Freddie Mercury zou vandaag zijn 67e verjaardag vieren. Dankzij zijn ongekende charisma en vocale krachtpatserij blijft de Queen-zanger voor veel pop- en rockfans de ultieme rockfrontman. Zijn wij het daarmee eens? Er is natuurlijk ontzettend veel concurrentie (iconen als David Lee Roth, Lemmy en Steven Tyler hebben de lijst net niet gehaald), maar om deze tien podiumbeesten kunnen we niet heen:

10. Bono 

De manier waarop Bono op Live Aid met het publiek omging, spreekt boekdelen over de zanger. Hij zag hoe een 15-jarig meisje vooraan haast werd platgedrukt tegen de hekken, waarna hij van het podium afging om haar te ‘redden’. Daardoor moest de band lange tijd doorjammen, waardoor de geplande afsluiter Pride kwam te vervallen. De wereld had echter een glimp opgevangen van de menselijkheid van Bono, en mede daardoor brak U2 korte tijd later door. Hoewel de Ier een prima zanger is, is het wat ons betreft vooral deze kwaliteit die hem als frontman boven veel anderen laat uitsteken.  [SS]

9. Roger Daltrey

Niet alleen heeft Roger Daltrey natuurlijk een dijk van een rock & roll-stem, de Who-zanger heeft zijn plek in dit lijstje ook dubbel en dwars verdiend vanwege zijn unieke podiumpresentatie. Naast de bijzondere outfits is ook het gezwaai met zijn microfoon onvergetelijk, zoals te zien is op de beelden van Woodstock en Isle Of Wight (beide essentieel kijk- en luistervoer voor rockliefhebbers). En zoals tijdens de show in Ziggo Dome dit jaar weer duidelijk werd, is Daltrey zijn kunsten nog zeker niet verleerd! [DG]

8. Peter Gabriel 

Na jaren van commercieel succes met Phil Collins kan je het je nauwelijks meer voorstellen, maar er was een tijd dat de hele wereld dacht dat Genesis nooit kon overleven nadat de legendarische frontman Peter Gabriel in 1975 zijn vertrek had aangekondigd. Op zich niet onlogisch: Gabriel was het meest zichtbaar van de band en zijn opmerkelijke podiumverschijningen waren essentieel voor het Genesis van toen. Aan dat laatste konden de overige bandleden zich trouwens nog wel eens ergeren, omdat ze vonden dat het de aandacht van de muziek afleidde. Gelukkig zijn zowel Genesis als Gabriel na de split goed terecht gekomen, in ieder geval wat succes betreft. [SS]

7. Ozzy Osbourne 

Als je Black Sabbath wilt beschouwen als een sleutel in de ontwikkeling van het heavy metalgenre, kan je Ozzy Osbourne beschouwen als een sleutel in de ontwikkeling van de heavy metalfrontman. Ozzy heeft het allemaal: het uiterlijk, de excessen, en natuurlijk de stem, die in livesituaties misschien niet altijd meer loepzuiver is, maar nog steeds de juiste ‘attitude’ in zich heeft. Ook geen onbelangrijke bijdrage: samen met Geezer Butler schreef hij de tekst van het nummer Black Sabbath, wat de band (die toen Earth heette maar daar vanaf wilde) inspireerde tot een nieuwe naam. [SS]

6. Phil Lynott

Ook al waren de optredens van zijn oude collega’s onder dezelfde bandnaam nog steeds erg genietbaar, Phil Lynott wás Thin Lizzy. Dankzij zijn kenmerkende diepe stemgeluid, inspirerende basspel en energieke podiumpresentatie behoorde de Ierse rocker tot de beste rockfrontmannen van zijn tijd (en dus ook aller tijden). Voorspelbaar genoeg rekenen we de dubbel-lp Live And Dangerous tot zijn beste prestaties, maar de gelijknamige dvd-release (met een show uit 1978) is ook beslist het bekijken waard. [DG]

5. Bon Scott 

Hoewel AC/DC kort overwoog zich na Bon Scotts dood op te heffen, werd al snel besloten om toch door te gaan. Dat gebeurde mede op aandringen van zijn moeder, die het voortbestaan van de band de enige juiste manier vond om de nagedachtenis aan haar zoon levend te houden. Zanger Brian Johnson voegde zich bij het collectief en tot op de dag van vandaag blijft AC/DC ons verblijden met tours en albums. Maar toch, hoe mooi wij dat ook vinden: er was maar één echte AC/DC-zanger, en dat was Bon Scott. En dat zegt eigenlijk genoeg over de man: zijn stem en indrukwekkende podiumaanwezigheid hebben de band als geen ander gemaakt tot wat het is. [SS]

4. Robert Plant

De vorig jaar verschenen dvd Celebration Day van Led Zeppelin laat duidelijk zien en horen dat Robert Plant tijdens het reünieoptreden van zijn oude band nog steeds een frontman was waar de nieuwe rockgeneratie een diepe buiging voor mag maken. Van Plant is er geen tweede, hoe vaak er ook pogingen zijn ondernomen om hem te imiteren, maar dat geldt natuurlijk ook gewoon voor Led Zeppelin als geheel. [DG]

3. Jim Morrison

Charisma en talent gingen zelden zo goed samen als bij Jim Morrison. Sinds zijn overlijden hebben velen geprobeerd in de voetsporen van ‘The Lizard King’ te treden, maar een frontman als Morrison is simpelweg niet te kopiëren (een zeldzaam voorbeeld van iemand die veel gelijkenissen toonde, is acteur Val Kilmer in Oliver Stone’s controversiële film The Doors). Een aanrader is de dvd Live At The Hollywood Bowl, die vorig jaar verscheen. Daarop zien we een van de grootste iconen van de twintigste eeuw op zijn hoogtepunt. [DG]

2. Mick Jagger

Mick Jagger is een totaalpakket. Je kan wel zeggen dat het zijn stem is die hem als frontman van The Rolling Stones zo speciaal maakt, maar dan doe je hem tekort. Je kan ook zeggen dat het zijn unieke manier van entertainen is, inclusief herkenbare, licht spastische en soms sterk seksueel getinte beweginkjes, maar dan doe je hem eveneens tekort. Mick Jagger is een totaalpakket. Plaats dat alles ook nog eens in een tijd dat zowel de rockmuziek als het sociale moreel een flinke revolutie aan het doormaken was, en je hebt een frontman die als weinig anderen een hele generatie heeft beïnvloed. [SS]

1. Freddie Mercury

Natuurlijk, op de verjaardag van Freddie Mercury, staat de maestro zelf op één. Mercury was verantwoordelijk voor een aantal klassiekers van Queen, waaronder Bohemian Rhapsody, We Are The Champions en Crazy Little Thing Called Love. Daarnaast zorgde de zanger voor het contact met het publiek. De zanger was in staat was om de mensen achterin het stadion te bereiken. Bekend zijn de toonladders die Mercury met het publiek zong. De invloed van zijn overlijden was zo groot, dat bassist John Deacon zich na de post-Mercury-single ‘No-One But You’ (1997) terugtrok uit Queen; niemand zou de zanger ooit kunnen vervangen. [FT]