Ritchie Blackmore groeide natuurlijk uit tot een gitaarheld dankzij zijn werk bij Deep Purple, maar vandaag – zijn 68e verjaardag – lichten we de beste tracks van zijn eigen band Rainbow uit. Bij het samenstellen van deze top 10 werd nogmaals duidelijk dat de band op zijn best was in de periode met zanger Ronnie James Dio, hoewel er uiteraard nog veel moois volgde met Graham Bonnet, Joe Lynn Turner en Dougie White achter de microfoon.

10. The Temple Of The King

Onlangs werd bekend dat Blackmore’s Night, de huidige band van Ritchie Blackmore, een nieuw album zal uitbrengen in juni. Op dat album, genaamd Dancer And The Moon, komt onder meer een nieuwe versie van The Temple Of The King te staan. Dit lied was in 1975 een magistrale albumtrack van de eerste Rainbow-lp Ritchie Blackmore’s Rainbow. Aan het origineel valt niet veel te verbeteren, maar we zijn benieuwd naar de nieuwe versie. Hieronder een uitvoering uit 1995, met Dougie White als zanger:

9. Eyes Of The World

Na het vertrek van Ronnie James Dio werd Rainbow commerciëler. Hoewel hits als Since You Been Gone en I Surrender ook schitterend zijn, gaat de voorkeur van veel fans uit naar het Dio-tijdperk. Toch staat op de eerste plaat met zijn opvolger Graham Bonnet (Down To Earth, 1979) een essentiële Rainbow-track: Eyes Of The World. Bonnet zingt het lied prima, maar in de handen van Dio was het nummer waarschijnlijk nog beter geweest. De beste track uit het commerciëlere tijdperk van Rainbow.

8. Tarot Woman

Op de klassieker Rising (1976) is voor het eerst drummer Cozy Powell te horen. Hij speelde voorheen bij o.a. Jeff Beck en mede dankzij zijn machtige slagwerk is Rising zo’n goede plaat geworden. Niet voor niets kreeg Powell onlangs een hoge positie in ons lijstje met rockdrummers. In Tarot Woman zit een schitterend keyboardintro van Tony Carey. Een perfecte opener van een perfect album.

7. Kill The King

Afgelopen week was het 35 jaar geleden dat Long Live Rock ‘N’ Roll, het laatste Rainbow-album met Dio, verscheen. Zoals we toen al schreven, kenden de fans het razende Kill The King al van de liveklassieker On Stage (1977). Ook al werden ze allebei gewoon vermeld op de hoes van Long Live Rock ‘N’ Roll, dit is een van de weinige tracks waarin bassist Bob Daisley en toetsenist David Stone te horen zijn.

6. Still I’m Sad

Uiteraard bedoelen wij hier de elf minuten durende live-versie van On Stage, met de fantastische zang van Ronnie James Dio. De band had Still I’m Sad al eerder opgenomen voor het debuut Ritchie Blackmore’s Rainbow (1975), maar dat was een instrumentale versie. Het origineel is overigens van The Yardbirds en stond onlangs ook in onze lijst met de tien beste nummers van die invloedrijke band. Een nieuwe studioversie werd opgenomen voor het laatste Rainbow-album Stranger In Us All (1995).

5. A Light In The Black

Na de haast verstikkende kracht van Stargazer volgt direct een andere epische track op Rising. Ook het snelle A Light In The Black duurt langer dan acht minuten, gedreven door fenomenaal drumwerk van de onuitputtelijke Cozy Powell. Rising behoort tot het beste van de hardrock uit de jaren zeventig, en dat geldt vooral voor de twee briljante stukken op de tweede plaatkant.

4. Gates Of Babylon

De derde studioplaat Long Live Rock ‘N’ Roll bevat voornamelijk weinig complexe hardrock, zoals de titeltrack en L.A. Connection. Een uitzondering is Gates Of Babylon, een schitterend epos met een grote rol voor de keyboards van David Stone. Gitaarvirtuoos Yngwie Malmsteen nam voor zijn album Inspiration (1996) een geslaagde cover op met zang van de alom geprezen Jeff Scott Soto. Op die plaat voert Malmsteen ook meerdere tracks van Deep Purple uit.

3. Man On The Silver Mountain

Een van de grote Rainbow-klassiekers, afkomstig van het debuut, met een ouderwets sterke riff van Blackmore en ontzagwekkende zang van Dio. Als eerste Rainbow-single was Man On The Silver Mountain geen groot succes, maar werd wel een vast en geliefd onderdeel van de liveshows. Daarbij maakte het nummer vaak deel uit van een medley met een instrumentale bluesimprovisatie van Blackmore, zoals op het livealbum On Stage.

2. Catch The Rainbow

De studioversie van het fabelachtig mooie Catch The Rainbow is het prijsnummer van het debuut Ritchie Blackmore’s Rainbow, waarin Blackmore een van zijn beste gitaarsolo’s speelt. Tijdens concerten van Rainbow werd het hemelse Catch The Rainbow vaak uitgerekt tot een kwartier, waarmee de zes minuten op het debuutalbum overtroffen worden. Het nummer is logischerwijs een van de hoogtepunten op de onmisbare dvd Live In Munich 1977:

1. Stargazer

Stargazer hoort eigenlijk in het lijstje met de meest geprezen rocksongs aller tijden, zoals Bohemian Rhapsody, Stairway To Heaven en Child In Time. Alles klopt aan dit sensationele meesterwerk. Blackmore’s inventieve gitaarwerk en Dio’s beklemmende vocalen houden de luisteraar ruim acht minuten lang in hun greep. Het bleek lastig om Stargazer live uit te voeren, hoewel een inferieure (maar prima) versie te vinden is op Live In Germany 1976. Intens en meeslepend.