Cockney Rebel was een van de meest originele bands uit de vroege jaren zeventig, maar het werk van de vandaag 63 geworden Steve Harley en de zijnen krijgt tegenwoordig niet de verdiende aandacht. Veel muziekliefhebbers kennen alleen hits als Sebastian en Make Me Smile (Come Up And See Me), terwijl zeker de eerste twee albums nog veel meer te bieden hebben. Geniet van onze Steve Harley & Cockney Rebel top 10:

10. Psychomodo

The Psychomodo, het in 1974 verschenen tweede album van Cockney Rebel, is ongeveer even goed als het debuut The Human Menagerie, al kwam ditmaal geen van de nummers in de Nederlandse hitlijst. In België deed de titelsong het echter vrij goed. Het stemgeluid van zanger Steve Harley roept vaker herinneringen op aan Bob Dylan, maar in Psychomodo klinkt hij misschien wel meer dan ooit als de Dylan van rond Blonde On Blonde.

9. Mr. Raffles (Man, It Was Mean)

Na het succes van Make Me Smile, een nummer 1-hit in Engeland, bereikte ook de opvolger Mr. Raffles daar de hitlijsten (met een niet verkeerde dertiende positie). Deze single was eveneens afkomstig van het album The Best Years Of Our Lives (1975) en was mede de moeite waard vanwege een erg mooie live-versie van Sebastian op de b-kant. In Nederland was het voor Steve Harley & Cockney Rebel na Make Me Smile helaas al afgelopen met de hits.

8. Here Comes The Sun

Deze week zetten wij de tien beste covers van George Harrisons While My Guitar Gently Weeps op een rij, maar ook Here Comes The Sun werd natuurlijk best vaak door andere artiesten gedaan. Steve Harley & Cockney Rebel had in 1976 zelfs een hitje in Engeland met een nog iets blijere versie, afkomstig van het album Love’s A Prima Donna. Overigens was deze single ook de laatste hit voor de band, afgezien van re-releases van Make Me Smile.

7. Hideaway

Jammer eigenlijk, dat veel mensen alleen de paar hitjes van Steve Harley kennen. Zeker de eerste twee Cockney Rebel-lp’s bevatten veel van de meest opwindende en originele muziek uit de glamrockperiode. Zo trapt het debuut The Human Menagerie uit 1973 af met het uptempo Hideaway, een exotisch en curieus lied dat buiten Engeland ook op single verscheen, maar onbegrijpelijk genoeg niets deed.

6. The Best Years Of Our Lives

Ook een van de betere albumtracks van Steve Harley & Cockney Rebel is de titelsong van het album The Best Years Of Our Lives (1975), dat mede werd geproduceerd door Alan Parsons. Een jaar later startte die studiomagiër zijn eigen Alan Parsons Project, waarvan het tweede album I Robot (1977) een gastbijdrage van Steve Harley bevat (in het nummer The Voice). Na het horen van The Best Years Of Our Lives wordt eens te meer duidelijk dat Harley een tamelijk onderschat tekstschrijver is.

5. Mr. Soft

De enige hit van het tweede Cockney Rebel-album The Psychomodo uit 1974 was Mr. Soft, dat in Engeland de top tien haalde. Opvallend is de begeleiding, met violen en circusachtige sounds. Door dit soort onderscheidende elementen was Cockney Rebel een van de meest creatieve Britse bands uit de glamrockperiode, naast onder andere T. Rex en Roxy Music. Na The Psychomodo vertrokken bijna alle muzikanten en ging een nieuwe bezetting door het leven als Steve Harley & Cockney Rebel. Wat weinig mensen weten, is dat gitarist Snowy White ook nog enige tijd met de band heeft opgetreden.

4. Judy Teen

Hier in Nederland was de single Sebastian al een aardige hit voor Cockney Rebel, maar het eerste grote succes in Groot-Brittannië was het vrolijke Judy Teen. Dit nummer was niet afkomstig van het debuut The Human Menagerie (of een ander album), maar was dus speciaal opgenomen voor een singlerelease. In Engeland haalde Judy Teen de top vijf en ook in Nederland hadden Steve Harley en de zijnen weer een hit te pakken. De mede door Alan Parsons geproduceerde single is uiteraard ook gewoon op diverse compilaties te vinden, zoals de uitstekende recente boxset Cavaliers: An Anthology 1973-1974.

3. Death Trip

Als je maar één (Steve Harley &) Cockney Rebel-album in huis haalt, blijft het debuut The Human Menagerie toch de beste keuze. Daarop staan namelijk twee van de allerbeste stukken muziek uit de vroege jaren zeventig. Uiteraard Sebastian (in de volledige versie), maar ook het tien minuten durende Death Trip. In dit voor het genre ongebruikelijk duistere epos komt alles wat Cockney Rebel zo briljant maakte samen. De opbouw heeft wel iets weg van de betere progrock uit die tijd, met in het tweede gedeelte een schitterende toevoeging van verrassende klassieke invloeden.

2. Make Me Smile (Come Up And See Me)

De enige nummer 1-hit van Steve Harley en Cockney Rebel was deze nog steeds veel gehoorde meezinger van het album The Best Years Of Our Lives (1975). Het origineel – de laatste hit in Nederland – blijft de beste versie, hoewel er veel covers zijn verschenen van Make Me Smile. Zo speelde Duran Duran het nummer tijdens concerten. Een opname kwam zelfs op de b-kant van de single The Reflex terecht. Steve Harley schreef dit lied overigens naar eigen zeggen als reactie op het vertrek van meerdere leden uit de originele band.

1. Sebastian

Opvallend genoeg was deze mysterieuze debuutsingle van Cockney Rebel geen hit in eigen land (Engeland), maar in Nederland stormde het unieke en sfeerrijke Sebastian naar de tweede positie in de hitlijst. Terecht, want met zijn eerste single schreef Steve Harley direct het beste nummer uit zijn gehele carrière. Nog mooier dan de single-edit is de minder bekende volledige versie op het debuutalbum The Human Menagerie, uit hetzelfde jaar.