Vandaag wordt Gary Lee Weinrib, beter bekend als Geddy Lee, bassist en zanger van Rush, 62 jaar! We hebben van die band al vaker een top 10 gemaakt, maar deze keer staat het Rush-, beter gezegd Geddy Lee-lijstje echt in het kader van songs die door hem zijn geschreven (muziek en/of tekst). Ook zijn er twee nummers van zijn enige soloalbum My Favorite Headache in dit waarschijnlijk ‘opmerkelijke’ lijstje te vinden.

10. Tears

Het nummer Tears staat op een van de meeste bekende en succesvolle Rush-albums, namelijk 2112. De lp met natuurlijk het klassieke epische titelnummer werd in 1976 uitgebracht en betekende een keerpunt in de carrière van Rush. Lee schreef de tekst voor het nummer Tears, de voorlaatste song van het album. Tears is een ballad-achtige semi-akoestische track, met prachtige emotionele zang van Lee. Het nummer werd volgens mij nog nooit live door de band gespeeld.

9. The Present Tense

Het eerste en tevens enige soloalbum van Geddy Lee heet My Favorite Headache en het verscheen in het jaar 2000. De plaat kreeg helaas niet veel aandacht en de schrijvende pers was er ook niet zo over te spreken. Toch bevat het album een paar echte rockjuweeltjes, die natuurlijk door Lee’s typische stem toch wel veel herinneren aan die heel bekende Canadese band. The Present Tense is de tweede track van het album en het uptempo nummer heeft een heel pakkend refrein en herinnert mij vaag aan Rush-nummers van het album Test For Echo.

8. Rivendell

Lee schreef de muziek voor het nummer Rivendell, dat te vinden is op het tweede album van Rush, getiteld Fly By Night, uitgebracht in 1975. Rivendell refereert natuurlijk aan de plaats waar de elven van Tolkien leefden; het huis van Elrond. Rivendell is de voorlaatste track van Fly By Night en het is een akoestisch nummer van bijna vijf minuten lang en behoort ook tot de Rush-tracks die bijna nooit, of mogelijk nooit, op de setlist van de band hebben gestaan.

7. Malignant Narcissism

De inspiratie voor de titel van deze instrumentale song stamt van de film Tears America: World Police (Parker/Stone). Het nummer is te vinden op het album Snakes & Arrows uit het jaar 2007 en het behoort zeker niet tot de bekendste nummers van Rush. Maar Lee wordt geprezen voor zijn fenomenale baslijn in dit nummer; Bass Player Magazine noemde het de ‘coolest bass line ever’. Overigens wordt er in dit instrumentale nummer wel gesproken, want na ongeveer 1 minuut zegt een vrouwenstem: “Usually a case of Malignant Narcissism is brought on during childhood.” Rush fans noemen het nummer trouwens MalNar en het was de laatste track die werd opgenomen voor het album Snakes & Arrows.

6. My Favorite Headache

De titelsong van het enige soloalbum van Lee begint met een lekkere vette basriff en een swingende gitaarriff. Ook dit nummer kent een nogal pakkend refrein en de stem van Geddy klinkt hier weer eens supergoed. Het nummer gaat over hoe tv-beelden en programma’s ons beïnvloeden, en eigenlijk zegt Lee dat veel tv-kijken dom maakt en zeker geen positieve invloed heeft op de mens. “Once you start watching, you keep on watching. ‘til you’re tied up and you’re spellbound.”

5. In The Mood

In The Mood is een korte track van het debuutalbum van Rush en is tevens het eerste nummer dat Lee samen met Lifeson schreef. Bovendien is In The Mood het eerste nummer van Rush dat Lee op de radio hoorde. Het nummer is typisch voor het debuut, een nogal recht voor zijn raap rocknummer met in de tekst de woorden rock & roll; die in dit nummer synoniem staan voor seks bedrijven. De korte gitaarsolo van Alex Lifeson klinkt goed en Lee’s nogal hoge stem herinnert aan Robert Plant.

4. Best I Can

Best I Can is het tweede nummer van het album Fly By Night en op dit album horen we ook voor de eerste keer de nieuwe drummer Neil Peart, die John Rutsey had vervangen. Best I Can is geschreven door Lee, tekst en muziek, en is een vette rocksong typerend voor de jaren ’70-sound van Rush. De gitaarsolo van Lifeson is er een om in te lijsten en Lee’s vocalen klinken lekker vet en schreeuwerig. Het uptempo Best I Can stond zeker in de jaren zeventig vaker op de setlist van de band.

3. Cinderella Man

Lee schreef de tekst voor dit schitterende, ondergewaardeerde nummer van het album A Farewell To Kings, uitgebracht in 1977. De inspiratie voor de tekst van dit nummer kreeg Lee door de film Mr. Deeds Goes To Town met Gary Cooper, waarin een individu het opneemt tegen de maatschappij – een zeer herkenbaar thema in meerdere, latere Rush-songs. Cinderella Man is een soulgevoelig rocknummer en vooral de instrumentale, funky middensectie met heerlijke gitaarsolo van Lifeson is uitzonderlijk te noemen.

2. Fly By Night

De titelsong van het tweede Rush-album is een van de bekendste nummers van die plaat en veel Rush-fans hebben Fly By Night nog steeds in hun hart gesloten. Lee schreef de muziek voor Fly By Night en het nummer behoorde jarenlang tot de ‘must play songs’ op de setlist van de band. Neil Peart pende de tekst en het is zijn eerste song over het leven als een artiest, dus weg van huis en haard: “Fly by night, away from here, change my life again, fly by night goodbye my dear, my ship isn’t coming and I just can’t pretend.” De baspartijen van Fly By Night zijn redelijk dominant en tonen aan dat Lee toen al, hij was trouwens pas 21, tot de beste basspelers van de rockscene behoorde.

1. The Spirit Of Radio

De openingstrack van het album Permanent Waves (1980) is dan wel geschreven door Lee en Lifeson (muziek) en Peart (tekst), maar toch is de muzikale stempel van Lee op dit nummer zeer dominant aanwezig. Vooral vocaal gezien is dit een typisch Geddy Lee-nummer, want hij zingt hier eigenlijk voor de eerste keer lager. Daardoor wordt zijn stem melodieuzer en klinkt zijn vocale bijdrage aan The Spirit Of Radio veel overtuigender en met meer passie dan voorheen. Lee’s basloopjes in het intro zijn fenomenaal en als hij dan losbarst met: “Begin the day with a friendly voice”, ben je als luisteraar meteen verkocht. The Spirit Of Radio is een van de bekendste nummers van Rush en is een ode aan alles wat goed was aan de radio. Maar Peart bekritiseert ook het feit dat het met de commercie van de radio de verkeerde kant is opgegaan (“One likes to believe in the freedom of music, but glittering prizes and endless compromises, shatter the illusions of integrity”). Maar eerlijke muziek zal altijd overwinnen en Rush gaat gewoon zijn eigen muzikale weg. The Spirit Of Radio was voor de band eigenlijk de enige hitsingle ooit en dat was gezien de tekst van het nummer misschien wel heel ironisch. Dit is trouwens ook een fantastische track om in de auto te beluisteren en keihard mee te brullen!