Precies 66 jaar geleden kwam in Dallas, Texas niemand minder dan Marvin Lee Aday ter wereld, die wij inmiddels al een aantal decennia kennen als Meat Loaf. Tijd voor een lijstje dus, maar dat is altijd een beetje flauw bij een dergelijke artiest waar één album zo nadrukkelijk boven de rest uitsteekt. Daarom stelden wij onszelf voor een uitdaging, en maakten een Meat Loaf Top 10 waar het Bat Out Of Hell-album niet in mag voorkomen.

10.  Life Is A Lemon And I Want My Money Back

Dat de combinatie Meat Loaf en Jim Steinman niet te onderschatten is, moet iedereen bij het uitkomen van Bat Out Of Hell II in 1993 toch wel duidelijk geworden zijn. De songs van Meat waren al lang niet meer zo overtuigend geweest als op deze plaat. Todd Rundgren, die dit keer niet als producer betrokken was maar wel samen met Meat en Steinman de nummers arrangeerde, merkte op dat Bat Out Of Hell II thematisch zwaarder was dan het eerste deel, en Life Is A Lemon And I Want My Money Back is daar een goed voorbeeld van. Volgens Meat Loaf is het nummer verantwoordelijk voor de enige ruzie die hij en Steinman kregen tijdens het maken van Bat Out Of Hell II, maar waar die ruzie over ging is niet duidelijk.

9. Seize The Night

Bij het derde deel van Bat Out Of Hell was Jim Steinman niet betrokken, maar Meat Loaf putte wel uit een aantal composities die hij voor anderen had geschreven. Eén daarvan is Seize The Night, dat oorspronkelijk als Carpe Noctem in de musical Tanz Der Vampire voorbij was gekomen. Die roots zijn ook in de Meat Loaf-versie, een duet met Jennifer Hudson, nog steeds duidelijk. Het arrangement bestaat voor een belangrijk deel uit orkest en de zang van Meat Loaf is haast nog theatraler dan anders.

8. Los Angeloser

Een vreemde eend in de bijt ten opzichte van de rest van het Meat Loaf-oeuvre, maar juist daardoor zo interessant. Los Angeloser is een onpretentieus, humoristisch en catchy nummer met een zomers gevoel. Het nummer zit beduidend simpeler in elkaar dan de meeste andere Meat Loaf-tracks en zal daardoor niet bij alle fans even geliefd zijn, maar deze single van Hang Cool Teddy Bear (2010) is waarschijnlijk wel het makkelijkst meezingbare nummer dat Meat ooit opnam.

7. Bad For Good

Oorspronkelijk zou Bad For Good het titelnummer worden voor de opvolger van Meat Loafs Bat Out Of Hell album. Vanwege stemperikelen verliepen de opnames echter niet goed, en zag Jim Steinman zich genoodzaakt dat album met Rory Dodd in te zingen en onder zijn eigen naam uit te brengen. In 2006 nam Meat Loaf de track toch nog op voor Bat Out Of Hell III, hoewel die plaat niet door Steinman geproduceerd werd. Samen met vier van Bad For Good afkomstige tracks die al op Bad Out Of Hell II stonden en de track Surf’s Up uit 1984 heeft Meat Loaf nu het grootste gedeelte van Bad For Good alsnog opgenomen.

6. I’m Gonna Love Her For Both Of Us

Zoals hierboven duidelijk werd, gingen de opnames van een opvolger voor Bat Out Of Hell niet heel voortvarend. Daardoor duurde het maar liefst vier jaar voordat er met Dead Ringer een opvolger in de schappen lag. Dat leek voor veel fans te lang te zijn geweest en het album flopte. Al zou het kunnen dat ook de sound van de plaat daar mee te maken had, want Dead Ringer was een stuk minder pompeus. Eén van de tracks die wél nadrukkelijk de kant van de voorganger opging, was I’m Gonna Love Her For Both Of Us, een toptrack met alles dat Meat Loaf-liefhebbers willen horen.

