De bijzonder getalenteerde zanger, liedschrijver, multi-instrumentalist en producer Todd Rundgren is vandaag 65 jaar geworden. Nadat hij in de jaren zestig furore maakte met de band Nazz (hit: Open My Eyes) was hij vooral in de jaren zeventig behoorlijk op dreef met briljante albums als Something/Anything? (1972) en A Wizard,A True Star (1973). Het zal dan ook weinigen verbazen dat de meeste tracks uit onderstaande lijst uit die periode komen:

10. Bang The Drum All Day

Met The Ever Popular Tortured Artist Effect uitte Todd Rundgren in 1982 zijn onvrede jegens platenlabel Bearsville. Met nog één album te gaan voor zijn contract afliep besloot hij dit cynisch getitelde album zo snel mogelijk in elkaar te zetten: rechttoe-rechtaan popdeuntjes waarop Rundgren alle instrumenten zelf speelt. Het zegt veel over Rundgren dat hij zelfs in dergelijke omstandigheden nog een klassieker wist uit te persen: Bang The Drum All Day is met zijn dikke knipoog en ska-arrangement een soort anti-werk anthem geworden, en heeft tot op de dag van vandaag nog niets aan charme ingeboet. [SS]

9. We Gotta Get You A Woman

Rundgrens eerste single na de band Nazz werd in 1970 een succes in Amerika. Het sympathieke We Gotta Get You A Woman verscheen onder de naam Runt, een trio bestaande uit Rundgren, drummer Hunt Sales en diens broer Tony (basgitaar). In dit catchy lied wil de ik-persoon zijn goede vriend Leroy aan een vriendin helpen, maar uiteindelijk kan hij kennelijk zelf ook wel wat hulp gebruiken (“We gotta get you a woman/And when we get through with you/We’ll get me one too”, zingt Rundgren helemaal aan het einde). [DG]

8. Good Vibrations

Het is misschien wat vreemd om in een lijstje van zo’n sterke componist een cover op te nemen, maar Good Vibrations verdient alle lof. Net als de andere covers op Faithful (1976) is deze vertolking van de Beach Boys-klassieker zo dicht mogelijk bij het origineel gehouden, en dat is in het geval van dit nummer echt héél dicht. Volgens de overlevering waren er zelfs radiostations die hun luisteraars opriepen te raden welke versie er gespeeld werd: het origineel of de opname van Rundgren. Wat ons betreft een knappe prestatie voor een nummer dat zo complex en gelaagd in elkaar zit. [SS]

7. It Wouldn’t Have Made Any Difference

Een vakkundig opgebouwde ballad van Rundgrens beroemdste album: de dubbel-lp Something/Anything? (1972). Net zoals in de andere songs op de eerste drie plaatkanten speelde Rundgren alle instrumenten zelf in. Op zijn vroegere releases waren de invloeden van briljante songwriters als Carole King en Laura Nyro duidelijk aanwezig en It Wouldn’t Have Made Any Difference is een van de songs op Something/Anything? waarin die invloeden ook weer duidelijk hoorbaar zijn. [DG]

6. International Feel

Something/Anything? werd een jaar later gevolgd door het even geniale A Wizard, A True Star. Met deze bijzonder gevarieerde en soms chaotische lp bevat songs (vaak amper één of twee minuten lang) in uiteenlopende genres, en door de vele overgangen tussen de korte stukken heeft de plaat wel wat weg van een progrock-lp (maar het werk van deze man kon je eigenlijk nooit onder één genre scharen). Rundgren opent zijn meesterwerk in stijl met het melodieuze International Feel, compleet met sf-achtige geluidseffecten. [DG]

5. Can We Still Be Friends

Een paar maanden na het door hem geproduceerde Bat Out Of Hell van Meat Loaf, verscheen in 1978 Rundgrens soloplaat Hermit Of Mink Hollow. Het album biedt een popgericht geluid met minder proginvloeden dan voorgangers als Initiation en Todd. Duidelijk voorbeeld is de ballad Can We Still Be Friends, waarop bovendien Rundgrens gebroken hart (zijn relatie met Bebe Buell eindigde in 1977)  goed te horen is. Eén van de meest emotionele tracks (en albums) uit zijn carrière. [SS]

4. A Long Time, A Long Way To Go

Het meest onderschatte album uit Rundgrens carrière is Runt. The Ballad Of Todd Rundgren (1971), de voorloper van het een jaar later verschenen Something/Anything? De lp zou het tweede album van de band Runt worden, maar de broers Tony en Hunt Sales (de bassist en drummer) speelden niet in elk lied mee. Een waanzinnig mooie compositie is A Long Time, A Long Way To Go, waarin je – wederom – duidelijk de invloed van de door Rundgren bewonderde Laura Nyro kunt horen. [DG]

3. I Saw The Light

Net als op het eerder in dit lijstje besproken It Wouldn’t Have Made Any Difference zijn op I Saw The Light (eveneens van het album Something/Anything) de invloeden van Carole King en Laura Nyro duidelijk aanwezig. Het nummer heeft een nadrukkelijke jaren ’60-sound en was volgens Rundgren bewust bedoeld om een grote hit mee te scoren. Dat lukte gedeeltelijk: hoewel het hitparadesucces binnen de perken bleef, is I Saw The Light is nog altijd één van Rundgrens meest bekende en succesvolle tracks. [SS]

2. Couldn’t I Just Tell You

Dankzij pakkende songs als Couldn’t I Just Tell You op Something/Anything? wordt Rundgren (samen met Big Star en The Raspberries) vaak gezien als een voorloper van wat ‘powerpop’ ging heten. Dit genre bereikte later in de jaren zeventig een hoogtepunt met prachtplaten van onder meer Cheap Trick (waarvoor Rundgren ook nog een en ander produceerde). Het knappe aan Couldn’t I Just Tell You is dat de track klinkt alsof een band zich aan het uitleven is, terwijl in feite Rundgren alles in zijn eentje inspeelde. [DG]

1. Hello, It’s Me

Niet alleen Rundgrens beste, maar waarschijnlijk ook meest bekende track: Hello It’s Me, opnieuw van het legendarische album Something/Anything?. Maar dat was niet de eerste keer dat het nummer werd opgenomen: de eind jaren 60 (mede) door Rundgren opgerichte band Nazz bracht er al in 1968 een versie van uit, maar had er geen succes mee. De nieuwe opname bood echter een aantal belangrijke verschillen: Rundgren speelde dit keer alle instrumenten helemaal zelf en het arrangement was beduidend anders, mede door het wat hogere tempo. Een goede verbetering, hoewel de compositie in beide versies ijzersterk overkomt. [SS]