Vandaag, zondag 22 september is Whitesnake-voorman David Coverdale jarig. De nog altijd (zeker van een afstandje) jeugdig uitziende zanger is vandaag 62 jaar geworden. Hij werd op 22 september 1951 geboren in Saltburn-by-the-Sea in het graafschap Yorkshire in het noorden van Engeland. Voordat Coverdale zijn band Whitesnake begon werd hij bekend als opvolger van Ian Gillan in Deep Purple in 1974. In twee jaar tijd maakte hij drie studioalbums met de band, waarna hij eerst solo ging en daarna in 1978 Whitesnake oprichtte. Hieronder de tien beste door David Coverdale gezongen songs. Laat ons gerust weten wat jouw favorieten zijn en welke je mist…

10. Whitesnake – Love Ain’t No Stranger

Deze powerballad van Whitesnake komt van het album Slide It In (1984), dat de Amerikaanse doorbraak voor de band betekende. Nummer 44 in de UK Singles Chart werd bereikt en 34 op de US Mainstream Rock Chart. Op het album spelen mee: John Sykes en Mel Galley op gitaar, Neil Murray op bas, ex-Deep Purple Jon Lord op toetsen en Cozy Powell op drums. In het boekje bij de 25th Anniversary Edition van het album vertelt Coverdale dat Cozy Powell hem ooit zei dat Love Ain’t No Stranger de beste track is waarop hij ooit op meegespeeld heeft.

9. Whitesnake – Don’t Break My Heart Again

Don’t Break My Heart Again staat op het vierde studioalbum van Whitesnake: Come an’ Get It (1981) en is geschreven door David Coverdale. Nummer 17 op de UK Singles Chart werd ermee bereikt. De tekst is volgens Coverdale geïnspireerd door het einde van zijn eerste huwelijk. Whitesnake had in 1981 naast Coverdale nog twee ex-Deep Purple muzikanten in de gelederen: Jon Lord op toetsen en Ian Paice op drums. Verder het onverwoestbare bluesrockgitaarduo Mickey Moody en Bernie Marsden, en Neil Murray op bas, die later jarenlang samenwerkten in bands als The Company Of Snakes en M3.

8. David Coverdale’s Whitesnake – Blindman

Het hoogtepunt van het eerste soloalbum van David Coverdale uit 1977 (opgenomen in 1976), na zijn vertrek uit Deep Purple. Het album heet White Snake en werd onder productionele leiding van ex-Purple-bassist Roger Glover opgenomen in de Kingsway Recorders studio in Londen. Het is de eerste keer dat de naam White Snake opdoemt bij Coverdale. Later zou hij zijn band Whitesnake (aan elkaar geschreven) noemen. Snake heeft naast de betekenis slang in het Amerikaanse slang de betekenis “onruststoker”. Als muzikanten op het album doen onder meer Mickey Moody (gitaar), Roger Glover (bas) en Simon Phillips (drums) mee.

7. Deep Purple – Soldier Of Fortune

Deze bluesy rock ballad werd geschreven door David Coverdale (tekst) en Ritchie Blackmore (muziek) en kwam voor het eerst in de openbaarheid op Deep Purple’s album Stormbringer (1974). Hoewel de song nooit op single werd uitgebracht en het dus ook nooit in een hitlijst stond, is het een van de populairste songs van Deep Purple. Op Last.fm is het een van de meest beluisterde Deep Purple-songs met zo’n 14.000 hits in mei van dit jaar. De song werd gecoverd door onder meer Whitesnake, Blackmore’s Night (een vast onderdeel tijdens de concerten), Opeth en Black Majesty.

6. CoverdalePage – Take Me For A Little While

Afkomstig van het album Coverdale•Page van David Coverdale en voormalig Led Zeppelin-gitarist Jimmy Page, dat in maart 1993 werd uitgebracht door Geffen Records. Coverdale werd er al langer van beschuldigd dat hij een imitator van Robert Plant was en met deze plaat werd dat ook wel enigszins bevestigd… Het gerucht wil dat Robert Plant zijn kopie van de Coverdale•Page cd tegen de muur gooide uit woede over deze samenwerking. Het album bereikte nummer 4 in de Britse albumlijst en nummer 5 in de Billboard 200 Chart in de VS. In ons land werd nummer 55 van de Album Top 100 bereikt. Het album werd zowel in Canada als in de VS platina. De van het album getrokken single Pride And Joy was geen succes in de gewone hitlijsten, maar bereikte wel de nummer 1 notering in de Album Rock Tracks-lijst, waar ie zes weken bleef staan. Coverdale en Page toerden samen, maar dat was maar van korte duur. Een jaar later werkte Jimmy Page alweer samen met Robert Plant.

5. Whitesnake – Still Of The Night

Still of the Night (ook bekend als In The Still Of The Night) was de vierde single van het zeer succesvolle album Whitesnake uit 1987. De single kwam tot nummer 16 in de UK en tot 18 op de US Mainstream Rock Tracks en nummer 79 in de Billboard Hot 100; in ons land werd de single geen hit. De song is geschreven door David Coverdale en gitarist John Sykes en groeide uit tot een van de populairste Whitesnake-songs. Het combineert de bluesy sound van het originele Whitesnake met de hardere sound van de toen huidige line-up. Op het album Whitesnake bestond de band uit David Coverdale, John Sykes en onze Adje van den Berg op gitaren, Neil Murray op bas, Aynsley Dunbar op drums en Don Airey op keyboards. De video, met Coverdale’s toen toekomstige vrouw Tawny Kitaen,  was MTV’s meest aangevraagde video in de eerste week na de release.

