Dire Straits bracht precies twintig jaar geleden het succesvolle album On The Night uit, volgens ons een van de beste live-cd’s van het decennium. Hoewel er nooit meer zoveel legendarische livealbums zijn gemaakt als in de seventies (zie ook onze eerdere top 10), verschenen ook in de jaren negentig genoeg indrukwekkende platen die bewezen dat de classic rockers onovertroffen zijn op het podium. Dit zijn volgens ons de tien essentiële concertopnames uit de jaren negentig:

10. Black Sabbath – Reunion (1998)

De geschiedenis herhaalt zich: ook in 1997 kwam Black Sabbath in de originele bezetting weer bij elkaar, en in tegenstelling tot dit jaar deed toen ook drummer Bill Ward mee. Het resulteerde uiteindelijk in een wereldwijde tour, maar begon met twee concerten in Birmingham waarvan de registratie uiteindelijk samen met twee nieuwe studiotracks het erg sterke album Reunion vormde. Het was de eerste officiële liveplaat met Ozzy Osbourne (Live At Last werd in 1980 zonder toestemming van de band uitgebracht) en leverde de band een Grammy op voor de vertolking van Iron Man. (SS)

9. Rush – Different Stages (1998)

Maar liefst drie discs beslaat deze liverelease van Rush: twee schijven met recente opnames (1997 en 1994) en een derde disc met een registratie van een optreden in de Hammersmith Odeon in 1978. Vooral die laatste schijf is om van te watertanden, maar ook de rest mag er zijn dankzij de pure vertolkingen en interessante songselectie. Ten tijde van de productie van dit album gingen Geddy Lee en Alex Lifeson ervan uit dat dit wel eens de laatste release van Rush zou kunnen zijn: Neil Peart had net vrouw en dochter verloren en liet aan de band weten met pensioen te gaan. (SS)

8. Fleetwood Mac – The Dance (1997)

Een eenmalige reünie van Fleetwood Mac’s klassieke ‘Rumours line-up’ voor de inauguratie van Bill Clinton in 1993 deed fans natuurlijk hopen op meer. Vier jaar later kregen ze eindelijk hun zin. In maart 1997 volgde namelijk een prachtig concert dat door MTV werd uitgezonden en later in het jaar op cd verscheen als The Dance (ook verschenen op dvd). De band leunde op succesvolle wijze vooral op de oudere successen, met onder meer Buckinghams akoestische kippenvelversie van Big Love. (DG)

7. Gary Moore – Blues Alive (1993)

Je kunt een voorkeur hebben voor het hardrockwerk van de Ierse gitaargeselaar, maar deze live-cd is een van de beste platen die Gary Moore ooit uitbracht. De release volgde na de succesvolle bluesalbums Still Got The Blues (1990) en After Hours (1992), en bevat natuurlijk de hoogtepunten van beide. Maar wat Blues Alive helemaal verplichte kost voor fans maakt, is deze waanzinnige versie van Parisienne Walkways: (DG)

6. Eric Clapton – Unplugged (1992)

Mede dankzij het programma MTV Unplugged werd het in de jaren 90 een ware rage om akoestische optredens te geven en een registratie daarvan op cd uit te brengen. Eric Clapton was er in 1992 vroeg bij en zette definitief de trend door meteen de beste en meest succesvolle plaat binnen het concept neer te zetten: maar liefst 6 Grammys sleepte hij ermee in de wacht. En voor de liefhebbers van ‘Slowhand’ zal het ongetwijfeld erg prettig zijn geweest om de man weer eens op een heel pure manier muziek te horen maken. (SS)

5. Dire Straits – On The Night (1993)

Het eerste Dire Straits-livealbum Alchemy Live (1984) is misschien nog net iets beter dan deze eveneens puike release, maar alleen al vanwege de uitvoeringen van Private Investigations en het emotionele Brothers In Arms is On The Night allerminst een overbodige toevoeging aan de discografie. Voor de Nederlandse fans is dit album helemaal bijzonder, want het is deels in het Feijenoord Stadion opgenomen. Zo kwam de laatste plaat van de band (archiefrelease Live At The BBC even uitgezonderd) gedeeltelijk tot stand in het land waar het allemaal begon voor Mark Knopfler en de zijnen. (DG)

4. Neil Young & Crazy Horse – Weld (1991)

Gitarist Frank Sampedro zei onlangs te vrezen dat de huidige tour mogelijk de laatste is van Neil Young met Crazy Horse. Het is niet te hopen, want een show van Young met deze band is altijd een sensatie. De snoeiharde rock op de dubbel-cd Weld is daar een perfect bewijs van, met felle gitaarsolo’s van Young in lang uitgerekte vertolkingen van klassiekers als Like A Hurricane en Rockin’ In The Free World, en destijds nieuwe songs als Love And Only Love (van het album Ragged Glory). Een twee uur durende bak herrie waar de echte liefhebber geen genoeg van krijgt. (DG)

3. AC/DC – Live (1992)

Onze Australische helden van AC/DC haalden vorige maand ook al onze lijst met de beste livealbums van de jaren zeventig (uiteraard met If You Want Blood, You’ve Got It). Dat ze nu ook weer in deze selectie opduiken, is natuurlijk niet vreemd. AC/DC is immers een van de beste liveacts uit de rockgeschiedenis, zoals deze overtuigende live-dubbelaar nogmaals bewijst. Spetterende versies van onder meer Hells Bells, Thunderstruck en Let There Be Rock. (DG)

2. Peter Gabriel – Secret World Live (1994)

In 1983 zette Peter Gabriel met Plays Live al een imposante liveplaat neer, maar met Secret World Live wist hij die nog ruimschoots te overtreffen. Eigenlijk zijn beide albums nauwelijks te vergelijken, want het songmateriaal van Gabriel was in de tussentijd erg veranderd. Veel invloeden van wereldmuziek dus op Secret World Live, zoals die ook op studioplaat Us (1992) al veelvuldig te horen waren. Gabriel zingt geweldig live, zijn muzikanten zijn van het hoogste niveau en het hele album straalt een erg prettige, warme sfeer uit. (SS)

1. Pink Floyd – Pulse (1995)

Alle discussies over Roger Waters daargelaten: Pulse is gewoon de beste en vooral meest complete liverelease van Pink Floyd. Opgenomen in 1994 tijdens de Division Bell tour laat het album een aantal recente tracks horen, maar waar het natuurlijk om gaat is de integrale vertolking van Dark Side Of The Moon en geweldige versies van Comfortably Numb, Astronomy Domine (waar Gilmour net als op Ummagumma de livevocalen overneemt) en One Of These Days (dat niet op de cd stond, maar wel op cassette, vinyl en dvd). Ook de verpakking was uiterst interessant, met de knipperende LED-lamp op de zijkant van het doosje. (SS)