Max Yasgur, op wiens grond in 1969 Woodstock plaatsvond, zou vandaag 93 geworden zijn. De boer overleed echter al in 1973, op 53-jarige leeftijd. ‘Yasgur’s Farm’ werd dankzij het beroemdste festival uit de popgeschiedenis natuurlijk wereldberoemd. Joni Mitchell verwees ernaar in haar lied Woodstock (een dikke hit voor Crosby, Stills, Nash & Young) en de hardrockband Mountain, die eveneens op Woodstock speelde, vernoemde een lied naar Yasgur. In de bekroonde documentaire van het festival is te zien hoe hij de hippies toespreekt. Tegen die tijd hadden zij er al twee dagen van ‘peace, love and music’ op zitten. We zetten de tien meest memorabele Woodstock-momenten op een rijtje:

10. Janis Joplin – Ball & Chain

Goed, zo historisch als haar uitvoering tijdens het Monterey Pop Festival (1967) is de Woodstock-versie van Ball & Chain niet, maar Janis wist het festivalpubliek met haar immer voelbare bezieling omver te blazen. Dit optreden was overigens niet in de originele Woodstock-film te zien, maar staat wel op de dvd Woodstock Diaries. Die documentaire is een fijne aanvulling op Michael Wadleighs film, dankzij beelden van onder meer The Band, Tim Hardin en Johnny Winter.

9. Santana – Soul Sacrifice

“Just keep that going!” Dankzij een formidabel optreden op Woodstock werd voor het eerst de aandacht gevestigd op de latin rockers van Santana. Het vloeiende gitaarspel van Carlos Santana in de klassieker Soul Sacrifice was een van de hoogtepunten van de festivalzaterdag en op de in 1970 als 3lp-set uitgebrachte soundtrack. Geen wonder dat het in augustus 1969 (dezelfde maand waarin het festival plaatsvond) uitgebrachte debuutalbum een groot succes betekende voor de band.

8. Crosby, Stills & Nash – Blackbird

Wat vreemd genoeg maar weinigen weten, is dat de West Coast-supergroep Crosby, Stills & Nash ook met kompaan Neil Young optrad op Woodstock. De eigenwijze Neil wilde echter niet gefilmd worden (al circuleren er toch beelden van lage kwaliteit). Zodoende is in de Woodstock-film alleen een – verbluffende – uitvoering van Suite: Judy Blue Eyes te zien. Even magisch is de versie van de Beatles-klassieker Blackbird die het drietal ten gehore bracht. Meesterlijke samenzang, maar dat spreekt voor zich bij CSN:

7. Richie Havens – Freedom
Velen kennen de naam Richie Havens waarschijnlijk alleen van dit onvergetelijke Woodstock-fragment, waarin hij akoestisch het indringende Freedom speelt. Jammer dus dat het meer dan prima album Mixed Bag (1967) alleen bekend is bij een beperkt aantal muziekliefhebbers. Havens, die het festival mocht openen en daarbij behoorlijk tekeerging op zijn gitaar, maakte met zijn optreden toch nog even muziekgeschiedenis. Freedom werd een van de beroemdste Woodstock-anthems.

6. Joe Cocker – With A Little Help From My Friends

Wat Joe Cocker deed met het Beatles-lied With A Little Help From My Friends, is waar andere muzikanten zelden in slagen: andermans lied compleet eigen maken. In deze intense, soulvolle bewerking triomfeert Cocker met zijn zeldzaam rauwe stem en kenmerkende lichamelijke fratsen op het podium. Samen met het beroemde livealbum Mad Dogs And Englishmen (1970) is Cockers optreden op Woodstock het absolute hoogtepunt van zijn carrière.

 5. Country Joe McDonald – I-Feel-Like-I’m-Fixin’-To-Die-Rag

“Give me an ‘f’, give me a ‘u’, give me a ‘c’, give me a ‘k’, what’s that spell?” Country Joe McDonald schreef op de Woodstock-zaterdag geschiedenis met deze legendarische ‘Fish-cheer’ en de daaropvolgende akoestische uitvoering van I-Feel-Like-I’m-Fixin’-To-Die. Het lied stond al in 1967 op de gelijknamige tweede lp van Country Joe & The Fish uit 1967, maar dankzij Woodstock werd de protestsong pas echt een klassieker. De volgende dag kon het Woodstock-publiek overigens ook genieten van een optreden van Country Joe én The Fish.

4. Sly & The Family Stone – I Want To Take You Higher

Funkrocker Sly Stone maakte een waar feest van zijn Woodstock-optreden op zaterdag, met spetterende uitvoeringen van de krakers Dance To The Music en I Want To Take You Higher. Sly en zijn band hadden kort voor het festival het grandioze album Stand! uitgebracht, waarop een tammere versie van I Want To Take You Higher staat. Deze spectaculaire performance is prachtig vastgelegd in de Woodstock-film:

3. Ten Years After – I’m Going Home

Ten Years After had al een drietal fijne platen uitgebracht voordat de Britse bluesrockband een diepe indruk achterliet op Woodstock. De uitvoering van I’m Going Home, met het razendsnelle gitaarspel van frontman Alvin Lee, is absoluut een van de meest memorabele fragmenten uit de Woodstock-film. Live kwam Ten Years After duidelijk het beste tot zijn recht, zoals weer eens bleek toen in 1973 de live-dubbelaar Recorded Live verscheen.

2. The Who – We’re Not Gonna Take It

Is er ooit een betere liveband geweest dan The Who? Je kunt er eindeloos over discussiëren, maar op Woodstock bewezen de legendarische rockers opnieuw hun unieke live reputatie, onder meer met We’re Not Gonna Take It, dat we natuurlijk allemaal kennen van het slechts enkele maanden voor Woodstock verschenen Tommy. Gelukkig is deze versie vereeuwigd in de Woodstock-film. Kippenvel gegarandeerd bij Roger Daltreys hoogste uithalen.

1. Jimi Hendrix – The Star-Spangled Banner

Het was Hendrix die de meeste indruk maakte op Monterey Pop in ’67, en het is niet verrassend dat hij ook op Woodstock de hoogste ogen gooide. Met dit magistrale optreden – onlangs nog in Nederlandse bioscopen te bezichtigen – sloot Hendrix het festival op zondag af met zijn ook vandaag de dag nog sensationele gitaarkunsten. De krassende en gierende vertolking van het Amerikaanse volkslied is het fragment waarnaar regelmatig wordt verwezen als het over Woodstock gaat. Een logische bovenste positie voor Hendrix dus!