Singer-songwriter Carole King viert vandaag haar 72ste verjaardag. Als zangeres had zij natuurlijk vooral succes met haar album Tapestry, maar voordat ze zelf doorbrak, had King een groot aantal hits voor andere artiesten gepend – samen met haar toenmalige echtgenoot Gerry Goffin. Het team Goffin & King behoorde in de jaren zestig tot de beste ‘Brill Building’-liedschrijvers. Ook diverse classic rock-acts maakten gebruik van hun schrijftalenten, waaronder deze tien:

10. The Beatles – Chains

Goed, er zijn wel betere versies te vinden van Chains dan die van The Beatles, maar John, Paul, George en Ringo maken het nummer wel helemaal eigen. Chains was voor het eerst een hit voor The Cookies in 1962 en door de ‘Fab Four’ opgenomen voor het debuutalbum Please Please Me, met George Harrison als leadzanger. Overigens speelde The Beatles wel meer Goffin & King-materiaal. Zo kun je op Live At The BBC (1994) ook uitvoeringen van Keep Your Hands Off My Baby en Don’t Ever Change vinden.

9. Larry Lurex (Freddie Mercury) – Going Back

De naam Larry Lurex zegt waarschijnlijk niemand buiten Queen-fans iets, maar in 1973 bracht Freddie Mercury onder deze artiestennaam de single I Can Hear Music uit – waarop de flamboyante zanger overigens begeleid werd door zijn Queen-collega’s Brian May en Roger Taylor. Op de b-kant stond een mooie cover van Going Back, eerder opgenomen door onder anderen Dusty Springfield en The Byrds. Een fragment hiervan is ook te horen aan het einde van Mother Love op het ‘postume’ Queen-album Made In Heaven (1995).

8. Rod Stewart – (You Make Me Feel Like) A Natural Man

Een opmerkelijke versie van (You Make Me Feel Like) A Natural Woman, dat we natuurlijk vooral van Aretha Franklin kennen, en/of van Carole Kings eigen uitvoering op haar succesalbum Tapestry (1971). De toen nog rockende Rod Stewart veranderde het woord ‘Woman’ in ‘Man’ voor de uitstekende cover op zijn album Smiler (1974). De zanger nam vaker materiaal van Goffin & King op. Zo verscheen een jaar eerder al een hitversie van Oh No Not My Baby.

7. Bryan Ferry – Will You Love Me Tomorrow

Bij Roxy Music zong hij vooral zijn eigen composities, maar op zijn soloalbums kan Bryan Ferry laten horen hoe goed hij is in het interpreteren van andermans materiaal. Neem het album Taxi (1993), waarop niet alleen een sterke uitvoering van I Put A Spell On You staat, maar ook een romantisch Will You Love Me Tomorrow – origineel van The Shirelles. Ferrys stemgeluid lijkt geknipt voor dit soort composities en zijn versie werd zijn laatste hitje in Engeland.

6. Manfred Mann – Oh No! Not My Baby

Hierboven schreven we al dat Rod Stewart ook een hitje had met Oh No Not My Baby, oorspronkelijk een single van zangeres Maxine Brown. In Amerika was die originele uitvoering een succes, maar in Engeland bereikte het nummer voor het eerst de hitlijsten dankzij Manfred Mann. Deze typische sixtiesversie haalde net niet de Britse top tien, maar was dus wel de zoveelste hit op rij voor de band.

5. Blood, Sweat & Tears – Hi-De-Ho

Het succes van het titelloze tweede album van Blood, Sweat & Tears werd opgevolgd door nog een nummer 1-plaat: Blood, Sweat & Tears 3 (1970). De grootste hit van die lp was Hi-De-Ho, geschreven door Goffin & King, en eerder al opgenomen door Dusty Springfield. Het was echter dankzij deze jazzrockgroep dat het nummer de hitlijsten haalde (nummer 14 in Amerika). Carole King nam zelf ook een versie op voor het album Pearls: Songs Of Goffin And King (1980) – overigens met een jonge Eric Johnson op gitaar.

4. Grand Funk Railroad – The Loco-Motion

Het melodieuze The Loco-Motion was een grote hit voor Little Eva in 1962, maar was in Amerika minstens zo succesvol in de puike versie van Grand Funk Railroad. Na We’re An American Band betekende deze single daar namelijk de tweede nummer 1-hit voor de hardrockers. Wellicht is de aantrekkingskracht van deze versie voor een deel te danken aan Todd Rundgren, die het volledige bijbehorende album Shinin’ On (1974) produceerde. Grand Funk oogstte in hetzelfde jaar ook in Nederland succes, ditmaal met de single Some Kind Of Wonderful – overigens geen cover van het gelijknamige Goffin & King-nummer.

3. The Byrds – Wasn’t Born To Follow

Het vijfde en misschien  ook wel beste Byrds-album The Notorious Byrd Brothers (1968) bevat twee Goffin & King-covers: Going Back (zie nummer 9) en Wasn’t Born To Follow, waarin duidelijke countryinvloeden te horen zijn. In hetzelfde jaar maakte de band een volledige overstap naar dat genre op de lp Sweetheart Of The Rodeo. Wasn’t Born To Follow werd ook passende wijze gebruikt in de film Easy Rider.

2. The Animals – Don’t Bring Me Down

Veel van de hits die The Animals in de jaren zestig scoorde, waren andermans composities. Zo ook het door Goffin & King geschreven Don’t Bring Me Down, overigens ook de laatste top 10-hit in Engeland voor de originele Animals (na het uiteenvallen verzamelde Eric Burdon een nieuwe band om zich heen en ging hij verder onder de naam Eric Burdon & The Animals). Ook goed (uiteraard) is de versie van Don’t Bring Me Down door Tom Petty & The Heartbreakers, te vinden op de liveplaat Pack Up The Plantation (1985).

1. The Monkees – Porpoise Song

Gerry Goffin en Carole King waren verantwoordelijk voor een groot aantal nummers dat door The Monkees werd opgenomen. Het duo bracht Mickey, Davy, Michael en Peter onder meer de single Take A Giant Step (1966) en de hit Pleasant Valley Sunday (1967). Ook het prachtige Porpoise Song had een succes moeten zijn, maar in 1968 was de populariteit van The Monkees al aan het afnemen. Het psychedelische lied was afkomstig uit de speelfilm Head, geregisseerd door Bob Rafelson (Five Easy Pieces) en met de band zelf in de hoofdrol, die vanwege het experimentele karakter ook al niet erg aansloeg bij het publiek. Een van de mooiste nummers uit de jaren zestig, zonder twijfel.