Vandaag wordt Peter Frampton 64 jaar. De Engelse zanger/gitarist vierde successen met bands als The Herd en Humble Pie. Maar zijn grote commerciële doorbraak kwam met het fantastische live dubbelalbum Frampton Comes Alive!, dat alleen in Amerika al meer dan zes miljoen maal verkocht werd! Die plaat leverde Frampton hits op als Show Me The Way en Do You Feel Like We Do. Classic Rock Mag zet zijn beste nummers even op een rijtje.

10. Lying

Na het overweldigende succes van Frampton Comes Alive! had Peter Frampton er even geen zin meer in. Hij nam een pauze van een paar jaar en het negende studioalbum Premonition verscheen dan ook pas in 1986. Van die release komt het nummer Lying, een simpel uptempo rocknummer dat echter wel uitgroeide tot een van de grootse hits van Frampton in de jaren tachtig. De wat langere pauze had hem dus blijkbaar goed gedaan.

9. It’s A Plain Shame

Peter Frampton verliet Humble Pie in 1971, nog voor het legendarische live dubbelalbum Rockin’ The Fillmore verscheen. Zijn eerste soloalbum maakte Frampton in 1972 en de titel was Wind Of Change. It’s A Plain Shame stamt van die lp en het is een uptempo rock & roll-achtig nummer met een zeer herkenbare gitaarsolo van Frampton. It’s A Plain Shame staat ook op het legendarische Frampton Comes Alive! en klinkt daar eigenlijk iets beter.

8. Baby, I Love Your Way

Deze nogal zoete ballade is te vinden op het album Frampton, dat uitgebracht werd in 1975. De tekst is behoorlijk romantisch, want het gaat over een man die alles aan zijn geliefde mooi en goed vindt en eigenlijk alleen maar met haar wil leven. Baby, I Love Your Way werd ook als single uitgebracht, maar was helaas niet zo succesvol. Frampton zette het ook op zijn livealbum. Daardoor werd het nummer veel bekender en kreeg Baby, I Love Your Way opeens veel meer radio-airplay.

7. Somethin’s Happening

Deze titelsong van Framptons derde studioalbum is weer zo’n typische midtempo rocksong zoals alleen Frampton die componeren kan. Het nummer heeft een zeer pakkend refrein en bevat bovendien een sprankelende, verfrissende gitaarmelodie in het midden en aan het einde van de song. Somethin’s Happening opent het Frampton Comes Alive!-album en klinkt daar nog beter. Het album Somethin’s Happening is trouwens het slechts verkochte album van Frampton!

6. I’m In You

I’m In You is de titelsong van Framptons vijfde studioalbum. De druk van de platenmaatschappij was groot om het succes van de vorige albums te benaderen, of zelfs te verbeteren… De single I’m In You werd een groot succes en het is een typische Frampton-ballade, melodieus, zoet en met goed gitaarwerk. De titel was nogal controversieel, maar Frampton bedoelde het puur spiritueel en niet seksueel. Zappa maakte een parodie op dit nummer met de welluidende titel: “I Have Been In You”.

5. All I Want To Be (Is By Your Side)

Dit nummer staat op Framptons solodebuut en op dat album kreeg hij onder andere muzikale hulp van niemand minder dan Ringo Starr en Billy Preston. All I Want To Be is een vrij rustige track die vooral gedomineerd wordt door de mooie, emotionele stem van Frampton. Op het album duurt dit nummer maar liefst ruim zes minuten, terwijl de liveversie veel korter is en eigenlijk nogal een saai akoestisch liefdesliedje is. De studioversie heeft hier dus duidelijk de voorkeur!

4. Show Me The Way

Dit nummer is van het album Frampton, uitgebracht in 1975. Show Me The Way is Framptons grootste hit, maar muzikaal gezien is het zeker niet zijn beste nummer. De studioversie werd als single uitgebracht, maar deed commercieel helemaal niets. Het succes kwam pas met de liveversie van het album Frampton Comes Alive! in 1976. Vooral de talkboxmelodie en -solo zijn zeer bekend en daardoor werd Show Me The Way een superhit. Het nummer is nog zeer vaak op de radio te horen en duikt ook elk jaar weer in de top 2000 op.

3. Lines On My Face

Het prachtige Lines On My Face staat op het album Frampton’s Camel uit het jaar 1973. Dat was trouwen het eerste studioalbum dat Frampton in Amerika opnam. De liveversie van Lines On My Face klokt meer dan zeven minuten en is een van de hoogtepunten op Frampton Comes Alive. Vooral de melodieuze gitaarsolo’s in het midden en aan het einde van deze emotionele semiballad maken dit nummer tot een van de beste livesongs van Frampton.

2. Breaking All The Rules

Breaking All The Rules is de titelsong van Framptons zevende studioalbum dat in 1981 het levenslicht zag en is ook de eerste studioplaat die Frampton bijna helemaal live opnam. Breaking All The Rules werd geschreven door Frampton en Keith Reid en laatstgenoemde is natuurlijk de tekstschrijver van Procol Harum. Steve Lukather en Jeff Porcaro van Toto zijn trouwens ook te horen op dit album. Breaking All The Rules is een stevig rocknummer met uitstekende gitaarsolo’s van de meester zelf.

1. Do You Feel Like We Do

Het ultieme Peter Frampton-nummer is zonder twijfel Do You Feel Like We Do, dat oorspronkelijk op het album Frampton’s Camel staat, uitgebracht in 1973. Het nummer werd een superhit in 1976 dankzij de liveversie, die maar liefst veertien minuten duurde! Opvallend was natuurlijk de gitaarsolo met de talkbox en dat maakte het nummer apart, waardoor de track ontzettend veel op de radio gespeeld werd. De meeste diskjockeys schroomden er zelfs niet voor om de volledige, lange versie te draaien. Frampton speelt het nummer nog steeds en het is een absolute livefavoriet van de fans. Deze song gaat trouwens over het hebben van een zware kater na een nachtje doorzakken!