Buffalo Springfield kwam in 1968 met het album Last Time Around, Cream nam in 1969 afscheid met het al even toepasselijk getitelde Goodbye, Pink Floyd bracht vorig jaar The Endless River uit… Het is in die drie gevallen duidelijk dat we geen volgende platen hoeven te verwachten. Toch valt vaak moeilijk te bepalen wat precies het laatste album van een bepaalde band of artiest is. Neem Frank Zappa, van wie na de laatste plaat die voor zijn dood verscheen (The Yellow Shark) nog talloze postume cd’s uitkwamen en volgende maand zijn écht laatste werk Dance Me This verschijnt. Als we ons beperken tot studiowerk, zijn dit volgens ons de beste ‘afscheidsalbums’ aller tijden:

10. Queen – Made In Heaven

Het laatste album dat Queen uitbracht tijdens het leven van de zeer gemiste frontman Freddie Mercury was het uitstekende Innuendo (1991). Toch moeten we het vier jaar later verschenen Made In Heaven als het laatste album van de band beschouwen. De overgebleven leden vulden een aantal achtergelaten zangpartijen van Mercury aan met nieuwe instrumentatie, wat fraaie hits als Heaven For Everyone en You Don’t Fool Me opleverde. Er was een tijdje sprake van een soort deel twee van Made In Heaven, maar het bleef bij slechts drie ‘nieuwe’ songs op de recente compilatie Queen Forever. Een erg magere oogst.

9. Dire Straits – On Every Street

Heel erg rouwig hoeven we nu ook weer niet te zijn over het uiteenvallen van Dire Straits. De herkenbare sound leeft immers al jaren voort op de vaak prachtige soloplaten die frontman Mark Knopfler de afgelopen jaren maakte. On Every Street haalde het misschien niet bij het maar liefst zes jaar eerder verschenen wereldsucces Brothers In Arms, maar songs als Calling Elvis en het mysterieuze You And Your Friend maakten er een prima laatste Dire Straits-plaat van.

8. George Harrison – Brainwashed

Afgezien van Traveling Wilburys Vol. 1 en 3 had George Harrison sinds Cloud Nine (1987) geen plaat meer gemaakt. Helaas mocht de ex-Beatle de release van zijn laatste werk niet meer meemaken. Exact een jaar na zijn dood lag Brainwashed in de winkel, volgens veel critici zijn beste soloplaat sinds de vroege jaren zeventig. Met een beetje hulp van collega-Wilbury Jeff Lynne werd Harrisons postume album een prachtig en zeker niet somber afscheid.

7. The Allman Brothers Band – Hittin’ The Note

De legendarische Allman Brothers Band gaf vorig jaar zijn laatste concert en dus kunnen we er vrij zeker van zijn dat dit toch wat onderbelichte album uit 2003 geen opvolger meer krijgt. Reden om Hittin’ The Note eens te (her)ontdekken, want de band maakte sinds Brothers And Sisters (1973) niet meer zo’n sterke plaat. Dat was voor een groot deel te danken aan de magnifieke gitaarduels tussen Warren Haynes en Derek Trucks in met name Instrumental Illness. Gelukkig kunnen we die heren nog genoeg horen bij respectievelijk Gov’t Mule en Tedeschi Trucks Band.

6. Free – Heartbreaker

De meeste mensen kennen Free vooral van de klapper All Right Now, maar de band maakte ook meerdere geweldige platen. Deze uit 1973 was de laatste voordat zanger Paul Rodgers en drummer Simon Kirke de ‘supergroep’ Bad Company startten. Ook al speelde gitarist Paul Kossoff niet op alle nummers van het album, onder meer Wishing Well, de titelsong en Come Together In The Morning maken van Heartbreaker een even essentiële lp als het bekendere Fire And Water.

5. Thin Lizzy – Thunder And Lightning

Er waren niet zo heel lang geleden nog plannen om zonder de overleden frontman Phil Lynott een nieuw album te maken onder de naam Thin Lizzy, maar gitarist Scott Gorham besloot de bandnaam toch maar te veranderen in Black Star Riders. Daarmee blijft Thunder And Lightning uit 1983 het laatste studiowerk van de Ierse hardrockers. Met een iets agressievere sound dan voorheen,  zoals te horen is in onder meer Cold Sweat en Heart Attack, werd deze lp niet alleen waardig afscheid, maar zowaar een van de beste Thin Lizzy-platen ooit!

4. The Beatles – Let It Be

Officieel het laatste studioalbum dat van The Beatles verschenen is, maar we weten allemaal dat het een jaar eerder verschenen Abbey Road later werd opgenomen en daarmee eigenlijk dus het échte afscheidsalbum van de Fab Four was. Voor het gemak kijken we voor dit lijstje maar even naar de releasedatum en kiezen we dus voor Let It Be, een weliswaar íets mindere plaat van de band, maar nog steeds essentieel vanwege songs als Across The Universe, The Long And Winding Road en natuurlijk de titeltrack.

3. Roxy Music – Avalon

Gitarist Phil Manzanera liet in recente interviews weten dat Avalon waarschijnlijk het laatste Roxy Music-album blijft. Aan de ene kant jammer, maar aan de andere kant kun je je afvragen wat de band nu nog zou kunnen toevoegen aan het bijzondere oeuvre. Het in 1982 verschenen Avalon was op muzikaal vlak ver verwijderd van de experimentele glam van de eerste platen en klonk meer als de latere soloplaten van Bryan Ferry. Minder rock dus, maar het romantische, mysterieuze geluid van songs als More Than This en The Main Thing sloeg aan bij een groot publiek en leverde Roxy Music een nummer 1-plaat in zowel Engeland als Nederland op.

2. Janis Joplin – Pearl

In feite bracht de zangeres met de schuurpapieren stem tijdens haar leven slechts één soloplaat uit en dat was niet deze. Nadat ze Big Brother And The Holding Company verliet, maakte ze haar alleraardigste debuut I Got Dem Ol’ Kozmic Blues Again Mama!. Joplins tweede plaat Pearl, opgenomen met de Full Tilt Boogie Band, kwam pas na haar tragische dood uit. Veel fans zien deze lp als het beste werk van de iconische zangeres en Me And Bobby McGee werd haar enige nummer 1-hit in Amerika. Weer een jaar later verscheen de dubbel-lp Joplin In Concert, die overigens ook zeer de moeite waard is.

1. The Jimi Hendrix Experience – Electric Ladyland

Natuurlijk, na zijn dood kwamen nog vele albums met restmateriaal uit (waaronder The Cry Of Love en First Rays Of The New Rising Sun) en de laatste release tijdens zijn korte leven was de liveklassieker Band Of Gypsys, maar na Electric Ladyland bracht Jimi Hendrix zelf spijtig genoeg geen studioplaten meer uit. En aangezien die dubbelaar uit 1968 een van de beste albums ooit is (en ook Jimi’s beste), hoeven we niet lang na te denken over de nummer 1 in deze lijst. En uitleggen waarom Electric Ladyland zo goed is, lijkt ons al helemaal overbodig.