We hoeven niemand meer te vertellen dat Paul McCartney ook in de decennia na The Beatles ontzettend veel mooie nummers heeft gemaakt, zowel solo als met Wings. Zo veel, dat een top 10 een haast onmogelijke opgave is. Om het onszelf wat makkelijker te maken, beperken we ons in onderstaand lijstje ter ere van zijn 71e verjaardag tot de songs die Macca zonder Wings heeft opgenomen. Op zijn werk met die band komen we gegarandeerd in een later lijstje terug.

10. Junk

Op zijn eerste soloalbum McCartney (1970) stonden tracks die Paul in de nadagen van The Beatles had opgenomen: veelal thuis, maar deels ook in Abbey Road Studios onder de naam Billy Martin. Een deel van de tracks was oorspronkelijk zelfs overwogen voor The Beatles en dat geldt ook voor het folky nummer Junk, dat The White Album niet had gehaald. De originele demo daarvoor verscheen later op The Beatles’ Anthology 3. De instrumentale versie Singalong Junk op het McCartney-album is trouwens ook meer dan de moeite waard. [SS]

9. Coming Up

McCartney II was in 1980 het tweede echte soloalbum van Paul, nadat een jaar eerder met Back To The Egg de –zo zou later blijken – laatste plaat van Wings was verschenen. Op het album is een geluid te horen dat duidelijk richting de jaren 80 gaat, met synthesizers en vrij minimale arrangementen. Eerste single en grote hit Coming Up gaat zelfs een beetje de discokant op, maar weet desondanks te boeien dankzij de interessante effecten en catchy melodie. Dat vond ook John Lennon, die aangaf dat Coming Up hem aanspoorde om zelf ook weer eens muziek te gaan opnemen. [SS]

8. The Back Seat Of My Car

Met uitzondering van de Wings-klassieker Band On The Run (1973) is Ram van Paul en Linda McCartney uit 1971 absoluut de beste plaat van ‘Macca’ na de breuk met de andere Beatles. De melodieuze songs en knappe arrangementen konden zich meten met het beste solowerk van Lennon en Harrison. Een uitschieter op de lp is de nostalgische afsluiter The Back Seat Of My Car, die sterk doet denken aan het werk van The Beach Boys. Het lied werd als single een kleine hit in Engeland, en de regel “We believe that we can’t be wrong” werd door John Lennon geïnterpreteerd als een aanval op hem en Yoko Ono. [DG]

7. Waterfalls

Een voor het album McCartney II nog vrij conventioneel nummer is Waterfalls, dat de tweede single van de plaat werd. Een prachtige track met een minimale productie, waarop McCartney zichzelf begeleidt op piano en synthesizer. Hoewel Waterfalls één van onze favoriete McCartney-ballads is, deed de track bij release niet bijzonder veel. Dit tot ongenoegen van Paul zelf, die later in een interview aangaf dat hij het nummer nog altijd goed vindt en gehoopt had op meer hitsucces ervoor. [SS]

6. Once Upon A Long Ago

Nu het de komende dagen snikheet wordt in ons land, is het misschien een beetje merkwaardig om hier een kerstnummer uit te lichten. Once Upon A Long Ago heeft enigszins een kerstsfeer (ook al wordt het woord Christmas niet één keer genoemd in de tekst), maar het is waarschijnlijk vooral te danken aan de sfeervolle geanimeerde videoclip dat dit erg zoete lied vooral in de decemberdagen regelmatig langskomt op radio en televisie. Ook buiten de kerstdagen klinkt de hit Once Upon A Long Ago als een van McCartney’s mooiste composities. Het nummer stond voor het eerst op de compilatie All The Best! (1987) en als single bereikte het zowel de Engelse als de Nederlandse top 10. [DG]

5. Tug Of War

De jaren 80-albums Tug Of War en Pipes Of Peace zijn niet alleen qua sound vergelijkbaar: beiden bevatten ze een aantal duetten (respectievelijk met Stevie Wonder en Michael Jackson), beiden werden geproduceerd door oud-Beatlesproducer George Martin en een aantal nummers waren zelfs tijdens dezelfde sessies ontstaan. Het titelnummer van Tug Of War is onze favoriet uit deze periode: een ijzersterke ballad die door sommigen wordt omschreven als McCartney’s equivalent van John Lennons Imagine. [SS]

4. Jenny Wren

Wie had ooit gedacht dat McCartney zo laat in zijn carrière nog met zo’n goede plaat zou komen? De levende legende sloeg de handen ineen met de hippe producer Nigel Godrich (o.a. Radiohead) en het resultaat was in 2005 een album dat zich kon meten met McCartney’s beste solowerk uit de vroege jaren zeventig: Chaos And Creation In The Backyard. Een fenomenaal, ontroerend lied van die plaat is Jenny Wren, waarmee Macca een song van het niveau van het vergelijkbare Blackbird afleverde. De track leverde hem zelfs nog een hitje op in eigen land. [DG]

3. Another Day

Deze typische McCartney-compositie was in 1971 zijn eerste solosingle na het uiteenvallen van The Beatles. Weliswaar had Macca het jaar ervoor al een solo-lp uitgebracht maar geen van de songs daarvan kwam uit als single (Maybe I’m Amazed werd pas een hit in een live-versie van Wings). Another Day viel goed in de smaak bij het publiek, want de single bereikte hoge posities in Engeland en Nederland. John Lennon was er echter niet zo van gecharmeerd. Zo zong hij in How Do You Sleep verbitterd: “The only thing you done was Yesterday/And since you’ve gone it’s just Another Day.” [DG]

2. Uncle Albert/Admiral Halsey

Een briljant geproduceerde, uit twee delen bestaande song van het Paul & Linda McCartney-album Ram (1971). De Uncle Albert uit de titel was gebaseerd op McCartney’s oom Albert Kendall en Admiral Halsey verwees naar de Amerikaanse WO II-admiraal William Frederick Halsey Jr. De ambitieuze compositie werd een van Pauls grootste solosuccessen: Uncle Albert/Admiral Halsey was de eerste van vele McCartney- en Wings-singles die in Amerika de nummer 1-positie bereikte. [DG]

1. Maybe I’m Amazed

Eigenlijk is het raar dat er van McCartney (1970) geen singles werden uitgebracht. Wellicht heeft dat te maken met de conflicten die er rondom het releaseschema waren (Paul wilde het album zo snel mogelijk uitbrengen; de platenmaatschappij wilde niet botsen met The Beatles’ Let It Be) of het feit dat een deel van de nummers op het album veredelde, onafgemaakte thuisdemo’s waren. Hoe het ook zij: Maybe I’m Amazed had ongetwijfeld een dikke hit kunnen worden en gelukkig werd het dat later ook nog, dankzij een liveversie van Wings die in 1977 verscheen. Het nummer werd opgedragen aan zijn vrouw Linda en is vandaag de dag nog altijd een vaste waarde in McCartney’s setlists. [SS]