Powerage, een van de beste AC/DC-albums, verscheen precies 35 jaar geleden. 1978 was een prachtig rockjaar, met uitmuntende releases van verse talenten als Kate Bush en Dire Straits, en gevestigde namen als The Rolling Stones. Wij zetten de tien allerbeste platen uit dat jaar op een rij:

10. Gerry Rafferty – City To City

In 1978 verscheen het tweede solo-album van Gerry Rafferty, City To City. Het album werd een onverwacht succes voor het voormalige bandlid van Stealers Wheel. De titel verwijst naar Londen en Glasgow, waar Rafferty woont. Het album was het grootste succes voor de Schot, die in de jaren hierop volgend langzaam zijn creativiteit verloor. [FT]

9. The Rolling Stones – Some Girls

Een ware ‘return to form’ werd Some Girls genoemd, en inderdaad: het is de beste plaat van The Rolling Stones sinds Exile On Main St. en zou wat ons betreft ook nooit meer overtroffen worden door de band. De opnames voor Some Girls waren de  eersten met Ron Wood als fulltime lid en werden gekenmerkt door de mogelijke gevangenzetting van Keith Richards, die enkele maanden eerder met heroïne was opgepakt. Het was dan naar verluidt ook vooral Mick Jagger die de creatieve leiding had. [SS]

8. AC/DC – Powerage

Een opvolger maken voor Let There Be Rock (1977) kan geen makkelijke opgave zijn geweest, maar met Powerage lukte het AC/DC met verve. Het album volgt de lijn van zijn voorganger met directe, harde riffs maar bracht ook nieuwe impulsen mee: het was de eerste plaat met bassist Cliff Williams en de eerste die tegelijkertijd in Australië en de rest van de wereld werd uitgebracht (hoewel nog wel steeds met de nodige verschillen). [SS]

7. Rainbow – Long Live Rock ‘N’ Roll

De vier platen (waarvan één live) die Rainbow met zanger Ronnie James Dio uitbracht, zijn allemaal essentieel voor hardrockfanaten. Long Live Rock ‘N’ Roll was helaas alweer de laatste van de band met Dio als frontman. Enkele van de beste Rainbow-krakers zijn op deze lp te vinden, waaronder de titeltrack, Kill The King en het epische Gates Of Babylon. Lees hier meer over Long Live Rock ‘N’ Roll. [AM]

6. Warren Zevon – Excitable Boy

Singer-songwriter en rocker Warren Zevon wordt gerespecteerd door beroemde collega’s als Bob Dylan, Bruce Springsteen en R.E.M., maar hij is ondanks zijn briljante, cynische teksten jammer genoeg nooit bij het grote publiek doorgebroken. Excitable Boy (met Jackson Browne als co-producer) is samen met de titelloze voorganger uit 1976 zijn beste werk, inclusief ‘klassiekers’ als Werewolves Of London, Roland The Headless Thompson Gunner en Lawyers, Guns And Money. [DG]`

5. Rush – Hemispheres

Het laatste Rush-album van de jaren zeventig is zonder twijfel een van de beste uit het oeuvre. Cygnus X-1 Book II: Hemispheres – een ontzagwekkend epos van achttien minuten dat de hele eerste plaatkant in beslag neemt – springt natuurlijk direct in het oog, maar ook op kant twee is de band op zijn best. Vooral in de instrumentale afsluiter La Villa Strangiato, waarin Alex Lifeson weer bewijst een formidabel rockgitarist te zijn. Het derde meesterwerk in een ongekende reeks prachtplaten van Rush. [DG]

4. Dire Straits – Dire Straits

Eerder deze week benoemden wij Sultans Of Swing nog als één van de beste debuutsingles allertijden, en het bijbehorende album wist aan de daardoor ontstane verwachtingen te voldoen. Eigenlijk is het ongelooflijk dat dit een debuutplaat is, want we lijken een band te horen die al jaren meedraait. Desondanks bleef Sultans Of Swing de enige single, hoewel in sommige landen ook Water Of Love nog werd uitgebracht (met matig succes). [SS]

3. Kate Bush – The Kick Inside

Nog zo’n uitermate sterk debuutalbum wist Kate Bush af te leveren. Na ontdekt te zijn door David Gilmour (die haar hielp met het maken van een professionele demotape) kwam zij terecht bij EMI en werd haar debuut geproduceerd door Andrew Powell, en vriend van Gilmour die al met de nodige grootheden had samengewerkt. Sommige nummers waren door Bush geschreven toen ze nog maar 13 jaar oud was, en dankzij de vaak dromerige sfeer en unieke vocalen wist de toen 19-jarige al snel een wereldwijd publiek te veroveren. [SS]

2. Bruce Springsteen – Darkness On The Edge Of Town

In 1978 duikt Bruce Springsteen de studio in voor het vervolg op zijn elpee Born To Run. Samen met de mannen van The E-Street Band resulteert dat in Darkness On The Edge Of Town. Elke plaatkant opent met een nummer over het overwinnen van de omstandigheden (zoals in Badlands), en elke plaatkant eindigt met hoop (zoals het titelnummer). Commercieel een mindere plaat dan zijn voorganger, desondanks een Springsteen-klassieker. [FT]

1. Van Halen – Van Halen

Tja, aangezien wij de onsterfelijke eerste plaat van Van Halen in februari nog uitriepen tot een van de beste debuutalbums, mag het eerste wapenfeit van deze helden ook niet ontbreken. Ook 35 jaar na de release krijgen wij nog geen genoeg van Runnin’ With The Devil of Ain’t Talkin’ ‘Bout Love, maar ook de minder bekende tracks van de plaat zijn ijzersterk. En dan is er natuurlijk ook nog de verbluffende instrumental Eruption, waarmee Eddie Van Halen talloze jonge gitaristen beïnvloedde. Hardrock op z’n best! (AM)