Een van de grootste iconen uit de rockgeschiedenis zou vandaag 67 jaar geworden zijn. Ook na het overlijden van Bon Scott in 1980 bleef AC/DC natuurlijk fantastische platen maken met zanger Brian Johnson, maar voor veel fans blijft Scott de ultieme frontman van de band. Wij zetten de tien beste tracks uit deze periode voor jullie op een rijtje:

10. Problem Child

Zoals alle fans weten, weken de Australische versies van de eerste albums vaak af van de internationale uitgaven. Behalve alternatieve hoesafbeeldingen, verschilden ook de tracklists. Zo kon het gebeuren dat de moddervette rocker Problem Child buiten Australië op twee albums van de band stond: Dirty Deeds Done Dirt Cheap en – in een iets kortere versie – ook op Let There Be Rock.

9. Touch Too Much

Met Highway To Hell overtrof AC/DC in 1979 de voorgaande platen. Elk nummer was moddervet, met naast (uiteraard) de titelsong energieke stampers als If You Want Blood (You’ve Got It), Girls Got Rhythm, Shot Down In Flames en Touch Too Much. De tekst laat weinig aan de verbeelding over, als Bon Scott hij die laatste opent met de regels: “It was one of those nights/When you turn out the lights/And everything comes into view/She was taking her time/I was losing my mindThere was nothing that she wouldn’t do.” Een van de meest verslavende songs van AC/DC.

8. Dirty Deeds Done Dirt Cheap

De titeltrack van het AC/DC-album uit 1976 roept mensen op te bellen naar het telefoonnummer “36-24-36”, een nummer dat overigens ook gekozen lijkt te zijn omdat het in inches de ‘perfecte afmetingen’ van een vrouw zouden zijn. Het kwam de band op een rechtszaak te staan, aangespannen door het Amerikaanse echtpaar White dat daadwerkelijk het telefoonnummer 362436 had (weliswaar met een 8 erachter, maar volgens de advocaat van het stel leek het net alsof dat nummer ook te horen was in de track) en constant werd lastiggevallen met graptelefoontjes.

7. It’s A Long Way To The Top (If You Want To Rock ‘N’ Roll)

Een opmerkelijk nummer voor AC/DC omdat er een doedelzak in voorkomt. Het instrument wordt bespeeld door Bon Scott, die hier voorheen geen ervaring mee had maar na veel oefenen in de studio er toch de nodige noten wist uit te persen. Uiteindelijk zou Scott deze partij ook enige tijd tijdens liveconcerten op de doedelzak uitvoeren, maar later werd teruggegrepen naar een tape met een opname omdat fans de doedelzak van het podium hadden gegraaid en kapot hadden gemaakt. Omdat het nummer sterk met Bon Scott wordt geassocieerd, wordt het door zijn opvolger Brian Johnson uit respect niet vertolkt.

6. Riff Raff

In vergelijking tot het wat commerciëlere Highway To Hell is voorganger Powerage (1978) een rauwe rockplaat te noemen. Misschien wat wisselvallig, maar dankzij tracks als Rock ‘N’ Roll Damnation, Down Payment Blues en vooral het lekker agressieve Riff Raff nog altijd een geweldig album. Dat laatste nummer staat fier overeind dankzij het geweldige gitaarspel, zoals de titel eigenlijk al voorspelt. Een echte knaller!

5. Ride On

Je zult AC/DC niet snel een ballad horen spelen, maar het lied Love Song van de Australische versie van debuut High Voltage (1975) en deze opvallend rustige albumtrack van Dirty Deeds Done Dirt Cheap (1976) komen nog het dichtst in de buurt. In Ride On houden onze Australische vrienden zich behoorlijk in: alleen in de opbouw naar het refrein komen de harde gitaren even in. Een bluesy hoogtepunt uit het oeuvre.

4. T.N.T.

Een van de grootste AC/DC-‘anthems’ is deze kraker van het gelijknamige album uit 1975 (en de eerste plaat die internationaal verscheen: High Voltage, 1976). Met een legendarische riff en Bon Scott’s vertrouwde schreeuwzang werd het explosieve T.N.T. een gegarandeerde livefavoriet. Eerder dit jaar nam metalband Anthrax een prima versie op voor de ep met de toepasselijke titel Anthems, samen met covers van onder meer Thin Lizzy, Rush, en Cheap Trick.

3. Let There Be Rock

In deze titelsong van het monsterlijk goede album Let There Be Rock (1977) zingt Bon Scott over de geboorte van de rock: “Let there be light, sound, drums, guitar, let there be rock!” Tijdens de liveshows van AC/DC kreeg Angus Young de ruimte voor een uitgebreide gitaarsolo, zoals te horen is op de liveklassieker If You Want Blood, You’ve Got It (1978). In de kostelijke bijbehorende videoclip zien we Bon als priester en de overige bandleden als misdienaren:

2. Highway To Hell

Wat moeten we nou nog over dit nummer zeggen? Ongetwijfeld het meest meezingbare nummer uit de toch al lekker mee te brullen AC/DC-catalogus. Het gelijknamige album waar het nummer op staat, was de laatste plaat met Bon Scott, die korte tijd later kwam te overlijden. Oorspronkelijk zou het album worden geproduceerd door Eddie Kramer (o.a. Kiss), maar uiteindelijk werd het toch Robert John “Mutt” Lange, die met zijn sound ongetwijfeld een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan het succes van het album en nummer.

1. Whole Lotta Rosie

Hoe zou de echte Rosie het hebben gevonden om op deze manier in een lied voorbij te komen? Naar verluidt is de tekst van Whole Lotta Rosie namelijk gebaseerd op een one night stand die Bon Scott had met een aan overgewicht lijdende Tasmaanse vrouw. In het eerste couplet worden meteen al haar maten genoemd, maar Scott noemt haar ook één van de beste minnaressen die hij ooit had. Wie zij nou eigenlijk is, is nooit duidelijk geworden. Het leverde hoe dan ook een ultieme AC/DC-track op, die wat ons betreft het beste is dat de band maakte!