Manfred Mann, oftewel Manfred Sepse Lubowitz, werd geboren in Zuid-Afrika op 21 oktober 1940 en hij wordt vandaag dus maar liefst 73 jaar jong. In de jaren zestig scoorde hij hits met nummers als Do Wah Diddy Diddy en The Mighty Quinn, maar pas echt bekend werd hij met Manfred Mann’s Earth Band, dat in 1971 door hem werd opgericht. De band maakte zestien studioalbums en twee livealbums en op de zes beste albums werd hij bijgestaan door gitarist Mick Rogers, bassist Colin Pattenden en Chris Slade (later o.a. AC/DC) op drums. Tijd voor 10 uitzonderlijke songs van Manfred Mann’s Earth Band.

10. Questions

Het laatste nummer van het zeer succesvolle album The Roaring Silence (1976). Questions, geschreven door Manfred Mann en Chris Slade, is een mooie ballad waarbij vooral ook de tekst opviel, want daarin werd een aantal opvallende filosofische vragen gesteld.

9. Waiter, There’s A Yawn In My Ear

Een instrumentale track van The Roaring Silence met de wel zeer sprekende titel: Ober, er zit een gaap (gaper) in mijn oor. Waarschijnlijk heeft dit nummer ook met de cover het album te maken, want daarop staat een gigantisch oor. Het nummer zit vol met moog- en gitaarmelodieën en is een van de hoogtepunten van het album.

8. You Angel You

Dit nummer stamt van het derde commercieel succesvolle album Angel Station (1979). You Angel You werd een zeer bescheiden hitje en is eigenlijk meer een pop/rock-song dan een progrocktrack zoals we van Manfred Mann’s Earth Band gewend zijn. Dit nummer deed het live altijd heel goed.

7. Solar Fire

De titelsong van het album uit 1973. Het is na Father Of Day, Father Of Night het tweede hoogtepunt op deze lp. Het nummer, waarmee de tweede plaatkant opent, heeft een heerlijke groove en laat ook nogal wat soulinvloeden horen.

6. Martha’s Madman

Het voorlaatste nummer van de lp Watch uit 1978. Het is de opvolger van het zeer succesvolle album The Roaring Silence (1976). Helaas was Watch niet zo succesvol ondanks dit voortreffelijke uptempo rocknummer dat gedomineerd wordt door de flitsende moogsolo. Van Manfred Mann zelf natuurlijk.

5.  Mighty Quinn

Een Bob Dylan-cover en een hele grote hit in de jaren zestig. Het intromelodietje is natuurlijk heel bekend, gevolgd door de vette gitaarriff. Live is het altijd een van de Earth Band-songs die het hardste wordt meegezongen Een superhit voor Manfred Mann: eerste plaats in Duitsland en Engeland. Een liveversie van de Earth Band staat op de lp Watch. “Come on without, come in within…”

4. Spirits In The Night

Ook dit is een cover en wel van niemand minder dan ‘The Boss’: Bruce Springsteen. Hij schreef het lied voor zijn debuutplaat Greetings From Asbury Park, NJ (1973). De Earth Band-versie staat op het album Nightingales And Bombers uit 1975. Een van de bekendste songs van de band.

3. Father Of Day, Father Of Night

Het openingsnummer van het album Solar Fire, uitgebracht in 1973. De adembenemende instrumentale intro van ongeveer twee minuten van deze progressieve rock song is nog steeds te mooi voor woorden. De zang van meestergitarist Mick Rogers doet de rest en zijn gitaarsolo’s in dit nummer zijn van uitzonderlijke klasse. Het origineel is van Bob Dylan, te vinden op zijn album New Morning (1970). De liveversie op Mann Alive is ook zeer goed.

2.  Davy’s On The Road Again

Een van de bekendste nummers van Manfred Mann’s Earth Band werd geschreven door John Simon (bekend als producer van The Band) en Robbie Robertson. Het staat op het niet zo succesvolle album Watch (1978). Live wordt het nummer bijna altijd gespeeld. Het refrein is natuurlijk erg aanstekelijk en het is dus logisch dat iedereen dit lied kent.

1. Blinded By The Light

Een cover van Bruce Springsteen en het openingsnummer van The Roaring Silence; waarschijnlijk het beste album van de band. Dit is ook de eerste plaat waarop de geweldige zanger Chris Thompson te horen is en het eerste album zonder gitarist/zanger Mick Rogers. De stem van Thompson sloeg aan, want The Roaring Silence werd zeer goed verkocht en Blinded By The Light werd een behoorlijke hit. In Engeland werd de zesde plaats bereikt. Het is het lievelingsnummer van veel fans en vooral live bezorgt het – als het gezongen wordt door Thompson – nog altijd kippenvel.