Het zal weinig muziekliefhebbers ontgaan zijn: afgelopen vrijdag overleed de invloedrijke zanger, gitarist en liedschrijver J.J. Cale op 74-jarige leeftijd aan een hartaanval. Hoewel veel van zijn songs vooral onsterfelijk werden dankzij covers door anderen, mogen zijn eigen platen zeker niet vergeten worden. Hieronder de tien beste tracks uit zijn oeuvre:

10. Crazy Mama

Cale’s enige hitsingle in Amerika is deze relaxte, bluesy song – die ergens aan het vroege werk van Randy Newman doet denken – van het schitterende debuut Naturally (1972). Niemand minder dan Neil Young was behoorlijk onder de indruk van deze song, zo schreef hij in zijn recente autobiografie Waging Heavy Peace: “Crazy Mama van J.J. Cale is een plaat waar ik dol op ben. Het lied is waar, simpel en direct, en de uitvoering is heel natuurlijk.”

9. Cajun Moon

Een onweerstaanbare funky song met fijn gitaarspel van Cale’s derde album Okie, uitgebracht in 1974. Net zoals de andere tracks van deze wederom erg consistente plaat is de speelduur (iets langer dan twee minuten) van Cajun Moon eigenlijk veel te kort. Het lied is samen met een groot aantal andere Cale-songs uitermate geschikt voor ’s avonds laat. Jazzfluitist Herbie Mann nam Cajun Moon ook op.

8. Danger (met Eric Clapton)

Twee van de beroemdste songs van Eric Clapton zijn composities van J.J. Cale (After Midnight en Cocaine). ‘Slowhand’ bezorgde Cale daarmee bekendheid en het is dus niet meer dan logisch dat de twee gitaarhelden samen nog een album afleverden. Dat gebeurde pas in 2006, toen The Road To Escondido verscheen. Die plaat – meer een Cale-plaat dan een Clapton-plaat – opent gelijk met een van de hoogtepunten: het verslavende Danger.

7. Lies

Cale volgde zijn indrukwekkende debuut Naturally in 1973 op met de lp Really, die opent met het funky Lies – waarin het gitaarwerk wederom de grootste attractie is. Een weinig uitgelicht talent van Cale was zijn gave om hele simpele zinnen heel effectief en memorabel te laten zijn, zoals in deze openingsregels: “You told me this, you told me that/You try to tell me where it’s at/You said you loved me, I can see through that.”

6. Mama Don’t

Ook in de jaren tachtig – het decennium waarin zo veel generatiegenoten helemaal de mist in gingen – bleef J.J. Cale prachtige songs afleveren. Zoals deze swingende song van het album Shades (1981), waarbij je dankzij het hypnotiserende ritme en het puike gitaar- en pianowerk onmogelijk stil kunt zitten. Mama Don’t had een hit moeten zijn, maar buiten Crazy Mama (zie nummer 10) heeft J.J. Cale nooit echt succes gehad met zijn singles.

5. I Got The Same Old Blues

Deze afsluiter van de lp Okie (1974) is een van Cale’s meest gecoverde composities. Niet de minsten artiesten namen I Got The Same Old Blues op: onder anderen Roxy Music’s Bryan Ferry, cultlegende Captain Beefheart en de bevriende Eric Clapton. Toch kan niets op tegen het origineel van Cale, waarin het gitaarwerk zoals gewoonlijk piekfijn is.

4. Call Me The Breeze

Een van J.J. Cale’s beroemdste songs is het bluesy Call Me The Breeze, die in 1972 de albumklassieker Naturally opende. Het lied bleef niet onopgemerkt door de southern rockers van Lynyrd Skynyrd, die Call Me The Breeze opnamen voor hun tweede album Second Helping (1974). En zoals we eerder vaststelden, behoort deze track tot de tien beste van die band.

3. After Midnight

Cale’s kalme versie van de klassieker After Midnight (ook van de lp Naturally, maar al in de jaren zestig door hem opgenomen) is natuurlijk niet zo bekend als de wat energiekere uitvoering van Eric Clapton, maar beide versies zijn groots. Clapton nam After Midnight op voor zijn titelloze solodebuut uit 1970 en scoorde er een eerste solohit mee in zowel Amerika als Nederland. Onvergetelijk is deze uitvoering van Cale uit 1971:

2. Magnolia

In een lijstje met het beste werk van J.J. Cale kun je niet om deze sublieme ballad van het album Naturally heen. Zoals gewoonlijk vertolkt Cale de prachtige tekst op zijn kenmerkende ontspannen manier over hemelse begeleiding. Poco nam een uitstekende versie op voor het album The Last Roundup (2004). De countryrockband had eerder ook al Cale’s Cajun Moon (zie nummer 9) op plaat gezet.

1. Cocaine

Eric Clapton toverde in 1977 weer een J.J. Cale-compositie om tot een rockklassieker, toen zijn versie van de onsterfelijke rocksong Cocaine op de lp Slowhand verscheen. Cale zelf had het lied al een jaar eerder uitgebracht, op het in Nederland succesvolle album Troubadour (1976). Cocaine is in de versie van zowel Clapton als Cale direct herkenbaar dankzij de legendarische openingsakkoorden, en het lied werd een hoogtepunt voor beide rockers.