John Cameron Fogerty, de grote man van/achter Creedence Clearwater Revival is vandaag jarig en viert zijn 68e verjaardag. 28 mei 1945 werd hij in Berkeley, California geboren. Ter gelegenheid van zijn verjaardag én het uitkomen van de nieuwe cd Wrote A Song For Everyone geeft Fogerty vanavond een speciaal concert in Los Angeles dat in de States op zowel radio als televisie wordt uitgezonden. Wij kunnen daar niet bij zijn, maar om toch een beetje mee te vieren hebben we een top 10 samengesteld uit de favoriete CCR-songs van de leden van de Nederlands-Belgische ‘fangroep’ It Came Out Of The Sky. Deze groep bestaat sinds 2003 en telt ruim 100 leden.

10. Who’ll Stop The Rain

Nummer 2 in de States en de eerste nummer 1 hit in ons land. Nog altijd een live-favoriet. Fogerty vertelt bij vrijwel elk concert dat hij deze song schreef na Woodstock, toen hij daar al die mensen in de regen en modder had gezien. “Dé Vietnam-song, samen met Fortunate Son” (Peter)” Mijn all time favorite is Who’ll Stop The Rain. CCR heb ik ontdekt door een neef die zei: ‘Moet je eens luisteren, dit is een nieuw bandje uit Amerika’. En daarna hoorde ik Proud Mary en Bad Moon Rising. Who’ll Stop The Rain was mijn eerste CCR single. Helemaal stuk gedraaid op mijn Oost-Duitse pick-up die ik bij elkaar had verdiend met bomen omzagen. Een plaat die ik tot op de dag van vandaag nog steeds prachtig vind (en nu al jaren als ringtone heb). Mooie simpele melodielijn, niet zo’n ‘ik hou van jou en blijf je trouw’ tekst. En de stem van John Fogerty…” (Bert)

9. Up Around The Bend

Van het geweldige album Cosmo’s Factory is deze song afkomstig. De tweede nummer 1 hit in Nederland, die in de States op nummer 4 eindigde. Deze song werd in de jaren tachtig gecoverd door de Finse poedelrockers Hanoi Rocks. “Dit was de eerste Creedence single die ik kocht en ik was meteen fan voor het leven, ook door de B-kant Run Through The Jungle. Het mooiste vind ik dat heerlijke heavy gitaarwerk van John Fogerty.” (Harry)  “Opzwepend goed nummer met heerlijke gitaar.” (Bert)

8. Have You Ever Seen The Rain 

Van het ondergewaardeerde album Pendulum uit 1970, in ons land als single met twee A-kanten uitgebracht met Hey Tonight. Nummer 8 in de States en nummer 3 in ons land. Fogerty speelt deze song ook nog bij elk concert, waarbij het publiek dan heerlijk kan meezingen. “Gewoon lekker hardop meezingen in de auto; geweldig nummer.” (Peter)  “De bass-line van Stu Cook is zooo prachtig.” (Jos) “Jeugdsentiment, het eerste nummer dat ik op mijn basgitaar kon spelen.” (Marc)

7. Someday Never Comes

Een van de twee hits van het zwanenzang album Mardi Gras uit 1971 (de ander was Sweet Hitch-Hiker). Nummer 25 in de VS en nummer 12 in de Nederlandse hitparade. Op Wrote A Song For Everyone is het een duet met de band Dawes. “Ik vond het toen, en nu nog een van de mooiste teksten uit het Fogerty-repertoire.” (Frans) “Persoonlijk en doorleefd.” (Johan) “Was dit nummer eigenlijk vergeten en Mardi Gras afgedaan als mislukt, maar door de nieuwe cover nogmaals geluisterd… en zó slecht is dit album toch echt niet en Someday Never Comes is toch echt de beste song van de plaat!” (Harry)

