan ook een boodschap aan Lennon en McCartney over de destijds mislukte relatie met de goeroe Maharishi Yogi waarbij de leden in 1968 in India verbleven. In 1979 schreef Harrison zijn autobiografie I Me Mine en deed daarvoor research in zijn eigen verleden. Hij ontdekte toen de Esher-demo van het nummer (die onlangs verscheen als bonus van de reissue van The White Album) en besloot toen het nummer opnieuw op te nemen. Zijn soloversie klinkt meer ontspannen dan de Beatlesversie die uiteindelijk pas in 1996 verscheen op Anthology 3.

8. John Lennon – Walls & Bridges (1974)

Bij John Lennon worden altijd de albums Plastic Ono Band en Imagine geprezen (en uiteraard mochten beiden albums niet ontbreken in deze top 10), maar Walls & Bridges wordt nog weleens over het hoofd gezien. Terwijl dat album 44 jaar na dato nog altijd fris klinkt. De plaat ontstond nadat Lennon een ander project in de ijskast moest zetten. Hij werkte eigenlijk met Phil Spector aan een album met rock & roll-covers uit de jaren ’50. Maar de opnames waren onder een grote drankinvloed gemaakt en achter Lennons rug om nam Spector de tapes mee naar huis, waardoor er spanning ontstond tussen beiden. Uiteindelijk bleven deze sessies stil liggen doordat Spector door een auto-ongeluk in coma raakte. Dit project leidde wel tot het album Rock ’N Roll, dat in 1975 werd uitgebracht. Maar in de tussentijd besloot Lennon om aan een andere plaat te werken. Een album dat nog werd gemaakt tijdens zijn zelfgenoemde ‘Lost Weekend’ waarbij hij tijdelijk van Yoko Ono gescheiden was, en een affaire had met May Pang. De stem van de laatstgenoemde is ook te horen in de hitsingle 9# Dream. Daarnaast gaf Lennon op het album opnieuw een persoonlijk inkijkje in zijn ziel met het nummer Nobody Loves You (When You’re Down and Out). Ook was hij opnieuw venijnig met Steel And Glass, een sneer naar voormalig Beatles-manager Allen Klein. En er stond natuurlijk een grote Amerikaanse hit op het album: Whatever Gets You Through The Night met Elton John, naar aanleiding van een weddenschap met Elton dat als het nummer op 1 zou komen, Lennon als gast bij zijn optreden in Madison Square Garden zou komen. En zo geschiedde. Die avond was Yoko ook in de zaal en herenigden de twee zich weer. Waarna Lennon zich vijf jaar lang zou terug trekken uit de muziekwereld om zich te ontfermen over de opvoeding van zijn zoontje Sean, die een jaar later werd geboren.

7. Paul McCartney – Flaming Pie (1997)

Het album Flaming Pie was een belangrijke mijlpaal in McCartney’s solocarrière. Na de moeizame jaren ’80 vond hij sinds het album Flowers In The Dirt weer gestaag de weg omhoog. Het werken aan het Anthology-project van The Beatles halverwege de jaren ’90 bracht hem weer nieuwe energie. Nadat hij met Jeff Lynne al werkte aan de Beatles-singles Free As A Bird en Real Love besloot hij een heel album met hem te maken. Lynne haalde het beste in hem naar boven. Flaming Pie werd zijn beste album sinds Tug Of War. Sindsdien weet McCartney redelijk constant kwalitatieve albums te produceren. Met als laatste het onlangs verschenen Egypt Station.

6. George Harrison – Cloud Nine (1987)

Diezelfde Jeff Lynne verzorgde ook de productie van het comebackalbum Cloud Nine van George Harrison. Na het verschijnen van Gone Troppo in 1982 keerde Harrison vijf jaar de muziekwereld de rug toe. Maar in 1987 kwam er een succesvolle comeback. Mede dankzij de hit van het album: de James Ray-cover Got My Mind Set On You. Het album klinkt fris, en is typisch Harrison. Zo haalt hij op grappige wijze uit naar paparazzi in het nummer Devil’s Radio, en blikt hij terug op zijn Beatles verleden in When We Was Fab. Dit album werd uiteindelijk ook de aanleiding voor de supergroep The Traveling Wilburys. Het nummer Handle With Care was in eerste instantie bedoeld als b-kantje, dat werd opgenomen met naast Harrison en Lynne verder Bob Dylan, Roy Orbison en Tom Petty. De platenmaatschappij vond het nummer echter te goed voor als b-kantje en vroeg of ze niet een gezamenlijk album konden maken.

