Dire Straits bracht precies dertig jaar geleden het prachtige album Alchemy uit. Reden voor ons om even stil te staan bij het grote aantal liveplaten die in de jaren tachtig uitkwamen. Zo veel als in het decennium daarvoor waren het er misschien niet, maar het onderstaande lijstje liegt er niet om. Bekijk gelijk ook even onze overzichten van de beste livealbums uit de jaren zeventig en negentig.

10. Stevie Ray Vaughan & Double Trouble – Live Alive (1986)

Er zijn nog wel betere livereleases te vinden in de Stevie Ray Vaughan-catalogus, maar de bluesvirtuoos was natuurlijk altijd goed op het podium. Live Alive laat de gitarist en zijn band Double Trouble in topvorm horen, onder meer tijdens het Montreux Jazz Festival in 1985 (waar hij drie jaar eerder nog werd uitgejoeld). Naast stomende versies van onder meer Texas Flood en Voodoo Chile is ook de cover van Stevie Wonders klassieker Superstition. [DG]

9. U2  Under A Blood Red Sky (1983)

Under A Blood Red Sky bevat acht tracks die U2  tijdens de War Tour opnam in Amerika en Duitsland. De playlist is gevarieerd: de drie studioalbums die de band tot dan toe had uitgebracht, zijn allen met één of meerdere songs vertegenwoordigd en ook non-album single 11 O’Clock Tick Tock en b-kantje Party Girl prijken in livevertolking op Under A Blood Red Sky. De plaat veranderde de historie van U2: nog meer dan met het voorgaande studioalbum War kreeg de band airplay, met behulp van de videoversie zelfs op MTV. Het zorgde voor een nieuw en groter publiek en gaf de band voor het eerst financieel de kans een eigen artistieke weg te bewandelen. [SS]

8. Dire Straits – Alchemy: Dire Straits Live (1984)

De acht maanden durende Love Over Gold Tour van Dire Straits kwam op 22 en 23 juli 1983 tot een conclusie in de Hammersmith Odeon in Londen. Een selectie van deze twee concerten verscheen iets meer dan een half jaar later op Alchemy. Wat deze release vooral bijzonder maakt, is de manier waarop de nummers worden uitgevoerd: regelmatig is het arrangement anders en wordt er lekker geïmproviseerd, waardoor de tracks veel meer zijn dan hervertolkingen van de studioversies. Alchemy is daarmee niet enkel een steengoede liveplaat, maar misschien wel het beste dat Dire Straits ooit heeft uitgebracht. [SS]

7. Supertramp – Paris (1980)

Een van de meest sfeervolle liveplaten uit de rockgeschiedenis is deze zeer succesvolle dubbel-lp met opnames van Supertramps Breakfast In America-tour, die in november 1979 neerstreek in Parijs. Afgezien van het ontbrekende Give A Little Bit luistert Paris weg als een ‘Greatest Hits’-plaat waarop de uitvoeringen niet heel veel verschillen van de versies die we kennen van de studioplaten. Niet dat je ons hoort klagen, want de prestaties van de bandleden zijn razendknap en de sfeer is zoals gezegd magnifiek. In 2012 verscheen ook een zeer welkome dvd-uitgave. [DG]

6. Ozzy Osbourne & Randy Rhoads – Tribute (1987)

Eigenlijk zou deze waanzinnig goede liveplaat al in 1982 verschijnen, maar precies vijf jaar na de tragische dood van Randy Rhoads dienden deze nummers als een perfecte ode aan de gemiste gitarist. De opnames uit de vroege jaren tachtig laten de beide metaliconen op hun allerbest horen, maar vooral Rhoads schittert in onder meer de lange gitaarsolo van Suicide Solution. Het beste livewerk dat je van Ozzy kunt krijgen, met of zonder Black Sabbath. [AM]

5. Frank Zappa – You Can’t Do That On Stage Anymore, Vol. 1 (1988)

Veelzijdige liveverzamelaar van Frank Zappa waarop niet alleen opnames uit de jaren 80 staan, maar ook materiaal uit de jaren 70 en zelfs vier tracks uit 1969, waarvan de medley rond Let’s Make The Water Turn Black overigens een hoogtepunt is op deze dubbelaar. Absolute prijsnummer is echter de ruin 20 minuten durende liveversie van de Don’t Eat The Yellow Snow Suite. Op basis van kwaliteit had het eveneens in 1988 verschenen tweede deel van You Can’t Do That On Stage Anymore ook best op deze plek kunnen staan, maar daar staan alleen opnamen uit 1974 op. [SS]

4. Iron Maiden – Live After Death (1985)

Iron Maidens World Slavery Tour, die de succesplaat Powerslave promootte, was met 193 shows in 28 landen de grootste van de band tot dan toe. Het resulteerde onder meer in deze briljante liveplaat, die door velen een van de besten uit de heavy metalgeschiedenis wordt genoemd. De songselectie is geweldig, met een groot deel van de tot dan toe uitgebrachte singles aangevuld met de beste albumtracks. Oorspronkelijk was het plan om de World Slavery Tour nog even voort te zetten ter promotie van Live After Death, maar Bruce Dickinson vond het na 13 maanden wel even genoeg en eiste -met succes- een pauze. [AM]

3. Whitesnake – Live… In The Heart Of The City (1980)

Vreemd dat deze dubbel-lp van Whitesnake niet heel vaak terugkomt in lijstjes met de beste liveplaten, naast bekendere titels als Made In Japan, Live At Leeds en Live And Dangerous. David Coverdale en de zijnen waren in bloedvorm op Live… In The Heart Of The City, opgenomen in 1978 (deze tracks waren al eerder uitgebracht in Japan) en 1980. Luister alleen al naar het bluesy Ain’t No Love In The Heart Of The City. Hier kon geen studioalbum van Whitesnake tegenop! [AM]

2. Rush – Exit… Stage Left (1981)

Als je Rush eenmaal live aan het werk gezien hebt, begrijp je dat een plaat met concertopnames lang geen volledig beeld kunnen geven van de optredens van het Canadese powertrio. Toch laat Exit… Stage Left, dat in hetzelfde jaar als het succesvolle Moving Pictures verscheen en misschien wel de beste liverelease van de band is, perfect de virtuositeit van deze mannen horen. De setlist is hier om van te smullen. Ook absoluut de moeite waard was de gelijknamige videoband die destijds verscheen, inmiddels ook verkrijgbaar op dvd. [AM]

1. Bruce Springsteen & The E Street Band – Live 1975-85 (1986)
Vijf lp’s (of drie cd’s) vol concertopnames van een van de beste liveacts ter wereld? Met zo’n prachtpakket kom je natuurlijk al snel bovenaan ons lijstje te staan! Zoals de titel al aangeeft, beslaat Live 1975-85 tien jaar van Springsteens podiumcarrière. Vanaf de intieme opening van Thunder Road tot en met een grandioze Tom Waits-cover (Jersey Girl) is deze set met liefst veertig tracks meer dan zowel de diehardfan als de minder fanatieke liefhebber zich kan wensen. [DG]