Het is vandaag precies 44 jaar geleden dat een van de beste rockfrontmannen aller tijden overleed: Jim Morrison. Hoewel The Doors tijdens zijn leven slechts zes studioplaten uitbracht en de band niet door iedereen gezien wordt als een echte lp-groep (waar wij het dus zwaar oneens mee zijn), kunnen we toch een album top 10 maken. We rekenen voor het gemak even de enige liveplaat mee die de band maakte toen Jim nog leefde, alsook de twee langspelers van de overige drie leden onder de oude bandnaam en het postume An American Prayer.

10. Full Circle (1972)

Het tweede en laatste album dat Robby Krieger, Ray Manzarek en John Densmore onder de naam The Doors maakten en volgens veel fans is dat maar goed ook. Zonder Morrison zou het immers nooit meer hetzelfde zijn (al was de latere samenwerking met The Cult-zanger Ian Astbury heel geslaagd). Full Circle was net wat zwakker dan voorganger Other Voices, maar leverde het trio verrassend genoeg nog wel een hitje op met The Mosquito. In september verschijnen beide platen voor het eerst officieel op cd.

9. Other Voices (1971)

Het blijft toch wat apart dat de overige drie leden van de legendarische groep zo snel na het overlijden van Morrison een nieuw album uitbrachten onder de oude bandnaam. Voor veel fans wás Jim The Doors. Other Voices werd dan ook niet goed ontvangen door critici en veel mensen weten waarschijnlijk niet eens van het bestaan van deze lp (en opvolger Full Circle) af. Toch staan er best aardige nummers op beide platen, zoals Ships w/Sails en Tightrope Ride. Ook dit album wordt in september eindelijk officieel op cd uitgebracht.

8. The Soft Parade (1969)

Met afstand het zwakste album dat The Doors uitbracht tijdens het leven van Jim Morrison. Lang niet iedereen was blij met de toevoeging van strijkers en blazers aan songs als Tell All The People. Toch staan er ook op The Soft Parade enkele hele sterke nummers. Een bekend voorbeeld is natuurlijk Touch Me, een grote hit waarbij het gladdere geluid wél werkt. Maar de beste reden om dit vierde album toch te kopen, is de titeltrack van ruim acht minuten waarmee de lp afsluit. Dit wonderlijke nummer is eigenlijk meerdere songs in één, maar aan het einde komt alles weer netjes samen.

7. An American Prayer (1978)

Een erg ondergewaardeerd postuum album waarop Morrison poëzie voordraagt. De drie overige leden Densmore, Manzarek en Krieger kwamen zeven jaar na zijn dood weer bij elkaar om muzikale begeleiding op te nemen bij de teksten. Het resultaat is een erg sfeervolle plaat, waarvan de single Ghost Song getrokken werd. Het afsluitende A Feast Of Friends is mede dankzij het gitaarwerk van Robby Krieger erg ontroerend. Het korte gesproken gedicht The Movie diende later als openingstrack voor de soundtrack bij Oliver Stone’s film over The Doors, terwijl dj Fatboy Slim de cd-bonustrack Bird Of Prey sampelde voor de single Sunset (Bird Of Prey).

6. Absolutely Live (1970)

Nee, dit is geen studioplaat, maar toch het vermelden waard omdat Absolutely Live het enige live-album is dat The Doors uitbracht tijdens het leven van Jim Morrison. De dubbel-lp gaf een heel aardig beeld van wat deze band op het podium kon en bood fans daarnaast ook de kans om The Celebration Of The Lizard nu eens in zijn volledigheid te horen. Bovendien is deze versie van When The Music’s Over superieur aan de studiotrack op Strange Days. Toch zijn sommige postume live-releases als geheel net wat beter, zoals het historische concert in The Hollywood Bowl uit 1968.

5. Morrison Hotel (1970)

Na het matig ontvangen The Soft Parade (zie nummer 8) kwam de band sterk terug met een plaat waarop voor een deel werd teruggekeerd naar wat minder gepolijste muziek. Weg waren de blazers, terug waren de blues en rauwe rock. Dit vijfde album bestond uit twee delen. Plaatkant 1 kreeg de titel Hard Rock Café, met onder meer het door Status Quo gecoverde Roadhouse Blues, de tweede heette Morrison Hotel. Op die tweede kant stond het broeierige en bloedmooie Indian Summer, een van de meest onderschatte songs van de band.

4. Waiting For The Sun (1968)

De derde langspeler van The Doors was misschien wel de meest gevarieerde van allemaal. Ontbrak op voorganger Strange Days een single die even succesvol was als Light My Fire, Waiting For The Sun bracht de nummer 1-hit Hello, I Love You voort. Verder staan er bijna alleen maar sterke songs op dit album, dat ook wat minder duister is dan de twee eerdere. Spanish Caravan, The Unknown Soldier, Five To One en Love Street werden Doors-klassiekers. Op de binnenzijde van de lp-hoes stond de tekst van Morrisons epos Celebration Of The Lizard, maar een complete versie daarvan verscheen pas jaren later.

3. Strange Days (1967)

Bizar genoeg werd dit tweede Doors-album destijds door sommige critici als een teleurstelling gezien na het fantastische debuut. En dat terwijl ook op deze lp vrijwel geen minder nummer te bekennen is. Wellicht heeft het ermee te maken dat er niet zo’n megahit als Light My Fire op Strange Days stond – hoewel Love Me Two Times en People Are Strange het best prima deden. En met When The Music’s Over had The Doors een bijna even indrukwekkend epos om de plaat mee af te sluiten als met The End op het debuut.

2. L.A. Woman (1971)

Het zesde en laatste album dat The Doors met Morrison maakte, bleek het sterkste van de band sinds het debuut en dat maakt het overlijden van de excentrieke frontman natuurlijk alleen maar tragischer. God weet wat voor moois er nog was verschenen als  Jim langer had geleefd! Maar zoals gezegd is L.A. Woman een zeer waardig afscheid, alleen al vanwege het tijdloze, heerlijk mysterieuze Riders On The Storm. Daarnaast werden de titelsong, Love Her Madly en The WASP uiteraard ook grote fanfavorieten. De band was ten tijde van de opnames al gestopt met optreden, maar drie decennia later voerden Robby Krieger en Ray Manzarek alsnog nummers van L.A. Woman uit – ditmaal met The Cult-frontman Ian Astbury.

1. The Doors (1967)

Het baanbrekende debuutalbum van The Doors heeft de band nooit meer kunnen evenaren, hoe goed de meeste volgende platen ook waren. Niet alleen staat er simpelweg geen slecht nummer op, maar voor het grootste deel bestaat de lp uit absolute Doors-klassiekers. Tussen de meeslepende openingstonen van Break On Through en het zo briljant in de film Apocalypse Now verwerkte The End treffen we bijvoorbeeld Soul Kitchen, Alabama Song en de grote hit Light My Fire aan. Niet alleen een van de beste debuutplaten ooit, maar een van de absolute meesterwerken uit de popgeschiedenis.