Vandaag is voormalig Creedence Clearwater Revival-frontman John Fogerty jarig. Hij werd zeventig jaar geleden, op 28 mei 1945 dus, als John Cameron Fogerty geboren in Berkeley, California. Fogerty werd vooral bekend als de grote man van/achter Creedence Clearwater Revival. Na het uiteenvallen van deze band ging hij solo, eerst onder de schuilnaam The Blue Ridge Rangers, daarna onder eigen naam. Vanwege juridische en financiële conflicten met zijn vorige platenbaas (Saul Saentz van Fantasy Records) en persoonlijke problemen bleef het aanvankelijk beperkt tot drie soloplaten tussen 1973 en 1986.

Pas in 1997 kwam er weer nieuw werk van hem uit en sinds begin deze eeuw is hij met zijn band vrijwel jaarlijks op de vaderlandse podia te zien, zoals op zondag 13 juli 2014, toen hij de afsluiter van Bospop in Weert was. Onderstaande lijst van albumtracks (die niet als single-A-kant zijn uitgebracht) uit zowel de CCR-tijd als Fogerty’s solocarrière is samengesteld door een aantal Nederlandse en Vlaamse Fogerty-fans; waarvoor hartelijk dank. Enkele van hen hebben hun keuze gemotiveerd.

10. John Fogerty – Hoodoo Man 

Afkomstig van het nooit officieel uitgebrachte soloalbum Hoodoo (1976). Die plaat is alleen als bootleg verschenen en (ondanks de vaak matige geluidskwaliteit) toch zeer populair onder de Fogerty/CCR-liefhebbers. Zoals fan Johan: “Dit nummer is net als het grootste gedeelte van de plaat Hoodoo heel rauw en heel rock & roll. Onvergeeflijk om dit niet uit te brengen. Zijn stem is hier op zijn aller-, allerbest en dat zegt wel iets over een van de beste rockzangers ter wereld. Is dit zijn beste nummer ooit? Ik vind van wel.”

9. John Fogerty – I Can’t Help Myself

Een van de slechts twee solosongs van John Fogerty in deze lijst, deze is afkomstig van het succesvolste soloalbum Centerfield uit 1985. De keuze voor deze song is een typisch voorbeeld van de keuze van echte fans, want het is zeker niet de bekendste song van dat album. Dat zijn songs als The Old Man Down The Road, Rock And Roll Girls, I Saw It On TV en titeltrack Centerfield. “Fogerty solo op zijn best”, aldus fan Lex. 

8. Creedence Clearwater Revival – Effigy

De afsluiter van het album Willy And The Poor Boys uit 1969. De opnames voor het album werden in de loop van 1969 gemaakt in de Fantasy Studios in Berkeley, California, met (uiteraard) John Fogerty als producer en arrangeur. John schreef alle songs, met uitzondering van de twee covers Cotton Fields en de traditional The Midnight Special. “Unieke sound, dit geldt trouwens voor het hele album”, meent fan Gerard. “Denk ook aan Feelin’ Blue. Is het rock, blues, country? Wie het weet mag het zeggen. Effigy is het meesterlijke sluitstuk van de unieke sound van Willy And The Poor Boys. Een sound die met geen enkel ander album te vergelijken is.”

7. Creedence Clearwater Revival – Cross-Tie Walker

Deze Fogerty-compositie staat op het derde CCR-album Green River, uit 1969 (het tweede in dat jaar). De opnames van de plaat waren tussen maart en juni 1969 in de Wally Heider Studios in San Francisco, California, USA, uiteraard onder productionele leiding van leadzanger-gitarist John Fogerty. Zijn broer Tom (slaggitaar), bassist Stu Cook en drummer Doug Clifford zorgden samen met John voor de typische Creedence-sound, die ook wel eens als swamprock omschreven wordt. Fan Lex: “Absolute CCR-top, heerlijk countryjasje.”

