Alsof het eerder dit jaar nog niet moeilijk genoeg was om de tien beste rocksingles uit 1973 te selecteren, zijn we het na veel discussie op de redactie eens geworden over de meest onmisbare albums uit datzelfde prachtjaar. Met pijn in het hart hebben we grandioze lp’s als Aladdin Sane van David Bowie, Larks’ Tongues In Aspic van King Crimson, Tubular Bells van Mike Oldfield, Over-nite Sensation van Frank Zappa, Desperado van Eagles en ook Moontan van Golden Earring moeten wegstrepen. Maar ja, de onderstaande tien platen zijn dan ook stuk voor stuk meesterwerken:

10. Black Sabbath – Sabbath Bloody Sabbath

Black Sabbath leek begin jaren 70 niet in staat om slechte platen te maken, en Sabbath Bloody Sabbath is daarop geen uitzondering. De band klinkt melodischer dan voorheen en de arrangementen zijn complexer; sommigen spreken zelfs van proginvloeden (wellicht mede omdat Rick Wakeman op de track Sabbra Cadabra meedoet), maar dat is wat ons betreft wat overdreven. Sabbath Bloody Sabbath is ‘gewoon’ een essentiële heavy metalplaat, waarvoor de band bovendien voor het eerst onverdeeld goede recensies in de Britse muziekpers kreeg. [SS]

9. Led Zeppelin – Houses Of The Holy

Dat een van de legendarische eerste zes albums van Led Zeppelin zo laag in dit lijstje staat, bewijst alleen maar dat 1973 een waanzinnig goed albumjaar was. Houses Of The Holy was het meest veelzijdige album van de band tot dan toe, met zelfs een reggaeachtig lied (D’yer Mak’er) op de tracklist. Verder natuurlijk weer een overvloed aan Led Zep-klassiekers, waaronder No Quarter, The Song Remains The Same en het hemelse The Rain Song. Lees hier meer over Houses Of The Holy. [DG]

8. Lou Reed – Berlin

Weinig platen zijn zo duister en deprimerend als Lou Reed’s Berlin. De eigenzinnige rocker schuwt thema’s als dood, prostitutie en drugs niet, wat voor veel luisteraars wellicht een zure appel was na Reed’s doorbraak met Transformer. In het controversiële The Kids worden de kinderen van een van de personages (Caroline) weggehaald, wat resulteert in ijzingwekkend gehuil. De kinderen die je hier echt hoort huilen, zijn die van producer Bob Ezrin. Hij vertelde ze dat hun moeder overleden was, een gemene streek om het gewenste, akelige effect te krijgen. Reed zelf zei later over de sessies: “We vermoordden onszelf mentaal op die plaat. We werden er zo ver in meegesleurd dat het moeilijk was om er weer uit te komen.” [DG]

7. Paul McCartney & Wings – Band On The Run

Het is misschien wel de beste plaat die Paul McCartney na de breuk met de andere Beatles maakte: Band On The Run. In ieder geval is de lp met afstand de beste onder de naam Wings. Naast uiteraard de meesterlijke, gevarieerde titeltrack werden ook het melodieuze Jet en Mrs Vandebilt ware McCartney-klassiekers. Maar vrijwel alle tracks die tot stand kwamen tijdens het rampzalige verblijf in Lagos, waar het koppel McCartney zelfs beroofd werd, klinken nog steeds verdomd goed. Enigszins onderbelicht is het lied Picasso’s Last Words (Drink To Me), dat Sir Paul schreef toen Hollywoodster Dustin Hoffman hem uitdaagde om een lied over Pablo Picasso te schrijven. [DG]

