Syd Barrett was een van de creatiefste, invloedrijkste maar ook meest tragische rockiconen uit de jaren zestig. Volgens Pink Floyd-collega David Gilmour was de zanger, gitarist en schilder een van de “drie of vier groten naast Dylan.” In zijn werk met Pink Floyd en op zijn twee soloalbums bewees hij zich een ware poëet en hij werd uiteraard vereeuwigd in Shine On You Crazy Diamond en Wish You Were Here. Barrett, de bedenker van de naam Pink Floyd, zou vandaag 67 geworden zijn en dit zijn volgens ons de tien beste songs die hij ooit maakte, als soloartiest of als lid van Pink Floyd:

10. Pink Floyd – Bike

“If you think it could look good/Then I guess it should.” Deze regel uit de songtekst van Bike is typisch het werk van Syd Barrett. De laatste track op het geniale Pink Floyd-debuutalbum The Piper At The Gates Of Dawn (1967) begint als een vrolijk, haast kinderlijk lied en eindigt in een ‘room full of musical tunes’ met onder meer bellen, klokken en achterstevoren afgespeeld gelach.

9. Syd Barrett – Golden Hair

Syd Barrett heeft slechts twee soloalbums op zijn naam staan, als we de in 1988 uitgebrachte ‘kliekjesplaat’ Opel even niet meerekenen. De beste en bekendste van de twee blijft The Madcap Laughs (1970), mede geproduceerd door Floyd-collega’s Roger Waters en David Gilmour. Een bijna angstaanjagend mooie compositie op dit album is Golden Hair, waarvoor Barrett een gedicht van de legendarische schrijver James Joyce (o.a. Ulysses) op muziek zette.

8. Pink Floyd – Apples And Oranges

Een geflopte vroege Pink Floyd-single uit 1967 die op geen enkel studioalbum van de band te vinden is. Dat Apples and Oranges geen chartsucces had, zegt niets over de kwaliteit van dit psychedelische juweeltje. Barretts tekst, simpelweg over een romantische ontmoeting in een supermarkt, is wat minder ongewoon dan veel van zijn andere songteksten. Apples And Oranges is overigens wel te vinden op de derde disc van de 40th Anniversary-editie van Pink Floyds debuutplaat The Piper At The Gates Of Dawn, uitgebracht in 2007.

7. Pink Floyd – Lucifer Sam

Nog een schitterende psychedelische track van The Piper At The Gates Of Dawn. In Lucifer Sam zingt Barrett: “Ginger ginger, Jennifer Gentle you’re a witch.” Deze Jennifer verwijst naar zijn toenmalige vriendin Jenny Spires, voor wie Barrett ook het eerder genoemde Bike (zie nummer 10) schreef. Lucifer Sam is een van de meest toegankelijke songs uit Baretts veel te korte carrière.

6. Syd Barrett – Baby Lemonade

Syd Barretts tweede soloalbum, met de simpele title Barrett, verscheen net zoals voorganger The Madcap Laughs in 1970. De lp was geproduceerd door Pink Floyd’s David Gilmour en Richard Wright. Uitmuntend op Barrett zijn vooral Dominoes, Gigolo Aunt en openingslied Baby Lemonade, met voorafgaand een lang, toevallig opgenomen gitaarintro (overigens niet te horen in onderstaande video):

5. Syd Barrett – Octopus

Barretts enige solosingle en het lied waar de albumtitel The Madcap Laughs uit afkomstig is (“The mad cat laughed at the man on the border” en “A madcap galloping chase”). Hoewel The Madcap Laughs niet heel gemakkelijk wegluistert, staan er meerdere van Barretts beste songs op, waaronder Dark Globe, Terrapin en No Good Trying. Een vroege versie van Octopus heette Clowns And Jugglers en staat op de eerder genoemde compilatie Opel (1988).

4. Pink Floyd – Interstellar Overdrive

Een beroemd instrumentaal stuk van The Piper At The Gates Of Dawn, gecomponeerd – of geïmproviseerd – door de vier leden van het toenmalige Pink Floyd (Syd Barrett, Roger Waters, Richard Wright en Nick Mason). Interstellar Overdrive, hieronder te zien en te horen in een extra lange versie, is een perfect voorbeeld van Barretts vooruitstrevende en zeer invloedrijke psychedelische gitaarspel.

3. Pink Floyd – Astronomy Domine

The Piper At The Gates Of Dawn opent met het briljante Astronomy Domine, zoals veel van Barretts composities een bijna buitenaardse psychedelische trip waarin hij de leadzang deelt met toetsenist Richard Wright. The Piper At The Gates Of Dawn bleef helaas het enige Pink Floyd-album waarop Barrett in alle tracks te horen is. Zijn mentale aftakeling is duidelijk hoorbaar in Jugband Blues van de opvolger A Saucerful Of Secrets (1968).

2. Pink Floyd – Arnold Layne

Deze eerste Pink Floyd-single uit 1967 was destijds nogal controversieel. De niet helemaal fictieve Arnold Layne uit de titel is namelijk een travestiet: “Arnold Layne had a strange hobby/Collecting clothes, moonshine washing line/They suit him fine.” Met dit meesterwerkje schreef Barrett een van de beste songs uit zijn Pink Floyd-periode. De single kwam pas vier jaar later op een lp terecht, de compilatie Relics (1971). Op de David Gilmour-dvd Remember That Night – dikke aanrader! – staat een uitvoering door Gilmour met niemand minder dan David Bowie op zang.

1. Pink Floyd – See Emily Play

Na Arnold Layne bracht Pink Floyd nog een non-album single uit, volgens ons het meest schitterende werk dat ooit uit Barretts koker is voortgekomen. See Emily Play blijft een van de meest tijdloze en geniale songs uit de sixties. De kinderlijke tekening op de singlehoes was van Barrett zelf. David Bowie – daar is ie weer – nam het lied op voor zijn album Pinups (1973), maar zelfs The Thin White Duke kon het origineel niet evenaren.