Na het uiteenvallen van Led Zeppelin in 1980 heeft Jimmy Page – vandaag 69 geworden – niet veel muziek meer gemaakt. Toch waren er enkele projecten met wisselende commerciële en artistieke resultaten. Hij werkte mee aan Robert Plants band The Honey Drippers, zat in de supergroep The Firm, maakte muziek voor films en bracht een tegenvallend soloalbum uit. Vanaf de jaren negentig bundelde Page zijn krachten met David Coverdale (Whitesnake), wederom Robert Plant en The Black Crowes. Eind vorig jaar, toen duidelijk werd dat nog een Led Zeppelin-reünie uitgesloten was, kondigde hij aan toch weer nieuwe muziek te willen maken, mogelijk voor een soloalbum. Hieronder een lijst van tien goede tracks uit de latere jaren van Jimmy Page. 

10. The Firm – Radioactive

The Firm mocht met rockveteranen Paul Rodgers (Free, Bad Company), Chris Slade (AC/DC), sessiegrootheid Tony Franklin en Page dan wel een supergroep heten in de jaren tachtig, maar echt ‘super’ was de band eigenlijk niet zo. De band bracht twee erg magere albums uit (The Firm uit 1985 en Mean Business een jaar later), maar de single Radioactive was in 1985 toch een redelijk hitje. Deze ‘typisch tachtig’-rocksong is dan ook zeker wel te pruimen, maar gezien het talent had er meer in deze formatie gezeten.

9. Jimmy Page – Writes Of Winter

Een van drie instrumentale tracks op Outrider (1988), Page’s enige volwaardige soloalbum (de soundtrack van Death Wish II dus niet meegerekend), en de meest memorabele. De rest van de plaat werd volgezongen door Chris Farlowe, John Miles en zelfs Robert Plant kwam opdagen voor één track. De luisteraar wordt misschien niet zo omver geblazen – zoals je zou verwachten van een instrumentale track van een gitaargod als Jimmy Page – maar zijn meer dan degelijke spel maakt van Writes Of Winter een hoogtepunt op het achteraf gezien best aardige Outrider.

8. Coverdale & Page – Pride And Joy

Vanaf de jaren negentig werden Page´s – overigens spaarzame – projecten interessanter en eindelijk weer eens van bovengemiddelde kwaliteit. Behalve optredens en platen met Robert Plant en The Black Crowes, werkte hij samen met David Coverdale, die we natuurlijk kennen als frontman van Whitesnake en Deep Purple. Het resulterende album Coverdale/Page (1993) was een geslaagde combinatie van twee legendarische hardrocktalenten. Het plezierige en weinig verrassend Led Zeppelin-achtige Pride And Joy werd de tweede single.

7. Jimmy Page – Who´s To Blame

De eerste solorelease van Page na Led Zeppelin was een soundtrack-lp voor het Charles Bronson-vehikel Death Wish II (1982). Hoewel Page’s compositie de film prima ondersteunde, is alleen de soundtrack geen al te genietbare luisterervaring. Sterk is wel de openingstrack Who’s To Blame, met Chris Farlowe (bekend van zijn Stones-cover Out Of Time) als zanger. Farlowe zou ook in meerdere nummers van Page’s latere soloplaat Outrider te horen zijn. Nog beter is deze liveversie met Page’s The Firm-collega Paul Rodgers uit 1983:

6. Jimmy Page (feat. Robert Plant) – The Only One

Toegegeven, The Only One zou geen uitschieter zijn op een Led Zeppelin-album, zelfs niet op minder gewaardeerde lp’s als In Through The Out Door en Coda. Op Jimmy Page’s soloalbum Outrider (1988) valt de gastbijdrage van Robert Plant juist wel in positieve zin op, zeker vergeleken met de bijdragen van Chris Farlowe (die in die tracks plaat vooral klinkt als een Plant-imitator). The Only One nam in ieder geval al een beetje de nare nasmaak van Led Zeppelins Live Aid-reünie weg.

5. Jimmy Page & Robert Plant – Shining In The Light

Page en zijn Led Zeppelin-collega Robert Plant lieten als duo de oude Led Zeppelin-tijden herleven op de liveplaat No Quarter (1994). Page en Plant maakten vervolgens slechts één studioalbum, die niet aan de hoge verwachtingen voldeed. Een veelgehoorde klacht over Walking Into Clarksdale (1998) is de zwakke productie, maar er staan toch enkele formidabele songs op dat album. Shining In The Light, bijvoorbeeld, tevens een van de stevigste songs van Walking Into Clarksdale.

4. Coverdale & Page – Shake My Tree

Het Coverdale/Page project roept automatisch vergelijkingen op met Led Zeppelin, vooral omdat Coverdale’s zang op het eerste en enige album veel weg heeft van die van Robert Plant. Wellicht dat het debuutalbum om die reden nogal ondergewaardeerd wordt. Vanwege stampers als Pride And Joy en Shake My Tree verdient het album een herwaardering. Overigens werd laatstgenoemde zelfs door Robert Plant gezongen tijdens zijn tournee met Page.

3. Jimmy Page & Robert Plant – Most High

Nog een track van Page & Plant’s Walking Into Clarksdale (1998) en de eerste single van dat album. Most High is een van de mooiste momenten op Walking Into Clarksdale en won een jaar later zelfs een Grammy voor beste hardrocksong. Page en Plant speelden het meeslepende lied ook live in het programma Top Of The Pops, zoals hieronder te zien is:

2. Jimmy Page & Robert Plant – Blue Train

Walking Into Clarksdale (met een hoesfoto van Anton Corbijn) werd matig ontvangen door critici, waarschijnlijk vanwege de torenhoge verwachtingen die de samenwerking tussen twee rocklegendes nu eenmaal met zich meebrengt. Jammer genoeg werd een adembenemende song als Blue Train ook over het hoofd gezien. De emotionele zang van Plant en een Page op dreef maken van deze song een parel.

1. Coverdale & Page – Take Me For A Little While

Volgens ons is dit prijsnummer van het Coverdale/Page-project het allerbeste wat Page ooit heeft gedaan na Led Zeppelin, afgezien van zijn livealbum met The Black Crowes (Live At The Greek, 2000). Take Me For A Little While is een verpletterende rockballad, gedragen door Coverdale’s rauwe zang en (eindelijk weer eens) spetterend gitaarspel van Page. Er kwam ook een singlerelease van Take Me For A Little While en een videoclip: