Ook wij krijgen geen genoeg van hits als Hotel California, Tequila Sunrise en Lyin’ Eyes, maar zoals de meeste andere grote rockbands had Eagles wel meer te bieden dan alleen sterke singles. Op elke studioplaat – van het debuut tot het comebackalbum The Long Road Out Of Eden – zijn wel een paar nummers te vinden die meer aandacht verdienen. Hieronder een top 10 van de beste minder gehoorde Eagles-parels:

10. Pretty Maids All In A Row

Het minst genoemde lied van het megasucces Hotel California is toch wel Pretty Maids All In A Row, een desondanks voortreffelijk gearrangeerde gezamenlijke compositie van Eagles-nieuwkomer Joe Walsh en multi-instrumentalist Joe Vitale (die ook met o.a. Crosby, Stills & Nash werkte). De track, overigens de enige op het album dat gezongen werd door Walsh, belandde ook op de b-kant van de single Hotel California.

9. Nightingale

Een goede vriend van de Eagles is Jackson Browne, die eerder nummers schreef voor onder andere The Byrds en Nico, en natuurlijk zelf ook succesvol was vanaf de jaren zeventig. Hij schreef de hit Take It Easy samen met Glenn Frey en droeg nog een ander nummer bij aan het debuutalbum: Nightingale. Aangezien ook Browne zijn debuut in 1972 uitbracht (Saturate Before Using), is het aannemelijk dat deze fijne countryrocker oorspronkelijk bedoeld was voor die plaat.

8. Hollywood Waltz

Buiten de drie grote hits Lyin’ Eyes, One Of These Nights en Take It To The Limit waren er natuurlijk wel meer goede nummers te vinden op het vierde album One Of These Nights, dat in 1975 de eerste nummer 1-plaat in Nederland werd voor de band. Vooral het geweldig gezongen Hollywood Nights mocht er wezen. Let ook op het puike pedal steel-werk van Bernie Leadon. Hij componeerde dit lied overigens samen met Don Henley, Glenn Frey en broer Tom Leadon.

7. The Sad Café

Als geheel viel het langverwachte The Long Run (1979) tegen na het meesterwerk Hotel California, maar dat neemt niet weg dat sommige albumtracks minstens zo goed zijn als de singles van de plaat. Neem de desolaat aandoende afsluiter The Sad Café, gezongen door Don Henley en voorzien van een fraaie saxsolo door David Sanborn. De heren Henley, Frey en Walsh deelden de schrijfcredits met de onderschatte J.D. Souther, die aan meerdere Eagles-hits meeschreef.

6. Bitter Creek

De tweede lp Desperado (1973) is samen met het monstersucces Hotel California de meest consistente Eagles-plaat, maar een nummer dat zeker niet over het hoofd gezien mag worden is het westernachtige Bitter Creek. Hier mocht de voormalige Flying Burrito Brothers-gitarist Bernie Leadon weer even op de voorgrond treden als componist en leadzanger. Een van zijn beste bijdragen aan het oeuvre van de band.

5. Most Of Us Are Sad

Glenn Frey schreef deze erg mooie ballad van het eerste album Eagles uit 1972, maar hij was niet degene die de leadzang voor zijn rekening nam. Dat liet hij over aan collega Randy Meisner, die met zijn gevoelige zang inderdaad een goede keuze bleek voor Most Of Us Are Sad – zonder twijfel een van de betere Eagles-ballads. Uiteraard draagt ook de schitterende meerstemmige zang bij aan de klasse van dit nummer, dat overigens best een hitsingle had mogen zijn.

4. Waiting In The Weeds

Het lange wachten van Eagles-fans op een nieuw studioalbum – het eerste sinds The Long Run (1979) – werd in 2007 dan eindelijk beloond met de prima dubbelplaat The Long Road Out Of Eden. Hoewel de nummers met echte hitpotentie schaars zijn (de J.D. Souther-cover How Long is er een van), wordt de magie van weleer wel degelijk benaderd in met name de twee langere songs: Long Road Out Of Eden en Waiting In The Weeds. Die laatste is een typisch Don Henley-nummer met een mooie beschrijving van de veranderende seizoenen.

3. Seven Bridges Road

Het in 1969 voor het eerst opgenomen Seven Bridges Road van countryzanger Steve Young is vaak gecoverd, maar de Eagles-versie is toch wel de definitieve. De band baseerde dit arrangement op de uitvoering van Iain Matthews (bekend van o.a. Fairport Convention) uit 1973 en laat meer dan welk ander Eagles-nummer dan ook horen hoe goed de close harmony van de band kon zijn. In de opname van Eagles Live (1980) wordt de close harmony van Crosby, Stills & Nash geëvenaard.  Seven Bridges Road verscheen ook op single, maar werd vooral in Amerika een hit – vandaar de hoge notering in onze lijst.

2. Ol’55

Naast het feit dat de bandleden zelf ijzersterke nummers schreven, hadden ze ook een goed oor voor andere talentvolle songwriters als Jackson Browne en J.D. Souther. Een van de beste songs op het derde album On The Border (1974) is van een van de (terecht) meest geprezen singer-songwriters van de twintigste eeuw: Tom Waits. Hij nam Ol’55 op voor zijn debuut Closing Time (1973) en ook al gaf hij later aan niet zo onder de indruk te zijn van de Eagles-versie, het lied werd dankzij deze cover wel wat bekender. Prachtig spel van Al Perkins (o.a. Manassas) op pedal steel.

1. Train Leaves Here This Morning

Misschien wel het beste nummer op het eerste Eagles-album uit 1972 is deze lome countrysong, gezongen door Bernie Leadon. Hij schreef het nummer ook mee, maar toch is Train Leaves Here This Morning niet origineel van deze band. De co-auteur, Gene Clark (voorheen van The Byrds), nam het origineel op als de helft van het countryrockduo Dillard & Clark voor het veelgeprezen album The Fantastic Expedition Of Dillard & Clark (1968) – waarop Leadon ook meespeelde. Welke versie beter is, mag ieder voor zich bepalen, maar de Eagles-samenzang is in ieder geval weer dik in orde.