Classic Rock Mag zette eerder dit jaar de beste songs die classic rockers maakten voor films op een rij. Natuurlijk zijn er ook bands en artiesten die volledige soundtracks voor hun rekening namen. Een goed voorbeeld daarvan is de onlangs door ons uitgelichte muziek voor de film Dune, gecomponeerd en uitgevoerd door Toto. Hieronder de tien beste soundtrackalbums van classic rockers volgens ons:

10. Tony Banks – The Wicked Lady (1983)

Voor de 1983-remake van The Wicked Lady (oorspronkelijk een film uit 1945) was het niemand minder dan Tony Banks die de score mocht componeren. De resulterende lp heeft op de A-kant een aantal thema’s uit de film die door de Genesis-toetsenist zelf worden gespeeld (waarbij het geluid het midden houdt tussen zijn soloalbums A Curious Feeling en The Fugitive) en op de B-kant dezelfde thema’s vertolkt door de National Philharmonic Orchestra. In de jaren die volgden zou Banks voor meer films de muziek schrijven; een deel daarvan verscheen in 1986 op het album Soundtracks. (SS)

9. Toto – Dune (1984)

Onlangs door ons uitgelicht als ‘verborgen juweel’, deze bijzonder geslaagde score voor een bijzonder mislukte film. Dune was in commercieel en artistiek opzicht een grote mislukking voor regisseur David Lynch (o.a. Blue Velvet). De soundtrack van Toto is een van de weinige lichtpuntjes en zelfs een van de beste platen uit de carrière van de band. Overigens is niet de hele lp van Toto; de invloedrijke Brian Eno droeg ook één track (Prophecy Theme) bij. (DG)

8. Neil Young – Dead Man (1996)

De cultklassieker Dead Man van Jim Jarmusch heeft ongelooflijk veel voordeel van de instrumentale gitaarmuziek op de geluidsband. Deze onheilspellende score van Jarmusch’s goede vriend Neil Young is de perfecte aanvulling op het magistrale camerawerk van de befaamde Robby Müller. De soundtrack, waarop acteur Johnny Depp ook poëzie voorleest, kent overigens geen tracklist en bevat vreemd genoeg niet de Dead Man Theme (met ondersteuning van akoestische gitaar) die in de opening van de briljante film klinkt. Dat thema verscheen alleen als promosingle. (DG)

7. Mike Oldfield – The Killing Fields (1984)

De muziek van Mike Oldfield werd al vaker in films gebruikt (denk aan Tubular Bells, dat zijn legendarische status voor een belangrijk deel ontleent aan het gebruik in The Exorcist) maar met The Killing Fields maakte de multi-instrumentalist in 1984 voor het eerst een echte soundtrack. Hoewel uit losse tracks bestaand, greep de sfeer van de plaat grotendeels terug op het vroege werk van de Brit, mede dankzij de orkestrale arrangementen van David Bedford. Opmerkelijk als je bedenkt dat dit album in één van de meest commerciële perioden van Oldfield verscheen. (SS)

6. Bob Dylan – Pat Garrett & Billy The Kid (1973)

Bob Dylan werd in 1973 gevraagd voor een bijrol en de soundtrack van de film Pat Garret & Billy The Kid. Regisseur Sam Peckinpah had de rol Alias voor Dylan in gedachten – hoe symbolisch. De opnames voor de film en de gelijknamige soundtrack verliep moeizaam, maar leverde wel een grote hit op: Knockin’ On Heaven’s Door. Dylans rol werd overigens in de montage sterk teruggebracht tot enkele scenes. (FT)

5. Mark Knopfler – Local Hero (1983)

De eerste solorelease van Mark Knopfler was de sfeervolle soundtrack voor de niet zo heel bekende film Local Hero. Sterker nog, de plaat is waarschijnlijk veel bekender dan de bijbehorende rolprent. Het hoofdthema – en prijsnummer – Going Home werd in 1983 zelfs een bescheiden hitje voor Knopfler en een jaar later stond ook een uitvoering op het Dire Straits-livealbum Alchemy (1984). Voor de vocalen in het lied The Way It Always Starts zette de gitaarheld het talent van zanger Gerry Rafferty in. (DG)

4. Pink Floyd – Obscured By Clouds (1972)

Precies tussen Meddle en Dark Side Of The Moon kwam Pink Floyd met Obscured By Clouds: de soundtrack voor de Franse film La Vallée. De band was het inmiddels wel gewend om filmmuziek te schrijven: ook de film More uit 1969 had al een bijbehorend album van Pink Floyd. De sound van Obscured By Clouds (dat een andere titel heeft dan de film omdat de band een conflict had met de filmmaatschappij) vormt op bepaalde momenten een duidelijke opmaat naar Dark Side Of The Moon, zoals de track Echoes van Meddle dat ook al had gedaan. (SS)

3. Peter Gabriel – Passion: Music For The Last Temptation Of Christ (1989)

Ook Peter Gabriel was niet onbekend met het maken van filmscores toen hij in 1989 Passion uitbracht. Een viertal jaar eerder had hij namelijk al de muziek voor Birdy geschreven, dat behalve nieuw materiaal ook uit remixen van outtakes van eerder werk bevatte. Passion was daarentegen volledig nieuw en bevat in tegenstelling tot Birdy ook zang. Het was de eerste keer dat Gabriel nadrukkelijk wereldmuziek als basis nam voor een plaat, na er op een aantal eerdere tracks (vooral van So) al duidelijk mee geflirt te hebben. Een sleutelplaat voor het genre en voor Gabriel zelf. (SS)

2. Simon & Garfunkel – The Graduate (1968)

Betere muzikale ondersteuning dan de songs van Simon & Garfunkel is haast niet denkbaar voor een film als The Graduate. Voor de ‘New Hollywood’-klassieker van regisseur Mike Nichols werden namelijk onvergetelijke liedjes als The Sound Of Silence, April Come She Will en de speciaal voor de film geschreven hit Mrs. Robinson gebruikt. Het zijn vooral de songs die de soundtrack de moeite waard maken, hoewel Dave Grusin ook enkele prima instrumentale stukken aandroeg. (DG)

1. Ry Cooder – Paris, Texas (1985)

Aangezien een aanzienlijk deel van Ry Cooders discografie uit soundtracks bestaat, mag de topgitarist niet in dit lijstje ontbreken. Met afstand het beste en bekendste voortvloeisel uit Cooders carrière als filmcomponist is de soundtrack voor de magistrale film Paris, Texas van regisseur Wim Wenders. De slidegitaar van Cooder in het hoofdthema is uit duizenden herkenbaar en de plaat ging een succesleven leiden los van de film. Ook al heeft Cooder een aantal formidabele rockplaten gemaakt, Paris, Texas is toch echt het hoogtepunt uit zijn gehele oeuvre. (DG)