5. John Lennon – Imagine (1971)

Onlangs verscheen deze plaat opnieuw gemixt met vele extra’s. Het tweede album van Lennon dat door Phil Spector werd geproduceerd. Qua thema’s was het vrij gevarieerd, want de bekende titeltrack mag dan gaan over een vreedzame wereld, maar lang niet alle tracks op Imagine waren zo liefdevol. Zo gaf hij zijn oude compagnon Paul McCartney een muzikale draai om zijn oren met How Do You Sleep, dat zijn antwoord was op McCartney’s Too Many People, waardoor Lennon zich zo aangevallen voelde. De politici van 1971 krijgen er van langs in het nog altijd actuele Gimme Some Truth. Maar ook hier legde Lennon zijn ziel bloot in nummers als Jealous Guy, Oh My Love en How.

4. Paul McCartney & Wings – Band On The Run (1973)

Na het uiteenvallen van The Beatles kon McCartney weinig goed doen bij de critici. Ieder album werd met de grond gelijk gemaakt. Zelfs een album dat later werd gezien als meesterwerk (daarover later meer). Zijn nieuwe band Wings kon in eerste instantie ook op weinig positieve reacties van recensenten rekenen. Totdat Band On The Run verscheen. Een keerpunt. Terwijl het album niet onder de meest ideale omstandigheden werd opgenomen. Vlak voordat Paul, Linda en Denny Laine naar Lagos vertrokken om daar een album te maken, waren gitarist Henry McCullough en drummer Denny Seiwell opgestapt. In Lagos aangekomen bleek de studio van EMI een bouwval waar nog aan verbouwd werd. En tot overmaat van ramp werd McCartney bestolen van een tape waarop de blauwdruk van het album stond. Uit zijn hoofd moest hij het opnieuw prefabriceren. Onlangs dat werd Band On The Run het eerste post-Beatles-album van McCartney dat op positieve kritieken kon rekenen, en werd het de doorbraak van Wings. Nog altijd wordt het gezien als één van zijn beste albums na The Beatles.

3. John Lennon – Plastic Ono Band (1970)

Hoewel John Lennon hiervoor met Yoko Ono al drie experimentele lp’s (Two Virgins, Life With The Lions en The Wedding Album) en een liveplaat (Live Peace In Toronto) had uitgebracht, wordt dit album gezien als zijn echte solodebuut na het uiteenvallen van The Beatles. Het album kwam mede tot stand nadat Lennon de zogeheten ‘primal scream’-therapie had gevolgd bij de Amerikaanse psycholoog Arthur Janov. Dit bracht bij Lennon traumatische jeugdherinneringen naar boven, zoals het vroege overlijden van zijn moeder Julia en het gemis van een vader. Deze therapie had invloed op de nummers die hij schreef voor het album. Hoewel Lennon altijd wel persoonlijk durfde te zijn op zijn soloalbums is dit misschien wel zijn meest persoonlijke werk.

2. Paul & Linda McCartney – Ram (1971)

McCartney’s debuutalbum was over het algemeen vrij rommelig. Daarom besloot hij dat zijn tweede plaat, die hij samen met zijn vrouw Linda opnam, een gepolijst album moest worden. Ram werd het resultaat. Een album dat destijds door critici en door de andere drie ex-Beatles negatief werd ontvangen. Het had echter geen invloed op de verkoop, want wereldwijd kwam Ram in de bovenste regionen van de hitlijsten. In de decennia daarna werd het album pas echt op waarde geschat en tegenwoordig wordt het gerekend tot McCartney’s beste solowerk. Ook wordt het album gezien als misschien wel één van de eerste indie-albums. Het heeft dan ook veel invloed gehad op latere indie-artiesten.

1. George Harrison – All Things Must Pass (1970)

In de laatste jaren dat The Beatles bestond had Harrison zich al steeds meer ontwikkeld tot een sterke songwriter die zich op een gegeven moment kon meten met Lennon & McCartney. Hoeveel hij te bieden had liet hij merken toen hij eind 1970 met een album kwam dat maar liefst uit drie lp’s bestond: All Things Must Pass. Geproduceerd door Phil Spector en bestaande uit stuk voor stuk hoogstaande songs. Met My Sweet Lord scoorde hij een wereldwijde nummer 1-hit. Het was eindelijk gerechtigheid voor de stille Beatle die laat tot bloei kwam als songwriter. Maar All Things Must Pass stond dan wel gelijk als een huis. Nog altijd wordt het beschouwd als misschien wel het beste soloalbum van een Beatle.