Gitarist Kerry Livgren mag dan het brein zijn achter de meeste klassiekers van progrockband Kansas, zijn collega Steve Walsh (vandaag 62 geworden) verzorgde de leadvocalen in hits als Carry On Wayward Son en Dust In The Wind. In Nederland is Kansas vooral bekend van laatstgenoemde single, maar de band heeft natuurlijk veel meer moois gemaakt. Dit zijn de tien hoogtepunten uit het oeuvre:

10. Rainmaker

Misschien een wat onverwachte keuze voor dit lijstje, maar deze schitterende track van het onderschatte album In The Spirit Of Things (1988) kan zich dankzij de knappe instrumentatie en voortreffelijke zang best meten met het beste vroegere werk. Tenminste, als je geen problemen hebt met het nu weinig modieuze jaren tachtig-geluid. In The Spirit Of Things was de laatste plaat met gitarist Steve Morse, tevens medecomponist van Rainmaker. Co-producer van de plaat was de beroemde Bob Ezrin, die weer met Morse samenwerkte aan het onlangs verschenen Deep Purple-album Now What?!

9. Journey From Mariabronn

Het grote publiek – zeker buiten Amerika – kent Kansas vooral van de hit Dust In The Wind, die weinig representatief is voor het overige werk van de band. Zeker in de beginjaren bevatten de platen veel minder toegankelijke progressieve rock. Zoals op het titelloze debuut uit 1974, waarvan het acht minuten durende Journey From Mariabronn het prijsnummer is. Het virtuoze toetsenwerk, het kenmerkende stemgeluid van Steve Walsh en de complexe opbouw maakten van Kansas een veelbelovende band binnen het genre.

8. Point Of Know Return

Meesterwerk Leftoverture werd een jaar later (1977) gevolgd door een haast even goede plaat: Point Of Know Return. Niet alleen de evergreen Dust In The Wind groeide uit tot een klassieker. De progroots waren nog niet verdwenen en de band wist perfect het midden te houden tot de populaire AOR van eind jaren zeventig en symfonische rock. De fijne titelsong verscheen als de eerste single van de lp en bereikte de top 30 in Amerika.

7. The Wall

Een van de uitschieters op de beste Kansas-lp: Leftoverture (1976). Na de bombastische klassieker Carry On Wayward Son zorgt The Wall op die plaat voor enkele rustigere minuten. Steve Walsh is met name erg sterk in de uitdagende zangpartijen en elk stuk waarin de gitaar en viool samengaan, is subliem. Zoals Walsh zingt in dit lied: “The moment is a masterpiece.”

6. Icarus – Borne On The Wings Of Steel

De meeste Kansas-klassiekers werden geschreven door gitarist Kerry Livgren, die zeker in de jaren zeventig behoorlijk op dreef was met stukken als Icarus – Borne On The Wings Of Steel. Het bijbehorende album Masque (1975) verscheen net voor de definitieve doorbraak van de band, maar bood alvast wat voorproefjes van de genialiteit op het komende werk. Zeker Icarus doet niet onder voor de tracks van de twee beste studio-lp’s van de band (Leftoverture en Point Of Know Return).

5. Closet Chronicles

“The king is in the closet/He’s hiding from today/And though he owns all fortunes/This room is where he’ll stay/And his world is filled with darkness, turning grey”, zingt Steve Walsh in deze favoriet van de lp Point Of Know Return. De band liet zich voor deze song inspireren door het levensverhaal van piloot, filmmaker en miljonair Howard Hughes (die centraal stond in Martin Scorsese’s geprezen film The Aviator). Het leverde een van de hoogtepunten uit het Kansas-oeuvre op.

4. Dust In The Wind

Veel Nederlanders kennen geen andere Kansas-songs dan het akoestische Dust In The Wind, dat in 1977 een grote hit werd voor de band. Leadgitarist Kerry Livgren schreef dit niet al te representatieve, maar toch goddelijke lied nadat hij een boek met poëzie van Amerikaanse Indianen las waarin de regel “For all we are is dust in the wind” stond. Zonder de intentie om er een Kansas-song van te maken, liet Livgren het nummer aan zijn collega’s horen en op het laatste moment werd Dust In The Wind aan het album Point Of Know Return toegevoegd. De track bereikte een hoge positie in de hitlijsten, maar het blijft jammer dat het grote publiek Kansas als een soort ‘one hit wonder’ ziet en niet doorheeft dat de band waanzinnig goede progrock heeft uitgebracht.

3. Song For America

Een vroeg hoogtepunt uit de Kansas-geschiedenis is de epische, tien minuten durende titelsong van het tweede album Song For America (1975). Jammer dat er ook een ingekorte singleversie van amper drie minuten is, want in de complete uitvoering van deze fabuleuze ode aan de geschiedenis van Amerika is elke noot onmisbaar. Overigens verdient de dubbel-lp Two For The Show (1978) vermelding als een van de beste livealbums uit de rockgeschiedenis. Die plaat opent met een puike versie van Song For America.

2. Magnum Opus

Leftoverture sluit af met dit ingenieuze progstuk van ruim acht minuten, bestaande uit zes delen. Na het betoverende instrumentale intro Father Padilla Meets The Perfect Gnat komen de zangkwaliteiten van Steve Walsh kort aan bod in Howling At The Moon. Daarna nemen de bandleden alle ruimte om te excelleren in de ingewikkelde, virtuoze solo’s. Magnum Opus bewijst dat goede progressieve rock niet alleen in Engeland werd gemaakt.

1. Carry On Wayward Son

Samen met Dust In The Wind is het stevige en gevarieerde Carry On Wayward Son het bekendste nummer van Kansas. Net zoals bij die latere hit kwam leadgitarist en componist Kerry Livgren tijdens de opnames van het meesterwerk Leftoverture (1976) pas op het laatste moment aanzetten met deze compositie. Carry On Wayward Son werd verstandig genoeg uitgebracht op single en betekende de eerste echt grote hit voor de Amerikaanse progrockers. Heavy gitaren, meeslepend toetsenwerk en heerlijke harmonieën: een ware rockklassieker.