‘The Prince Of Darkness’ himself, Ozzy Osbourne, mag vandaag 65 kaarsen uitblazen. 2013 was een goed jaar voor de ultieme metalfrontman, want de (bijna) originele line-up van Black Sabbath keerde terug met het ijzersterke album 13 en vorige week maakte de band nog indruk in de Ziggo Dome. Vandaag staan we echter stil bij het mooiste uit Ozzy’s glansrijke solocarrière. Dit zijn volgens ons zijn tien beste songs buiten Black Sabbath:

10. Dreamer

Niet meteen de allergrootste fanfavoriet, deze ballad uit 2001. Dreamer is zeker voor Ozzy Osbourne-begrippen een ongekend zoet nummer, dat echter wel een prachtige tekst en een gevoelig zingende Osbourne laat horen. Je hoeft het niet goed te vinden, maar deze hommage aan (naar eigen zeggen) Ozzy’s grootste muzikale held John Lennon (de muzikale en tekstuele verwijzingen naar Imagine zijn eindeloos) is alleszins oprecht te noemen. [SS]

9. Perry Mason

Al is de heavy openingstrack Perry Mason met afstand het beste nummer, het album Ozzmosis (1995) wordt vaak toch wat onderschat. Met Black Sabbath-maatje Geezer Butler op bas, de altijd geweldige Zakk Wylde op gitaar, topdrummer Deen Castronovo en levende legende Rick Wakeman op toetsen had Ozzy een waanzinnig goede band tot zijn beschikking, terwijl hardrockers Steve Vai en Lemmy meeschreven aan diverse tracks. Perry Mason – de titel verwijst naar het beroemde detectivepersonage – werd een kleine hit in Engeland. [DG]

8. Over The Mountain

Een heerlijk moment altijd, wanneer je Ozzy’s tweede album Diary Of A Madman opzet: die opening met Over The Mountain. Je zit er meteen helemaal in en realiseert je weer dat je naar één van ’s mans beste albums aan het luisteren bent. Onze voorkeur gaat overigens uit naar het origineel: op de 2002-remaster van het album zijn alle drum- en baspartijen in opdracht van Sharon Osbourne vervangen vanwege een langlopend conflict over royalties met de originele muzikanten Lee Kerslake en Bob Daisley. [AM]

7. Suicide Solution

Het origineel van Suicide Solution staat op het solodebuut Blizzard Of Ozz (1980), maar voor de ultieme versie kun je terecht bij de aan Randy Rhoads opgedragen liveplaat Tribute (1987). In die uitvoering mag de veel te vroeg gestorven gitaarheld zich namelijk uitleven met een lange solo. De tekst van deze Ozzy-klassieker was enigszins controversieel. De ‘Prince Of Darkness’ zou met dit lied zelfmoord verheerlijken en de zanger werd aangeklaagd door de ouders van een jongen die zichzelf van zijn leven beroofde na het luisteren van onder meer Suicide Solution. Volgens Ozzy zelf ging de tekst over de dood van Bon Scott. [AM]

6. Diary Of A Madman

Net als Ozzy’s debuutalbum kende Diary Of A Madman eigenlijk geen echt zwakke momenten, maar naast het hier eerdergenoemde Over The Mountain springt de titeltrack er toch wel uit. Het nummer staat grotendeels in een opmerkelijke maatsoort (7/8) en is mede dankzij de akoestische gitaarintro en opbouw bijna in de proghoek te plaatsen. Een van de meest gelaagde Ozzy-tracks met een glansrol voor zowel de man zelf als gitarist Randy Rhoads. [AM]

5. Bark At The Moon

De titeltrack van Ozzy’s derde album Bark At The Moon is vooral geschreven door gitarist Jake E. Lee en bassist Bob Daisley, terwijl op de plaat staat dat Osbourne het nummer in zijn eentje componeerde. Maakt ook allemaal niet uit, want Bark At The Moon is gewoon een lekker Ozzy-nummer over een weerwolfachtig beest dat door de bewoners van een stadje was vermoord, om vervolgens terug te keren voor wraak. De bijbehorende videoclip was de eerste die Osbourne maakte en meteen een hele leuke. [SS]

4. Mama, I’m Coming Home

Ozzy laat zich in deze succesvolle single van No More Tears van zijn sentimentele kant horen. Niemand minder dan Motörhead-frontman Lemmy schreef mee aan enkele nummers van het album (hij nam met zijn band overigens een eigen versie op van de rocker Hellraiser). Zo ook deze commercieel klinkende maar niettemin zeer overtuigende rockballad. De ‘mama’ uit de titel slaat overigens op vrouwlief Sharon Osbourne. [AM]

3. Crazy Train

De solocarrière van Ozzy kon haast niet beter beginnen dan met de prachtplaat Blizzard Of Ozz (1980). Crazy Train was de eerste single van het album en dus ook de eerste van Osbourne nadat hij Black Sabbath verliet. In de charts gebeurde er vrij weinig, maar de track geldt als een van de grootste (live)favorieten van Ozzy-fans en een hoogtepunt in de gehele hardrock/metalhistorie. Crazy Train verscheen in 1987 opnieuw als single, maar dan in de liveversie van het aan Randy Rhoads opgedragen album Tribute. [DG]

2. Mr. Crowley

Het (artistieke) succes van Ozzy’s solodebuut Blizzard Of Ozz was natuurlijk voor een groot deel te danken aan het overrompelende gitaartalent van Randy Rhoads. De solomomenten in Mr. Crowley, de tweede single van het album, zijn misschien wel de beste uit Rhoads’ korte carrière en behoren tot de beste gitaarsolo’s uit de hardrockgeschiedenis. In de tekst zingt Ozzy over de schrijver en occultist Aleister Crowley (1875-1947): “Mr. Crowley, what went on in your head?/Mr. Crowley, did you talk to the dead?/Your life seemed to me so tragic, with the thrill of it all”. [AM]

1. No More Tears

Nadat de tweede helft van de jaren 80 kwalitatief wat magerder was, sloeg Ozzy in 1991 met No More Tears genadeloos terug. Het album was het beste dat hij sinds Diary Of A Madman had uitgebracht en werd bovendien een van zijn grootste commerciële successen. Beiden waren grotendeels te danken aan de eerste single en titeltrack, dat wat ons betreft het meest essentiële Ozzy-nummer is. Van de gedetailleerde productie tot de lekkere riffs: alles klopt gewoon en het nummer blijft de volledige 7 minuten boeien. Let vooral ook op die geweldige baslijn! [SS]