Steve Winwood kan terugkijken op een ongelooflijke carrière. Als tiener verwierf hij faam bij The Spencer Davis Group, waarna hij furore maakte bij Traffic en de ‘supergroep’ Blind Faith. Natuurlijk had hij met name in de jaren tachtig ook succes als soloartiest, met onvergetelijke singles als While You See A Chance en Back In The High Life Again. Ter gelegenheid van de 65e verjaardag van de levende legende zetten wij de tien beste songs uit zijn hele carrière op een rij:

10. Blind Faith – Had To Cry Today

Helaas kwam de combinatie van Steve Winwood, Eric Clapton, Ginger Baker en bassist Ric Grech niet verder dan één album: Blind Faith (1969). Winwood mocht de plaat openen met zijn Had To Cry Today. Dit levendige, bijna negen minuten durende stuk was zijn beste bijdrage aan de plaat en gaf alle bandleden de ruimte om hun kunsten te vertonen. Vele jaren later speelden Clapton en Winwood het lied weer samen tijdens gezamenlijke optredens, onder meer op het Crossroads Guitar Festival in 2010:

9. Traffic – Pearly Queen

Het bekendste lied op het tweede Traffic-album (Traffic, 1968) is Dave Masons Feelin’ Alright, maar ook Winwoods bluesy rocknummer Pearly Queen is een hoogtepunt op de lp. In deze track kon Winwood laten horen dat hij een uitstekend gitarist was, terwijl Mason hem ondersteunde op harmonica. Een prima live-versie is te horen op de lp Eric Clapton’s Rainbow Concert (1973), waarop hij wederom zijn krachten bundelde met die van zijn oude Blind Faith-collega. Het opnieuw samengekomen Traffic speelde Pearly Queen ook op Woodstock ’94:

8. Steve Winwood – While You See A Chance

Kan het solowerk van Winwood zich meten met zijn geweldige prestaties op platen van The Spencer Davis Group, Traffic en Blind Faith? De gelikte jaren tachtig-pop op soloalbums als Arc Of A Diver (1980) zal niet bij iedere rockliefhebber in de smaak vallen, maar de singlehit While You See A Chance blijft een onweerstaanbare, melodieuze song en een van de lichtpunten in de charts van het decennium. Niet heel erg rock, maar Winwood beleefde hiermee wel zijn terechte doorbraak als soloartiest.

7. The Spencer Davis Group – I’m A Man

Uiteraard is deze klassieker enkele jaren later op formidabele wijze gecoverd door Chicago op het debuutalbum Chicago Transit Authority, maar het origineel van The Spencer Davis Group is minstens zo goed. Winwood schittert in de leadzang en orgelpartijen, en de baslijn behoort tot de meest herkenbare uit de rockmuziek. I’m A Man was in 1967 de laatste hit voor The Spencer Davis Group voordat broers Muff en Steve Winwood de band verlieten.

6. Traffic – Freedom Rider

De supergroep Blind Faith was geen lang leven beschoren en de vier bandleden gingen allemaal weer hun eigen weg. In eerste instantie wilde Winwood een soloalbum opnemen, maar uiteindelijk besloot de meester toch weer samen te werken met Traffic-collega’s Jim Capaldi en Chris Wood. Op het resulterende album John Barleycorn Must Die, misschien wel de beste plaat van Traffic, waren opvallende jazz- en folkinvloeden te horen. Wood was verantwoordelijk voor het sfeerbepalende fluitspel in het meesterlijke Freedom Rider.

5. The Spencer Davis Group – Keep On Running

The Spencer Davis Group, met een nog piepjonge Winwood, brak in 1965 door met het bekendste lied van de band. Het door Jackie Edwards geschreven Keep On Running werd zelfs een nummer 1-hit in Engeland en is ook bijna een halve eeuw later nog te horen op de radio en in talloze films. Een jaar later scoorde The Spencer Davis Group opnieuw een grote hit met een compositie van Edwards: Somebody Help Me.

4. Traffic – Paper Sun

De debuutsingle van Traffic betekende in 1967 direct een grote hit voor de band. Winwood schreef Paper Sun samen met drummer Jim Capaldi. De sitar- en tablaklanken vliegen je om de oren in een van de allerbeste opnames uit het psychedelische tijdperk. Het succes werd hetzelfde jaar nog overtroffen door de grootste Traffic-hit Hole In My Shoe – gezongen en geschreven door Dave Mason –maar daar moest Winwood zelf weinig van hebben.

3. The Spencer Davis Group – Gimme Some Lovin’

Mede dankzij het wereldberoemde orgelspel en de sterke leadzang van Winwood in deze opzwepende Spencer Davis-hit uit 1966 behoort Gimme Some Lovin’ tot de beste singles uit de sixties. De voorgaande release When I Come Home had Winwood geschreven met Jackie Edwards (schrijver van de eerdere hit Keep On Running), maar Gimme Some Lovin’ was de eerste echte klassieker waarvan hij (mede)auteur was. Hij schreef het lied samen met Davis en broef Muff. Gimme Some Lovin’ leverde eindelijk de grote doorbraak in Amerika op.

2. Traffic – The Low Spark Of High-Heeled Boys

Dave Mason keerde na de release van Traffic’s John Barleycorn Must Die tijdelijk terug, maar verliet zijn oude band weer voordat de opnames van het zesde album begonnen. Inmiddels was Traffic uitgebreid met Ric Grech (die eerder met Winwood deel uitmaakte van Blind Faith) op bas en drummer Jim Gordon. Het resultaat was in 1971 een van de sterkste albums van de band: The Low Spark Of High-Heeled Boys. De titeltrack is een jazzy meesterstuk van twaalf minuten, met schitterend pianospel van Winwood. Een van de essentiële Traffic-nummers.

1. Traffic – Dear Mr. Fantasy

Een waanzinnig goede sixtiesklassieker, afkomstig van het debuutalbum Mr. Fantasy (1967). Na een rustige start, gedomineerd door Winwoods kenmerkende stem, ontaardt het bluesy nummer in een heftig tweede gedeelte met puik gitaarwerk. Een lekker lange versie staat het op het livealbum Welcome To The Canteen (1971). Ook een aanrader is de cover van Stephen Stills en Graham Nash, die ooit bedoeld was voor een duoplaat maar uiteindelijk op de plank bleef liggen tot de release van de Crosby, Stills & Nash-boxset in 1991.