5. It’s All Coming Back To Me Now

De prachtige ballad It’s All Coming Back To Me Now stond al lange tijd op het verlanglijstje van Meat Loaf. Naar verluidt wilde hij het nummer al voor Bat Out Of Hell II op band zetten, maar Jim Steinman, die het nummer schreef, vond dat het nummer door een vrouw gezongen moest worden. Dat gebeurde in 1989 al met Steinmans project Pandora’s Box en in 1996 nogmaals door Celine Dion. In 2006 zag Meat Loaf echter zijn kans schoon en nam een versie van het album op voor Bat Out Of Hell III, als duet met de Noorse zangeres Marion Raven. Meat gaf aan dat hij de tekst van het nummer ziet als een omschrijving van de relatie die hij met Steinman heeft.

4. I’d Lie For You (And That’s The Truth)

De opvolger van Bat Out Of Hell II werd in 1995 Welcome To The Neighbourhood, een album dat net als Dead Ringer in ’81 beduidend minder sterk was dan zijn legendarische voorganger. Toch had de plaat een grote uitschieter: I’d Lie For You (And That’s The Truth). Deze single heeft alles in zich om de vergelijking met de betere Jim Steinman-composities te doorstaan, maar is geschreven door componiste Diane Warren. De videoclip bij het nummer gaat verder waar megahit I’d Do Anything for Love (But I Won’t Do That) twee jaar eerder ophield.

3. Dead Ringer For Love

Als Meat Loaf-plaat zou het eerdergenoemde Jim Steinman-album Bad For Good ongetwijfeld veel legendarischer zijn geworden. Het beduidend minder sterke Dead Ringer werd uiteindelijk wél de echte opvolger van Bat Out Of Hell, maar wist bij lange na niet de status van zijn voorganger te bereiken. Toch is het zeker niet allemaal kommer en kwel, zo zagen we in deze top 10 al aan I’m Gonna Love Her For The Both Of Us. Single Dead Ringer For Love is nog een stukje beter: het duet met Cher werd in Groot-Brittannië zijn grootste hitparadesucces. Naast Read ‘Em And Weep was dit de enige track op Dead Ringer waar Jim Steinman ook als producer opduikt.

2. Objects in the Rearview Mirror May Appear Closer Than They Are

Niemand kan zulke lange en vooral grappige songtitels verzinnen als Jim Steinman. Objects in the Rearview Mirror May Appear Closer Than They Are is onze favoriet, en was bovendien jarenlang de langste songtitel zonder haakjes in de Britse Top 40 (in 2006 werd het nummer ingehaald door Lying Is the Most Fun a Girl Can Have Without Taking Her Clothes Off van Panic! At The Disco). Het nummer bestaat uit drie delen en is één van de hoogtepunten van Bat Out Of Hell II, dankzij de sterke tekst en ongekende spanningsopbouw.

1. I’d Do Anything for Love (But I Won’t Do That)

Nadat het succes van Meat Loaf in de jaren 80 tot een dieptepunt was gedaald, besloot hij de boel vanaf de grond compleet opnieuw op te bouwen door te gaan spelen in kleine clubs. Het lukte: Meat Loaf kreeg langzaamaan weer een grotere groep trouwe volgelingen en de zalen waar hij speelde werden weer groter. In 1990 was het voor zowel Meat Loaf als Jim Steinman dan ook duidelijk: de tijd was rijp voor een vervolg op Bat Out Of Hell. En dat ze daarmee de juiste beslissing hadden genomen, bleek wel toen uiteindelijk in 1993 Bat Out Of Hell II verscheen. Mede dankzij de fanschare die Meat Loaf met het toeren weer had opgebouwd, alsook het feit dat Bat Out Of Hell II gewoon weer een ouderwets sterk album was, werd de comeback groots en succesvol. De single I’d Do Anything For Love (But I Won’t Do That) leverde Meat Loaf zelfs een Grammy op. Het nummer is, zelfs voor Meat Loaf en Jim Steinman-begrippen pompeus te noemen, en voor velen zal het als een beetje (nou, vooruit: enorm) over-the-top worden ervaren. Wat ons betreft blijft I’d Do Anything for Love echter een indrukwekkende mini-opera.