Mark Farner maakte naam als zanger, gitarist en songwriter van Grand Funk Railroad. Die succesvolle Amerikaanse hardrockband bestaat nog steeds, maar helaas zit de frontman er tegenwoordig niet meer bij. Aangezien Farner vandaag 67 jaar geworden is, vinden we het hoog tijd om eens aandacht te besteden aan zijn legendarische voormalige groep. Dit zijn volgens ons de tien beste Grand Funk-songs:

10. The Loco-Motion

Het melodieuze The Loco-Motion was een grote hit voor Little Eva in 1962, maar bleek in Amerika minstens zo succesvol in de puike versie van Grand Funk Railroad. Na We’re An American Band betekende deze single daar namelijk de tweede nummer 1-hit voor de hardrockers. Wellicht is de aantrekkingskracht van deze versie voor een deel te danken aan Todd Rundgren, die het volledige bijbehorende album Shinin’ On (1974) produceerde. The Loco-Motion is een van vele hits geschreven door het duo Gerry Goffin en Carole King.

9. Mean Mistreater

Dit weinig opbeurende nummer is afkomstig van het derde album Closer To Home uit 1970, misschien wel de beste studioplaat die Grand Funk ooit maakte. Mean Mistreater kent een nogal sombere sfeer, met een kalm, onheilspellend begin en einde – onderbroken door een heavy middenstuk. Het lied verscheen ook op single, maar dan wel in de superieure versie op de dubbelaar Live Album (uit hetzelfde jaar). Deze uitvoering werd een kleine hit in Canada.

8. Some Kind Of Wonderful

Na The Loco-Motion had Grand Funk Railroad wederom een grote hit met een cover. Some Kind Of Wonderful, afkomstig van het album All The Girls In The World Beware!!! (1974), werd geschreven door John Ellison. Deze zanger nam een versie op met zijn band Soul Brothers Six, die in 1967 verscheen en geen echte grote klapper werd. Dat gebeurde pas toen Grand Funk Railroad er een catchy opname van maakte, die in Amerika in de top drie belandde en in Nederland zelfs de enige hit van de band werd. Veel diehards prefereren misschien de hardrock uit de beginjaren, maar deze fijne meezinger mag niet ontbreken in deze top 10.

7. Sin’s A Good Man’s Brother

De snoeiharde openingstrack van de prachtplaat Closer To Home uit 1970. De combinatie van Mark Farners loodzware gitaarriffs en krachtige zang, Don Brewers meedogenloze drums en Mel Schacher dominante basloopjes is ook hier weer onweerstaanbaar. Een nummer dat je uiteraard met de volumeknop helemaal open moet beluisteren. De jamband Gov’t Mule maakte een uitstekende cover van Sin’s A Good Man’s Brother, die je kunt vinden op het album The Deep End, Volume 1 (2000).

6. Loneliness

De bijna negen minuten durende afsluiter (en het absolute hoogtepunt) van het vijfde studioalbum E Pluribus Funk uit 1971. Hier ging Grand Funk Railroad opmerkelijk genoeg wat meer de symfonische kant op (zoals eerder al gedaan werd op Closer To Home), met de toevoeging van een heus orkest. Die combinatie werkte wonderwel en het resultaat is een episch rocknummer dat bijna net zoveel indruk maakt als twee eerdere lange tracks die de band op plaat zette: Inside Looking Out en I’m Your Captain. E Pluribus Funk was overigens het laatste Grand Funk-album dat door Terry Knight geproduceerd werd.

5. Paranoid

Uiteraard geen cover van de gelijknamige Black Sabbath-klassieker, maar een van de beste nummers die zanger/gitarist Mark Farner ooit schreef. Paranoid is een van de hoogtepunten op het tweede album Grand Funk (1969) – én op de dubbel-lp Live Album (1970). De in de studioversie ruim zeven minuten durende track wordt gedreven door het baswerk van Mel Schacher, dat ook in andere Grand Funk-favorieten (bijvoorbeeld Inside Looking Out) een prominente rol speelt.

4. Into The Sun

Een prachtnummer van het eerste album dat Grand Funk Railroad uitbracht: On Time (1968). Die plaat was aanvankelijk geen groot succes, maar nadat de opvolger Grand Funk het een jaar later wel goed deed, kwam er ook meer interesse in het debuut. En terecht, want met onder meer Are You Ready, Heartbreaker en de single Time Machine staan er meer fantastische nummers op die lp. Overigens kun je de beste versie van Into The Sun vinden op Live Album (1970). Die uitvoering duurt twaalf minuten en heeft een briljante, keiharde climax.

3. We´re An American Band

Voor het album We’re An American Band (1973) werkte Grand Funk Railroad samen met een grote naam als producer: niemand minder dan Todd Rundgren. De titelsong werd een van de populairste nummers van de band en was voor de verandering niet geschreven of gezongen door Mark Farner, maar door drummer Don Brewer. De tekst ontstond naar verluidt nadat de mannen een discussie hadden met Humble Pie over wat beter was: Britse of Amerikaanse rock. ‘We’re an american band!’, riep Brewer vervolgens met trots. Die boodschap sprak veel Amerikanen kennelijk aan, want de single betekende de eerste nummer 1-hit voor Grand Funk.

2. I´m Your Captain/Closer To Home

Misschien wel het meest ambitieuze werk van de band, ook vanwege de toevoeging van strijkers in het tweede gedeelte. Deze afsluiter van het album Closer To Home (1970) is met een lengte van tien minuten ook de langste studio-opname van Grand Funk en wordt vooral in Amerika vaak op classic rock-zenders gedraaid. Een ingekorte versie werd daar een redelijke hit. Volgens velen gaat de tekst over de Vietnamoorlog, hoewel zanger/gitarist/componist Mark Farner nooit echt de betekenis van het nummer heeft onthuld.

1. Inside Looking Out

De ultieme Grand Funk-song is voor veel fans niet het commerciële Some Kind Of Wonderful, maar een nummer dat nooit een hit werd. Althans, niet in deze versie. Het origineel is namelijk van The Animals uit 1966 en was een van vele successen van die groep rondom zanger Eric Burdon. Grand Funk Railroad deed echter iets totaal anders met het lied: het powertrio maakte er een lange, bij vlagen behoorlijk heavy jam van, waarin de drie muzikanten allemaal excelleren. De versie op Live Album (1970) mag er ook wezen. Overigens voegde de band met onder andere het gebruik van het woord ‘reefer’ ook nog enkele verwijzingen naar drugs toe aan de originele tekst.