De vandaag 73 jaar geworden Graham Nash brak door als zanger en gitarist bij de uiterst succesvolle Britse popgroep The Hollies, was in zijn hoogtijdagen de grootste hitleverancier bij het legendarische trio/kwartet Crosby, Stills, Nash (& Young), en had begin jaren zeventig ook nog enig succes als soloartiest. We blikken terug op de indrukwekkende carrière van de nog altijd actieve zanger met de tien beste nummers die hij door de jaren heen schreef.

10. Southbound Train (Crosby & Nash)

Het openingslied van de eerste Crosby & Nash-duoplaat (met de weinig creatieve titel Graham Nash/David Crosby) uit 1972 bleek niet zo succesvol als de eerste single Immigration Man. Toch leverde de jongste van de twee zangers het mooiste nummer van die vaak onderschatte lp af. Nash schrijft in de liner notes bij de CSN-boxset uit 1991 dat hij Southbound Train eens voor Bob Dylan speelde en dat die hem vroeg om dat nog eens te doen – wat de auteur vervolgens maar opvatte als een compliment. De akoestische versie op Another Stoney Evening (uitgebracht in 1998, maar opgenomen in 1971) is stiekem nog veel mooier.

9. Chicago (Graham Nash)

Nadat CSNY begin jaren zeventig uit elkaar knalde, startten alle leden (in eerste instantie) succesvolle solocarrières. Nash was de laatste van het stel die debuteerde met een eigen plaat en hij kwam met een meesterwerk. Songs For Beginners (1971) staat vol met schitterende ballads en wat minder ingetogen songs met een boodschap, zoals we inmiddels van CSNY gewend waren. Met de single Chicago scoorde Nash zijn grootste solohit, mede dankzij het catchy (zij het ietwat naïeve) ‘We Can Change The World’-refrein. Komt ook heel vaak langs tijdens shows van CSN.

8. Our House (Crosby, Stills, Nash & Young)

Ja, deze hit van de million seller Déjà Vu uit 1970 is het meest zoetsappige nummer van de plaat en valt misschien niet heel erg in de smaak bij rockliefhebbers. Toch blijft Our House met gemak overeind als een fijn poplied, dat ook dient als een ideaal nummer voor de prachtige samenzang van Crosby, Stills en Nash. Die laatste componeerde deze ballad bij Joni Mitchell – met wie hij toen nog een relatie had – thuis. Een mooie live-uitvoering kun je vinden in de recente box CSNY 1974.

7. Just A Song Before I Go (Crosby, Stills & Nash)

De grote (en enige) hit van het Crosby, Stills & Nash-comebackalbum CSN uit 1977 was wederom afkomstig van Nash. Hij kwam met deze simpele, maar effectieve, popsong nadat iemand hem uitdaagde om in korte tijd een lied te schrijven. Just A Song Before I Go is een mooi voorbeeld van Nash’s goede gevoel voor melodie, terwijl de samenzang van het trio bijna tien jaar na de eerste ontmoeting onverminderd betoverend bleek. Top 10 in Amerika.

6. Marrakesh Express (Crosby, Stills & Nash)

Nash schreef deze vrolijke hitsingle voor zijn oude band The Hollies, maar na de breuk met die band nam hij het lied op met zijn nieuwe partners Crosby en Stills voor het legendarische debuutalbum uit 1969. Marrakesh Express is een typische, aanstekelijke hippiesong met een beeldende tekst en natuurlijk spectaculaire samenzang. Deze beelden van de uitvoering op het Woodstock-festival kwamen niet in Michael Wadleighs beroemde Woodstock-documentaire terecht:

5. Military Madness (Graham Nash)

Nog een single van Nash’s solodebuut Songs For Beginners uit 1971 met een (helaas) nog altijd relevante boodschap. Het nummer bleek niet zo succesvol als de vorige single Chicago (zie nummer 9), maar werd in Nederland toch een kleine hit. Military Madness kreeg door de jaren heen vaak een plek op de setlists van ’s mans soloconcerten, Crosby & Nash, CSN en CSNY. Uiteraard mocht de protestsong ook niet ontbreken tijdens de controversiële ‘Freedom Of Speech’-tour die het laatstgenoemde viertal in 2006 ondernam.

4. King Midas In Reverse (The Hollies)

Met deze psychedelische single uit 1967 schreef Nash misschien wel het beste nummer dat The Hollies ooit opnam, maar destijds werd King Midas In Reverse gezien als een flop voor de hitmachine (hoewel een twintigste positie in Engeland nog steeds respectabel was). Het contrast met de wat meer opbeurende eerdere singles, zoals I’m Alive en I Can’t Let Go, bleek kennelijk te groot en maakte de kloof tussen Nash en zijn Britse collega’s zichtbaar. Een jaar later verliet de zanger zijn eerste band, maar King Midas In Reverse speelde hij nog regelmatig. Beluister bijvoorbeeld de soloakoestische versie die als bonustracks op de cd-versie van CSNY’s 4 Way Street is toegevoegd.

3. To The Last Whale… (Crosby & Nash)

De schitterende finale van het vrij succesvolle tweede Crosby & Nash-duoalbum Wind On The Water uit 1975. To The Last Whale… bestaat uit twee delen: een kort, door David Crosby gecomponeerd a capella-stuk getiteld Critical Mass en een ‘gewoon’ lied van Nash waarnaar het album vernoemd is. Misschien wel hét hoogtepunt uit de carrières van beide mannen na Déjà Vu. Op gitaar en zang horen we overigens niemand minder dan hun goede vriend James Taylor.

2. Cathedral (Crosby, Stills & Nash)

Na een aantal succesvolle zijprojecten kwamen Crosby, Stills en Nash weer bij elkaar voor een nieuw studioalbum, het eerste dat ze samen opnamen sinds Deja Vu (maar dan zonder Neil Young). Het resultaat CSN (1977) bleek een geslaagde comeback en bereikte nummer 2 in de Amerikaanse albumlijst. Graham Nash droeg vier songs bij aan de plaat, waaronder de hit Just A Song Before I Go en het hemelse Cathedral, met opmerkelijke tempowisselingen. Een klein meesterwerk.

1. Teach Your Children (Crosby, Stills, Nash & Young)

Wellicht het bekendste nummer dat Graham Nash ooit schreef en door de jaren heen uitgegroeid tot een ware ‘anthem’ van de Woodstock-generatie. Teach Your Children deed het destijds wereldwijd goed in de hitlijsten en vormt 45 jaar later nog steeds een verplicht meezingnummer tijdens concerten van CSNY, in welke configuratie dan ook. Naast natuurlijk de uit duizenden herkenbare samenzang van de heren (Neil Young deed stiekem niet mee, ook al krijgt hij wel een credit) valt ook het pedal steel-werk van The Grateful Dead-frontman Jerry Garcia op.