Procol Harum zal voor veel muziekliefhebbers altijd ‘de band van A Whiter Shade Of Pale’ blijven. Zonde, want ook al blijft dat een fabuleus lied, de progvoorloper heeft zo ontzettend veel meer moois gemaakt op albums als Shine On Brightly en Grand Hotel. Vaak voor een groot deel te danken aan de fantastische stem van Gary Brooker (die vandaag 68 wordt). Dit zijn de 10 beste Procol Harum-songs volgens ons:

10. Pandora’s Box

Vanwege de latin-achtige sfeer en het prominente gebruik van de xylofoon is Pandora’s Box een uniek nummer binnen het oeuvre, maar dankzij de herkenbare zang van Gary Brooker is het lied toch typisch Procol Harum. De track is afkomstig van het album Procol’s Ninth (1975), dat afgezien van Pandora’s Box toch enigszins teleurstellend was na de veel betere lp’s Grand Hotel en Exotic Birds And Fruit. De single werd ook in Nederland een hit, maar het was helaas wel de laatste voor de band.

9. Broken Barricades

Na vier werkelijk fantastische studio-lp’s was Broken Barricades in 1971 een iets minder goede langspeler, maar ook op deze plaat valt genoeg moois te ontdekken. Zoals de titeltrack, ook al werd deze geen grote hit. De ballad ademt opnieuw de typische Procol Harum-sfeer en is gevoelig gezongen door Brooker. Broken Barricades was de laatste plaat van de band met gitaarvirtuoos Robin Trower in de gelederen. Hij startte een solocarrière waar onder meer het veel stevigere rockmeesterwerk Bridge Of Sighs (1974) uit voortkwam.

8. Quite Rightly So

Het is natuurlijk subjectief, maar volgens ondergetekende heeft Procol Harum nooit een beter album gemaakt dan het tweede: Shine On Brightly (1968). Naast het epische In Held ‘Twas In I is ook het veel kortere Quite Rightly So erg memorabel. Vreemd genoeg deed het lied als single vrij weinig: alleen in eigen land bereikte Procol Harum nog net de top 50.

7. Conquistador

Hoewel het nummer in 1967 al op het debuutalbum Procol Harum stond, werd Conquistador pas in 1972 een van de bekendste nummers van de band. Overigens niet in de oorspronkelijke versie, maar in de opname van de lp Procol Harum Live In Concert With The Edmonton Symphony Orchestra. De late release van de oude compositie bleek in ieder geval een wijze beslissing, want Conquistador werd alsnog een hit in Amerika en Engeland, en de single bereikte ook de Nederlandse top 10.

6. Whaling Stories

Een meesterwerkje van het vaak onderschatte vierde album Home (1970), dat minstens zo sterk was als de voorganger A Salty Dog. Wat sommige fans van het eerste uur mogelijk tegenstond, waren de veel duisterdere teksten en de zwaardere sound vergeleken met de drie eerste lp’s. De opbouw van Whaling Stories doet denken aan de betere progrock en Robin Trower speelde de beste solo uit zijn Procol-tijd.

5. Homburg

Na de overdonderende debuutsingle A Whiter Shade Of Pale moest Procol Harum het succes natuurlijk nog zien te evenaren. Dat lukte met het kippenvellied Homburg, dat in Nederland wederom de nummer 1-positie bereikte. Toch heeft deze single niet dezelfde legendarische status als de voorganger, ondanks de wederom schitterende melodie en de onvergelijkbare sfeer die Procol Harum een nummer kan laten ademen. Net zoals A Whiter Shade Of Pale stond Homburg niet op een regulier album van de band.

4. A Salty Dog

Een zeldzaam mooi opgebouwd stuk waarin de klassieke invloeden van componist/zanger Gary Brooker opnieuw duidelijk naar voren komen. De titeltrack van de gelijknamige lp uit 1969 was in Engeland en Amerika dan geen megahit van het formaat A Whiter Shade Of Pale of Homburg, maar in Nederland eindigde A Salty Dog hoger in de hitlijsten dan alle volgende singles. De briljante tekst is van de vaste tekstdichter van de band: Keith Reed.

3. Grand Hotel

Een oorstrelend prachtnummer van het album Grand Hotel uit 1973, zonder twijfel een van de beste lp’s van de band. Hoewel Procol Harum altijd ‘de band van A Whiter Shade Of Pale’ zal blijven, wordt de titeltrack tegenwoordig gelukkig door veel mensen als een klassieker beschouwd. In de top 2000 van Radio 2 is de ambitieuze track bijvoorbeeld al jaren te vinden. Schitterend is het tussenstuk met slechts een koor, piano en violen, waarna de rest van de band op heerlijk bombastische wijze weer inkomt.

2. In Held ‘Twas In I

Te weinig benadrukt, maar absoluut waar: Procol Harum was met het zeventien minuten durende epos en in vijf stukken verdeelde In Held ‘Twas In I een voorloper van de progressieve rock die in de jaren zeventig razend populair werd. Nog voordat bands als King Crimson, Yes, Genesis en Rush hun opzienbarende lange stukken op plaat zetten, kwam Procol Harum in 1968 al met een lang, ambitieus en complex meesterstuk op het tweede album Shine On Brightly. 45 jaar later blijft In Held ‘Twas In I een van Procol Harum’s grootste prestaties.

1. A Whiter Shade Of Pale

Onlangs door ons uitgeroepen tot de beste debuutsingle uit de geschiedenis van de classic rock. A Whiter Shade Of Pale is van een haast onbeschrijfelijke schoonheid, met een orgelmelodie die je direct bij de lurven grijpt en het kenmerkende stemgeluid van Gary Brooker. De onduidelijke maar intrigerende tekst geeft de luisteraar ruimte voor eigen interpretaties, zoals ook veel songs van Bob Dylan dat doen. Het lied werd op effectieve wijze gebruikt in een groot aantal films, maar nooit op zo’n passende wijze als in de korte film Life Lessons (onderdeel van het drieluik New York Stories, 1989). Niet gek als je bedenkt dat Martin Scorsese, die als geen ander weet welke muziek bij zijn beelden passen, regisseerde. A Whiter Shade Of Pale gaat nooit vervelen.