Een van de meest eigenzinnige en herkenbare bands uit de rockgeschiedenis is toch wel Jethro Tull, met de opvallende en vandaag 66 jaar geworden frontman Ian Anderson (die later dit jaar twee keer optreedt in Nederland). Wij deden een poging om de tien beste tracks van de bijzondere groep op een rij te zetten en ontdekten nogmaals hoe rijk en gevarieerd het Jethro Tull-oeuvre eigenlijk is:

10. Minstrel In The Gallery

In de periode tussen de succesvolle lp Thick As A Brick (1972) en de veelgeprezen folktrilogie (Songs From The Wood, Heavy Horses, Stormwatch) werden de albums van Jethro Tull lauw ontvangen door critici. Lp’s als A Passion Play en War Child waren ook niet de makkelijkste van de band. Veruit de beste release uit deze tussenjaren is het middeleeuws aandoende Minstrel In The Gallery uit 1975, een afwisselend rustig en stevig meesterwerk met een geniale titeltrack.

9. Living In The Past

Geen enkele Jethro Tull-single wist verder zo’n hoge positie in de Britse hitlijst te bereiken als Living In The Past in 1969. Deze single haalde daar namelijk de top drie en in Amerika had Jethro Tull hiermee een eerste hit. Living In The Past was de derde non-album single van de band, na debuutrelease Sunshine Day (1968) en Love Story (1969).

8. The Whistler

Songs From The Wood was in 1977 het eerste van drie folky albums die Jethro Tull uitbracht, en volgens veel fans was deze lp ook direct de beste van de ‘trilogie’ (verder bestaande uit Heavy Horses – zie nummer 3 – en Stormwatch). Tot de hoogtepunten op Songs From The Wood behoren de titelsong, het innemende kerstachtige nummer Ring Out, Solstice Bells en de enige single van de plaat: The Whistler.

7. The Witch’s Promise

Na Bourée (zie nummer 5) bereikte Jethro Tull nog slechts één keer de Nederlandse hitlijst, met de volgende singlerelease The Witch’s Promise (dat overigens een veel grotere hit werd in eigen land). Het nummer stond net zoals de eerdere succesvolle singles Living In The Past en Sweet Dream op geen enkele lp, totdat in 1972 de compilatie Living In The Past verscheen.

6. Budapest

De mooiste latere Jethro Tull-compositie is ongetwijfeld dit Dire Straits-achtige prachtstuk van het album Crest Of A Knave (1987). Voor dat album ontving de band opvallend genoeg een Grammy Award voor ‘Best Hard Rock or Metal Performance (Vocal or Instrumental)’, terwijl ook Metallica genomineerd was met het album …And Justice For All! Het vioolspel in het epische Budapest was van Ric Saunders (Fairport Convention, Soft Machine).

5. Bourée

Deze schitterende instrumentale track van de tweede Jethro Tull-lp Stand Up (1969) – gedomineerd door de fluit van Ian Anderson – is een van de bekendere songs van de band. Bourée was Andersons arrangement van het stuk Bourrée In E Minor van Bach en verscheen als single. Overigens was Nederland een van de weinige landen waar deze release succes had: hier bereikte Bourée namelijk de vijfde positie in de hitlijst.

4. Locomotive Breath

Naast de titeltrack is Locomotive Breath het bekendste nummer van het succesvolle album Aqualung (1971). Na een schitterende piano-introductie dendert het lied voort als een locomotief, met uiteraard het kenmerkende fluitwerk van Ian Anderson. De losgeslagen trein uit de tekst wordt gebruikt als metafoor voor de maatschappij: “God stole the handle and the train won’t stop going/No way to slow down.” Ook al is Locomotive Breath inmiddels een ware classic rock-klassieker, de enige single die van Aqualung uitgebracht werd, was Hymn 43.

3. Heavy Horses

Jethro Tull maakte ook na de jaren zeventig nog uitstekende platen (zie nummer 6), maar Heavy Horses uit 1978 is wat ons betreft het laatste echt meesterlijke album van de band. De titeltrack is een sublieme compositie, die volgens de liner notes bij de cd-remaster geschreven is over het overbodig worden van de Shire (paardenras) in de landbouw. Het vioolspel is van Darryl Way, bekend van de band Curved Air.

2. Thick As A Brick (Part One)

“Really don’t mind if you sit this one out”, luidt de beroemde openingsregel van het eerste deel van het monstersucces Thick As A Brick (1972). De aparte krantenhoes vermeldde dat de tekst gebaseerd was op een gedicht van het fictieve 8-jarige jongetje Gerald Bostock, maar de tekst was natuurlijk weer ontsproten uit het geniale brein van Ian Anderson. Vorig jaar verscheen het vervolg Thick As A Brick 2: Whatever Happened To Gerald Bostock?, uitgebracht onder Andersons eigen naam.

1. Aqualung

Vanwege de lengte werd Jethro Tull’s beroemdste song geen single, maar elke classic rock-fanaat kent Aqualung van buiten. Met een bijzondere tekst van Ian Anderson (over een dakloze man met de naam Aqualung) en magnifiek gitaarspel van Martin Barre ontstond een complex, onvergetelijk meesterstuk. De gelijknamige langspeler werd vaak gezien als een conceptalbum, maar Anderson zelf was het daar niet mee eens. Opvolger Thick As A Brick schreef hij vervolgens als een parodie op conceptalbums.