De door collega-muzikanten en een trouwe schare volgelingen zeer gerespecteerde southern rockband Little Feat is nooit echt ontdekt door het grote publiek. De band rondom zanger/gitarist Lowell George heeft zelfs geen plek in de Rock & Roll Hall Of Fame, waar een invloedrijke act als deze absoluut thuishoort. George overleed in 1979 op 34-jarige leeftijd. Vandaag zou hij 68 geworden zijn en dat is reden voor ons om nogmaals duidelijk te maken dat Little Feat een van de grootste bands van de jaren zeventig was. Deze tien tracks vormen het ultieme bewijs.

10. Rocket In My Pocket

Samen met de titeltrack is het funky Rocket In My Pocket de beste track van het zesde studioalbum Time Loves A Hero (1977), toch wel een minder werk na de vijf fantastische eerdere platen. Een jaar later verscheen de liveklassieker Waiting For Columbus, misschien wel de meest essentiële Little Feat-plaat, inclusief een nog betere versie van Rocket In My Pocket.

9. Snakes On Everything

De meeste titels in dit lijstje werden geschreven door Lowell George, het brein achter Little Feat. Toch heeft ook toetsenist Bill Payne een groot aantal schitterende songs geschreven. Mede dankzij het smaakvolle gitaarspel is Snakes On Everything een van zijn beste bijdragen aan het oeuvre van de band. Het nummer stond in 1971 op de allereerste, titelloze Little Feat-lp, waarop ook topgitarist Ry Cooder een gastrol vervulde.

8. Fat Man In The Bathtub

Fat Man In The Bathtub is een favoriet op zowel plaat als podium. Het funky lied stond in 1973 op Dixie Chicken en was in 1978 een van de meest opwindende tracks op Waiting For Columbus, een ongelooflijke goede liveplaat. In 1976 speelde Little Feat ook op Pinkpop, waar gelukkig schitterende beelden van bewaard zijn gebleven. De uitvoering van Fat Man In The Bathtub is hier te bekijken:

7. Long Distance Love

Een onderbelichte Little Feat-plaat is The Last Record Album (1975), die uitkwam na de drie beste studioalbums Sailin’ Shoes, Dixie Chicken en Feats Don’t Fail Me Now. Zo goed als in die periode is Little Feat niet meer geweest. Tenminste, niet in de studio. Maar de lp bevat wel onmisbare songs als Mercenary Territory en een van Lowell George’s meest ontroerende composities: Long Distance Love.

6. Sailin’ Shoes

Deze heerlijk ontspannen titeltrack van het tweede album Sailin’ Shoes (1972) – het laatste met bassist Roy Estrada – is opnieuw een van de beste songs die George ooit schreef. De eigenlijk veel te korte track doet sterk denken aan het werk van Ry Cooder op zijn album Paradise And Lunch, maar klinkt toch als een typische Lowell George-compositie.

5. Feats Don’t Fail Me Now

Het vierde studioalbum Feats Don’t Fail Me Now uit 1974 heeft een schitterende hoes. Deze werd ontworpen door Neon Park, tevens verantwoordelijk voor de covers van een groot aantal Little Feat-lp’s, Lowell George’s soloalbum Thanks I’ll Eat It Here (1979) en Weasels Ripped My Flesh van The Mothers Of Invention. Uiteraard is ook de muziek op Feats Don’t Fail Me Now weer van grote klasse, met onder meer de korte maar zeer krachtige titeltrack.

4. Rock & Roll Doctor

Veel van de beste Little Feat-tracks zijn de openingsnummers. Zo is Rock & Roll Doctor van Feats Don’t Fail Me Now een favoriet bij veel fans. Net zoals andere Little Feat-titels als Dixie Chicken en Easy To Slip schreef Lowell George dit juweeltje samen met drummer Fred Martin, die bekendheid verwierf als lid van de populaire soulgroep Earth, Wind & Fire.

3. A Apolitical Blues

“Well my telephone was ringing/And they told me it was Chairman Mao/You can tell him anything/’Cause I just don’t want to talk to him now”, zingt Lowell George in deze heerlijke bluessong afkomstig van het tweede album Sailin’ Shoes (1972). Zoals we in januari hebben uitgelicht, kwam gitarist Mick Taylor de band tijdens liveversies in 1977 versterken, waarvan ook een uitvoering op het livealbum Waiting For Columbus terecht kwam. Van Halen coverde A Apolitical Blues op geslaagde wijze voor het album OU812 (1988).

2. Dixie Chicken

De drie studioalbums die Little Feat tussen 1972 en 1974 uitbracht zijn wat ons betreft allemaal ongeveer even goed. Als we dan toch moeten kiezen, is Dixie Chicken uit 1973 de beste studioplaat van de band. De lekker lome titeltrack is een van de prettigste Little Feat-songs. Onder anderen Gloria Jones (bekend van het lied Tainted Love en van haar verhouding met Marc Bolan) en Bonnie Raitt zingen op de achtergrond.

1. Willin´

Sommigen beweren dat deze meesterlijke compositie van Lowell George een reden was voor Frank Zappa op hem te ontslaan uit The Mothers Of Invention. In het refrein zingt George: “And if you give me weed, whites and wine” en dat zou de drugswerende Zappa in het verkeerde keelgat geschoten zijn. Een vroege, gehaaste versie staat op het debuut Little Feat (1971), maar het lied is behoorlijk verbeterd op de opvolger Sailin’ Shoes. Ook zeer de moeite waard zijn de liveversie op Waiting For Columbus (1977) en de cover van countryrocker Steve Earle.