Vandaag zou Steve Marriott 67 jaar zijn geworden. Hij richtte in 1969 Humble Pie op, een van de eerste supergroepen. De band bestond toen naast Marriott (ex-Small Faces) uit Peter Frampton (ex-The Herd), Greg Ridley (ex-Spooky Tooth) en Jerry Shirley. Hieronder de tien beste songs van een van de beste liveacts aller tijden.

10. Street Rat

Dit korte nummer duurt amper drie minuten en is te vinden op het negende album van Humble Pie: Street Rats. De titelsong is een nogal ruw en ongepolijst nummer met de heerlijke ruige stem van Marriott als middelpunt. Street Rat is een vette, smerige blues rock song zoals alleen Humble Pie die kon componeren en uitvoeren.

9. Shine On

Deze single kwam in 1971 uit en is te vinden op Humble Pie’s vierde album Rock On. Die lp was de laatste met gitarist/zanger Peter Frampton in de gelederen. Frampton componeerde Shine On en hij deed ook de leadzang. Het nummer werd eigenlijk pas bekend en gewaardeerd nadat Frampton het op zijn fantastische, zeer succesvolle dubbelalbum Frampton Comes Alive! zette.

8. Live With Me

Dit nummer staat op het derde studioalbum getiteld Humble Pie, uitgebracht in 1970. Live With Me is een lekkere, vette bluesrocksong die vooral gedomineerd wordt door de orgelgeluiden en de rauwe Janis Joplin-achtige stem van Marriott. Het nummer werd gecomponeerd en geschreven door alle vier de bandleden en de muzikale climax aan het einde van deze meer dan zeven minuten lange track is bewonderenswaardig.

7. Up Our Sleeve

Het zevende studio album van Humble Pie heet Eat It. Deze dubbel-lp werd in 1973 uitgebracht. Up Our Sleeve is een stevig uptempo hardrocknummer met veel gitaarsolo’s van Marriott maar vooral ook van Clem Clempson, de vervanger van Frampton. Van dit nummer zijn heel veel liveversies en bij het publiek behoorde Up Our Sleeve zeker tot de favorieten van Humble Pie’s setlist.

6. Natural Born Bugie

Natural Born Bugie, ook wel bekend als Natural Born Boogie was de allereerste single van Humble Pie. Frampton, Marriott, en Ridley zingen allemaal een ‘eigen’ stuk van de tekst. Het nummer werd geschreven door Marriott en eerlijk gezegd klinkt het anno 2014 nogal ouderwets. Het is eigenlijk gewoon een midtempo boogiewoogiesong. Natural Born Bugie bereikte wel de vierde plaats in de Engelse singlecharts.

5. Stone Cold Fever

Stone Cold Fever is een echte klassieke rocksong van het zeer succesvolle studio album Rock On uit 1971. Marriott is qua stem op dit nummer in topvorm en zeer verrassend is ook het nogal jazzy middenstuk met mondharmonica. Het nummer eindigt weer met heavy gitaarriffs en de bekende hardrockhooks. De uitvoering op het dubbele livealbum Performance: Rockin’ The Fillmore, uitgebracht in 1971, duurt niet alleen langer maar is ook een klasse apart. Check it out!

4. I Don’t Need No Doctor

Dit nummer is van de hand van Nick Ashford, Valerie Simpson en Jo Armstead en werd in 1966 op de plaat gezet door niemand minder dan Ray Charles. Humble Pie’s uptempo r&b-versie werd ook als single uitgebracht, maar was helaas niet heel succesvol. De uitvoering op Performance: Rockin’ The Fillmore is van meer dan uitstekende kwaliteit en het nummer heeft een vette headbangersriff. Leuk detail is ook de dubbele ontkenning (don’t need no) in de titel die herinnert aan de Stones hit I Can’t Get No Satisfaction.

3. 30 Days In A Hole

Dit is waarschijnlijk het bekendste Humble Pie-nummer, maar muzikaal gezien zeker niet het beste. 30 Days In A Hole opent de b-kant van de lp Smokin’, uitgebracht in 1972. Die plaat is de eerste zonder Peter Frampton, want die is vervangen door Clem Clempson. 30 Days In A Hole werd een grote radiohit, maar kwam vreemd genoeg niet in de hitlijsten terecht. Het lied gaat over mensen die gearresteerd worden omdat ze kleine hoeveelheden drugs op zak hebben en daarvoor dertig dagen de bak in moeten: “Black Nepalese, it’s got you weak in your knees/Seeds and dust that you got bust on, you know it is hard to believe/30 days in a hole”. Het is het meest gecoverde nummer van Humble Pie en vooral de versie van Gov’t Mule is om van te smullen.

2. Rollin’ Stone

Rollin’ Stone staat op het album Rock On en het nummer is natuurlijk origineel van Muddy Waters. Het is een bluesklassieker die in de studioversie ‘slechts’ zes minuten duurt. Maar de ultieme Humble Pie-uitvoering van deze slowbluestrack staat natuurlijk op Performance: Rockin’ The Fillmore, waar het nummer maar liefst zestien minuten klokt. Marriotts stem is van uitzonderlijke klasse en hij ‘vertelt’ het verhaal op een meer dan fenomenale manier. Dit is slowblues van de beste kwaliteit, met fantastische gitaarsolo’s van Frampton en Marriott. Opmerkelijk detail: nog voordat het album Rockin’ The Fillmore uitgebracht werd, had Frampton de band al verlaten.

1. I Walk On Gilded Splinters

Ook dit nummer is te vinden op het legendarische dubbele livealbum Performance: Rockin’ The Fillmore. I Walk On Gilded Splinters vult de hele tweede plaatkant en duurt maar liefst 24 minuten. Deze song, geschreven door Dr. John Creaux (beter bekent als Dr.John The Night Tripper), heeft alles wat een magistrale bluessong nodig heeft: heerlijke gitaarriffs, hooks, solo’s, veel afwisseling en power. Niet alleen Frampton, maar vooral Marriott stijgt in dit nummer naar grote muzikale hoogte, want wat hij hier allemaal met zijn stem doet is bijna miraculeus te noemen. Ook Marriotts mondharmonicasolo in het midden van de song geeft I Walk On Gilded Splinters een extra dimensie. Met dit nummer bewijst Humble Pie tot een van de beste livebands aller tijden te behoren. Ook anno 2014 – 43 jaar na het verschijnen van Performance – staat dit nummer nog steeds als een huis. Om met de woorden van Marriott te eindigen: “Rock On”.