Rick Nielsen, de flamboyante gitarist van Cheap Trick, wordt vandaag 66 jaar jong. Hij was ook bekend door het altijd dragen van ouderwetse honkbalpetjes en tijdens concerten speelde hij elk nummer met een andere gitaar. Nielsen is ook ‘berucht’ vanwege zijn handgemaakte gitaar met maar liefst vijf halzen. Tijd voor een top 10 van Cheap Trick-nummers.

10.Voices

Deze track van het album Dream Police werd in 1979 als single uitgebracht. Voices is geschreven door Nielsen en het bevat een zevental overdubs en veel achtergrondvocalen waardoor het nummer live zeer moeilijk te spelen was. Voices is een van de bekendere Cheap Trick-nummers en staat op veel compilatiealbums van de band. Het ballad-achtige Voices was helaas commercieel gezien niet zo succesvol, want het piekte slechts op plaats 32 in de Amerikaanse billboard top 100.

9. Never Had A Lot To Lose

Deze vierde single van het comeback album Lap Of Luxury werd in 1989 uitgebracht. Never Had A Lot To Lose is gecomponeerd door Zander en Petersson en het is een typisch Cheap Trick-nummer. Never Had A Lot To Lose is een catchy hardrocknummer dat je al heel snel onbewust gaat meezingen, maar de band vond het blijkbaar ook niet zo’n goed nummer, want het stond niet vaak op de setlist. Ook commercieel gezien deed Never Had A Lot To Lose het niet echt super.

8. The Flame

Ook dit nummer staat op het album Lap Of Luxury. The Flame werd als single uitgebracht in 1988 en het werd een gigantische hit voor de band, want het bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse Billboard top 100. Cheap Trick zelf vond het eigenlijk maar een zeiknummer, vooral Nielsen vond The Flame helemaal niks, maar uiteindelijk gaat de band toch overstag en zijn ze blij met het succes van de single. The Flame is geschreven door de Engelse liedjesschrijvers Bob Mitchell en Nick Graham en deze mierzoete ballad behaalde ook in Australië en Canada de eerste plek in de hitlijsten.

7. Stop This Game

Dit is een van de eerste Cheap Trick-nummers die door Zander en Nielsen samen geschreven is. Het staat op het album All Shook Up. Stop This Game werd in 1980 als single uitgebracht. Het is het laatste nummer waarop bassist Tom Petersson te horen is en helaas voor de band was Stop This Game niet zo succesvol, hoewel dit het enige nummer van All Shook Up was dat überhaupt de hitparade haalde. Het is een nogal poppy song met orkestrale invloeden die soms doen denken aan ELO en verder zijn er pianoriedels van A Day In The Life te horen.

6. My Obsession

Dit nummer stamt van het album Special One, dat uitgebracht werd in 2003. My Obsession werd als single uitgebracht na de radiohit Scent Of A Woman en het was net als dat nummer ook bedoeld als promosingle voor radio airplay. Het nummer is gecomponeerd door Nielsen, Zander en Julian Raymond. My Obsession is een nogal poppy song met duidelijke invloeden van The Beatles en The Who. De video op YouTube van dit nummer is een aaneenschakeling van mooie dames, dus dat is waarschijnlijk de obsessie; maar van wie? Zander of Nielsen, wie het weet mag het zeggen!

5. Gonna Raise Hell

Dit nummer staat op het vierde studioalbum van Cheap Trick getiteld Dream Police. Gonna Raise Hell is een compositie van Nielsen en klokt maar liefst 9 minuten en 20 seconden; extreem lang dus voor Cheap Trick omdat hun nummers normaal rond de 4 minuten duren. Gonna Raise Hell heeft zelfs een discobeat en bevat ook meerdere, langere orkestrale passages. Waar het nummer over gaat is niet helemaal duidelijk; volgens sommige “kenners” gaat de tekst over het Jonestown-bloedbad en volgens anderen gaat het gewoon over je zelf amuseren ondanks alle ellende en apathie in de wereld. Gonna Raise Hell is een livefavoriet bij de fans, maar gezien de lengte van de track werd het nummer nooit als single uitgebracht.

4. Come On, Come On

Come On, Come On stamt van het tweede studioalbum van Cheap Trick uit het jaar 1977 met de welluidende titel In Color. Dat album wordt gezien als een van de beste rockplaten aller tijden, maar dat is waarschijnlijk een kwestie van smaak. Het album bezorgde de band in ieder geval in Japan een superstatus, maar de rest van de wereld bleef toch wel wat achter. Come On, Come On is een simpele rechttoe-rechtaan rock & roll-track van slechts 2:39 en de versie op het ultieme livealbum van de band At Budokan is stukken beter dan de studioversie.

3. Surrender

Dit was de eerste Cheap Trick-single die de Amerikaanse billboard top 100 haalde; Surrender piekte op plaats 62. Het nummer staat op het album Heaven Tonight, dat in 1978 het licht zag. Surrender is een van de bekendste Cheap Trick-nummers en wordt algemeen gezien als een teenager-volkslied/anthem uit de jaren zeventig. Surrender gaat over relatieconflicten en generatiekloven: “Mommy’s all right, daddy’s all right, they just seem a little weird, surrender…”.  Opvallend is dat Surrender vooral in België (plaats 5) en Nederland (plaats 12) goed scoorde. Surrender is natuurlijk ook te vinden op het succesvolle livealbum Cheap Trick At Budokan.

2. I Want You To Want Me

Het allerbekendste Cheap Trick-nummer is zonder twijfel I Want You To Want Me. Deze zogenaamde ‘perfecte’ popsong staat op het album In Color en was tevens de eerste single van dat album. Helaas haalde de studioversie van I Want You de hitparade in Amerika niet, maar in Japan werd het een nummer een hit! Toen echter twee jaar later de liveversie van I Want You To Want Me, van het album At Budokan, als single werd uitgebracht, sloeg deze in als een bom. Het werd de commercieel succesvolste single van Cheap Trick en I Want You ontbreekt tijdens geen enkel optreden van de band; die trouwens nog steeds actief is. De live versie is beter dan de studioversie, want deze is sneller en bevat twee korte gitaarsolo’s van Nielsen, en natuurlijk het gejuich van het uitzinnige Japanse publiek. In Nederland haalde I Want You To Want Me de eerste plaats in de top 40 en het nummer heeft een vaste plek in de jaarlijkse top 2000.

1. Dream Police

De titelsong van het vierde studioalbum van Cheap Trick werd in 1979 als single uitgebracht. Dream Police, geschreven door Nielsen, werd een hit en dat kwam voornamelijk door het aanstekelijke, pakkende refrein dat maar in je hoofd bleef hangen en je bijna dwong om mee te gaan zingen: “The dream police, they live inside of my head, the dream police they come to me in my bed, the dream police they’re coming to arrest me, oh no”. Nielsen was waarschijnlijk bij het schrijven van de tekst geïnspireerd door George Orwell (1984). Muzikaal gezien is het een lekkere, typische jaren zeventig powerpopsong, met uitstekende vocalen van Zander en pakkende gitaarriffs van Nielsen. 31 jaar later nam Cheap Trick het nummer opnieuw op, maar nu heette het nummer Green Police, een soort van milieupolitie dus. Voor veel diehard Cheap Trick-fans is Dream Police het ultieme nummer van de band, hoewel het niet de succesvolste single was.