6. Alice Cooper – Billion Dollar Babies

Het commerciële en wat ons betreft ook artistieke hoogtepunt van Alice Cooper verscheen in 1973 in de vorm van Billion Dollar Babies. Met nummers over necrofilie, tandartsen en horror merk je aan de teksten al dat de shockrocker creatief lekker op dreef was, en ook de muzikale kant van de plaat is (mede dankzij de productie van Bob Ezrin) indrukwekkend te noemen. Een plaat vol klassiekers, die naar verluidt David Byrne inspireerde om de Talking Heads-hit Psycho Killer te schrijven. [SS]

5. Roxy Music – For Your Pleasure

Het tweede album van Roxy Music was meteen het laatste met Brian Eno. En wat voor album. For Your Pleasure bevat een aantal van de allerbeste songs van de band, zoals het geweldig dreigende In Every Dream Home A Heartache dat wij onlangs nog uitriepen tot onze favoriete Roxy Music-track. Daarnaast natuurlijk ook het heel anders klinkende maar bijna net zo indrukwekkende Do The Strand. Enig klein nadeel van For Your Pleasure: wij kennen mooiere hoesmodellen van Roxy Music dan de hier aanwezige Amanda Lear. [SS]

4. Lynyrd Skynyrd – (Pronounced ‘lĕh-‘nérd ‘skin-‘nérd)

Alleen al vanwege het epische Free Bird mogen de southern rockers van Lynyrd Skynyrd niet ontbreken in een lijstje met hoogtepunten uit 1973. Maar het hele debuutalbum, geproduceerd door de befaamde Al Kooper, staat vol met briljante nummers. Sterker nog, vier van de acht tracks zijn ook te vinden in onze lijst met de beste songs van de band, met naast Free Bird nog het bijna even mooie Tuesday’s Gone, Simple Man en Gimme Three Steps. Een debuut dat Lynyrd Skynyrd alleen nog wist te evenaren met het ongelooflijke livealbum One More From The Road (1976). [DG]

3. The Who – Quadrophenia

Nadat de nieuwe rockopera Lifehouse op niets uitliep en ‘slechts’ resulteerde in een gewoon studioalbum van The Who, werd in 1973 met Quadrophenia een ambitieus project gerealiseerd dat minstens net zo indrukwekkend was als Tommy. De hoofdpersoon was deze keer ene Jimmy die aan schizofrenie leidt, waarbij zijn verschillende persoonlijkheden naar verluidt symbool zouden staan voor de bandleden van The Who. Commercieel gezien een wellicht wat ondergewaardeerd album, maar wie zich ook maar een klein beetje in The Who heeft verdiept, weet dat Quadrophenia essentieel is. [SS]

2. Genesis – Selling England By The Pound

Eerder deze maand werd een van de meest geliefde (prog)albums veertig jaar: Selling England By The Pound van Genesis. Het vijftal overtrof zichzelf na het ook al niet misselijke Foxtrot (1972) met geniale stukken als The Cinema Show, Dancing With The Moonlit Knight en natuurlijk het van begin tot eind adembenemende Firth Of Fifth, inclusief glansrollen voor met name Steve Hackett en Tony Banks. Ook het meest commerciële nummer, I Know What I Like (In Your Wardrobe), is een parel. Platen zo goed als deze zijn zelden gemaakt in het genre. Dat geldt overigens ook voor de nog ambitieuzere opvolger The Lamb Lies Down On Broadway, maar daarover volgend jaar meer. [DG]

1. Pink Floyd – The Dark Side Of The Moon

Wat moeten we nou nog zeggen over The Dark Side Of The Moon? Het is de plaat waarop voor Pink Floyd eindelijk alles samenkwam; het is het op één na bestverkopende album aller tijden (na Thriller van Michael Jackson) en het is ondanks alle geweldige platen die we hierboven hebben behandeld zo’n beetje in zijn eentje de reden dat de harten van alle rockliefhebbers sneller gaan slaan bij het jaartal 1973. En de invloed van de plaat reikte verder dan alleen de muziekwereld: een deel van de opbrengsten werden door de band geïnvesteerd in het maken van de speelfilm Monty Python & The Holy Grail. [SS]