4. Deep Purple – Burn (Live)

Burn is de titelsong van het gelijknamige achtste Deep Purple album uit 1974, dat in november 1973 werd opgenomen in Montreux. De song is geschreven door David Coverdale, Ritchie Blackmore, Jon Lord en Ian Paice. Het was de eerste release van de Mark III line-up, bestaande uit David Coverdale-zang, Glenn Hughes – bas, zang, Jon Lord – Hammond, Ritchie Blackmore – gitaar en Ian Paice – drums. De song werd meteen de opener van de concerten en bleef dat ongeveer twee jaar; voordien werden de concerten altijd geopend met Highway Star. De song werd door Coverdale en Hughes afwisselend gezongen. Toen Deep Purple in 1984 weer met Ian Gillan verder ging, weigerde deze songs te zingen uit de tijd dat Coverdale zijn plek had ingenomen. Toen Joe Lynn Turner tussen 1989 en 1991 Gillan had vervangen, werd Burn weer in de setlist opgenomen. David Coverdale heeft Burn ook vaak gezongen met Whitesnake. Naast andere songs uit zijn Deep Purple tijd. Ook Glenn Hughes heeft Burn bijna altijd op zijn repertoire staan, zowel tijdens zijn soloconcerten als met het Hughes-Turner Project (met Joe Lynn Turner) en met Black Country Communion.

3.  Whitesnake – Ain’t No Love In The Heart Of The City

Deze song is niet door Coverdale of een van zijn (ex) medebandleden geschreven, Ain’t No Love In The Heart Of The City is een R&B song uit 1974, geschreven door Michael Price en Dan Walsh, en als eerste opgenomen door de eerder dit jaar overleden Bobby “Blue” Bland voor zijn album Dreamer. Hoewel Bland er een bescheiden hit mee scoorde (in de top R&B 10 in de States). Hoewel het ogenschijnlijk een liefdeslied is, zien sommige er ook een klaagzang over stedelijke armoede en uitzichtloosheid in. Whitesnake, bracht de song voor het eerst uit in 1978 op de debuut ep Snakebite, en later in een mooie en lange liveversie op Live…In The Heart Of The City. Het werd de eerste hit van de band en werd een vast onderdeel van de live optredens. Enkele (van de vele) coverversies (in allerlei muziekstijlen) zijn van The Allman Brothers Band, Long John Baldry, Maggie Bell, Al Brown, Paul Carrack, Crystal Gayle, Joey Tempest, Vaya Con Dios, Paul Weller, Jay Z en Dana Fuchs & Jon Diamond (soundtrack van de film The Mortician).

2. Deep Purple – Mistreated

Mistreated staat op het album Burn (1974). In tegenstelling tot de meeste Deep Purple-songs (hardrock, heavy metal) is dit een bluesrocknummer. Ritchie Blackmore heeft de muziek geschreven (volgens sommige bronnen al voor Machine Head) en de tekst is van David Coverdale, die samen met de nieuwe bassist Glenn Hughes, nieuwe blues en funk elementen inbracht. Mistreated is de enige song op Burn die Coverdale in zijn eentje zingt (op de backing vocals na), op alle andere songs worden de zangpartijen gedeeld met Hughes. Mistreated is de langste song op het album, gaat steeds sneller en werkt toe naar een climax, waarna Blackmore een snelle solo speelt en Coverdale en Hughes vlak voor het eind een ware geluidsmuur van backing vocals (op vele geluidssporen) bouwen. Net als bij de song Burn verdween Mistreated van de setlist van Deep Purple zodra Ian Gillan weer achter de microfoon stond. Bij Whitesnake bracht Coverdale de song weer terug, terwijl Blackmore de song later ook met Rainbow speelde, gezongen door Ronnie James Dio eind jaren zeventig en later in de mid-jaren negentig door Dougie White. Glenn Hughes zette Mistreated ook op de setlist van Black Country Communion.

1.  Whitesnake – Fool For Your Loving

Fool For Your Loving staat op het album Ready an’ Willing (1980), maar werd in 1989 opnieuw opgenomen voor Slip Of The Tongue. De song werd geschreven door David Coverdale, Bernie Marsden en Mickey Moody en net zoals Don’t Break My Heart Again (zie 9) gaat het lied over het einde van Coverdale’s eerste huwelijk. Het was de eerste hit voor Whitesnake, die nummer 13 op de Britse en 53 op de Amerikaanse hitlijsten behaalde. David Coverdale prefereert de originele versie boven de 1989 versie. Hij was het er ook niet mee eens dat de nieuwe versie als eerste single werd uitgebracht, maar heeft zich laten ompraten, hij (en de rest van de band) wilde dat Judgement Day de eerste single zou worden. De mensen van platenmaatschappij Geffen verwachtten dat hetzelfde zou gebeuren als met de nieuwe versie van Here I Go Again. In de video van de 1989 versie zien we onder meer Adje Vandenberg, maar hij speelt niet mee op het album, als gevolg van de polsblessure die hem jarenlang parten speelde.