6. Creedence Clearwater Revival – Keep On Chooglin’

Afkomstig van een van de populairste CCR-albums, Cosmo’s Factory uit 1970, die sindsdien vrijwel altijd tijdens Creedence-concerten werd gespeeld. Sinds John Fogerty weer onder eigen naam optreedt, staat deze lange rocker ook op de setlist. Het begrip Chooglin’ kun je ongeveer vergelijken met de Normaal-begrippen als ‘høken’ en ‘daldeejen’. “Lang en krachtig jam nummer om een concert mee af te sluiten. Ik krijg er altijd een goed gevoel bij!”, aldus fan Gerard.

5. Creedence Clearwater Revival – Walk On The Water

Deze door beide broers (John en Tom) Fogerty geschreven song staat op het simpelweg de bandnaam dragende debuutalbum van Creedence uit 1968 en deze versie is een remake van de song Walking On The Water die de bandleden onder de naam The Golliwogs in 1966 als single uitbrachten. Fan Annelies zegt over dit nummer: “Vanaf het begin heeft deze song bij mij een gevoelige snaar geraakt. Er gaat iets mysterieus van uit, heeft ook een licht religieuze ondertoon, ik kan het niet benoemen wat het is, maar het raakt me diep en vaak zit ik met een brok in de keel te luisteren.”

4. Creedence Clearwater Revival – Ramble Tamble

De opener van Cosmo’s Factory (1970) en sinds enkele jaren gelukkig regelmatig op de setlist bij de John Fogerty-concerten, waarbij de song meestal flink wordt uitgerekt met gitaarsolo’s. “Het gitaarspel met het intermezzo halverwege is werkelijk subliem en nooit overtroffen.” (Gerard) “Opzwepende rock. Blij dat ‘ie tegenwoordig vaak op de setlist staat.” (Lex)

3. Creedence Clearwater Revival – Wrote A Song For Everyone

Deze prachtige song staat op het album Green River uit 1969 en is tevens de titelsong van John Fogerty’s solo-cd met duetten van een aantal van zijn beste songs uit 2013. Op de versie op dit album is countryzangeres Miranda Lambert zijn duetpartner, terwijl Tom Morello zijn gitaarspel laat horen. Toch geven veel fans de voorkeur aan de originele versie. “Mooi autobiografisch nummer van een man met privéproblemen en zijn onvermogen om te communiceren.” (Gerard). Fan Robert: “Mooie uiting van persoonlijk gevoel van falen.”

2. Creedence Clearwater Revival – (Wish I Could) Hideaway

Deze song staat als afsluiter van kant één op Pendulum, opgenomen in The Factory in Berkeley, Californië. “Briljantje”, noemt fan Johan het nummer. “Absoluut een van de beste CCR-nummers en voor mij staat dit op dezelfde hoogte als Long As I Can See The Light. Universeel en persoonlijke ballad. Fantastisch strak geproduceerd.” 

1. Creedence Clearwater Revival – Pagan Baby

Afkomstig van het laatste album met de klassieke viermansbezetting van Creedence, Pendulum uit 1970. Fan Gerard: “Een van mijn favorieten en toch wordt het nooit gedraaid op de radio. Hoe is het mogelijk, wat een gitaarspel! En toch is dit de opener van Pendulum, een van de best verkochte albums van CCR in Nederland, maar dit nummer is echt onderschat en zou veel meer op de radio te horen moeten zijn.” Fan Johan is even lovend: “Dit is mijn favoriete classic van de band. Ze spelen hier als een ingespeeld team – alle afzonderlijke kwaliteiten komen volledig tot zijn recht en vormen samen een ijzersterk geheel. De band stijgt boven zichzelf uit. John klinkt als een geketende hond, zijn gitaarwerk is lekker rauw en ruig. En wat te denken van Doug Clifford. Wat een beat en wat voor ritmewisselingen: een drummer van wereldklasse. John heeft later nooit meer zo’n goede drummer gehad. Eentje met een superstrakke, eenvoudige inbreng vol met gevoel. Doug en John maken dit nummer tot één van de beste CCR songs met ook nog eens een meesterlijk hoogtepunt aan het einde.”