6. Bad Moon Rising

Nummer 2 in de States, nummer 1 in de UK en in ons land nummer 10 en een van de grote hits van Green River uit 1969. Ook een van de nog altijd gespeelde live-favorieten, waarbij Fogerty de tekst in het refrein meestal verandert van “bad moon on the rise” in “bathroom on the right”. “Kort simpel en retegoed. Goeie tekst en een intro dat ‘staat'” (Bert)

5. Lodi

Bij ons was het de B-kant van Bad Moon Rising, in de VS was het een A-kant en kwam tot 52 in de hitparade. Lodi staat dus ook op Green River en wordt op Fogerty’s nieuwe cd uitgevoerd met zijn beide jongste zonen Shane en Tyler. Een prachtig verhaal over een muzikant die uiteindelijk in een onooglijk plaatsje is terechtgekomen. “Vanwege de eenvoud van de song, de stem en de melodie.” (Frans) “De mooiste melodische song geschreven door Fogerty.” (Marc)

4. Proud Mary

Ongetwijfeld de bekendste Fogerty-compositie, al komt dat hoogstwaarschijnlijk door de coverversie van Ike & Tina Turner… en van duizenden andere bands; vrijwel elke coverband of bruiloftsorkest speelt Proud Mary. Fogerty sluit er elk concert mee af en maar heel zelden komt er daarna nòg een toegift. Proud Mary staat op de tweede elpee, Bayou Country. Het was de eerste grote Creedence hit, nummer 2 in de USA en nummer 8 in ons land. “Voor mij de ultieme CCR-song. Toen ik dit voor de eerste keer hoorde, zag ik gewoon de mensen – zwart en blank – die rond de Mississippi woonden en zag ik de boot met het grote rad. De gitaren klinken dan ook perfect en het refrein nam me destijds op slag bij de keel. Live speelt ie het spijtig genoeg te snel.” (Roger)” De Fogerty-song bij uitstek. Dat klonk in ’69 zo plezierig, zwierig en los tussen al dat gezwets van toen. Een prachtige song.”  (Jos)

3. Green River

Van het gelijknamige album uit 1969 afkomstig, ook nog altijd een live-favoriet. De single kwam tot 2 in de Amerikaanse hitparades, in ons land werd de hitlijst niet gehaald. “Haast een autobiografie van John Fogerty; CCR ten voeten uit.” (Peter)” De gitaren maken de song alweer onvergetelijk maar ook alweer die stem met wat effect er op! En er moest toch ook een song van Green River bij zijn.” (Roger) “Swamp Rock op zijn best, in 3 minuten weet John een hele wereld te creëren.” (Micio)

2. Ramble Tamble

De opener van het album Cosmo’s Factory, voor zover bekend nooit live door CCR gespeeld, maar gelukkig sinds een paar jaar vast op de setlist van Fogerty’s concerten. “Dit nummer bevat echt alles wat CCR bracht: rock, blues, opzwepende gitaarmuziek.” (Boudewijn) “De eerste keer dat ik dit nummer live hoorde, had ik echt kippenvel… net zoals de allereerste keer toen ik de stem van John Fogerty hoorde toen ik hem voor het eerst live zag, in het voorprogramma van Tina Turner in Groningen.” (Harry)

1. Born On The Bayou

De meeste stemmen waren voor deze prachtige song die Fogerty de afgelopen ruim 15 jaar bij ieder concert zingt. Born On The Bayou komt van het album Bayou Country (1968) en werd in ons land pas als rerelease een bescheiden hit, nummer 13 in 1971. “Allereerst omdat ik de stem van John in dit nummer het beste tot zijn recht vind komen en daarmee het specifieke geluid van CCR en John Fogerty bekendheid heeft gegeven destijds en ook nu nog…” (Wouter) “De absolute swampklassieker. Randy Newman voelde zich bedrogen toen hij vernam dat Fogerty niet van de streek was maar ergens in Californië zijn heimat had. Fogerty brult hier als geen ander en alles past gewoon in het decor van de swamps.” (Roger). “Het uithangbord van CCR: lekker rauw stemgeluid, prima ritmische gitaarlick, lekker ‘swampy’ muziek” (Peter).