Zonder Roger Waters was Pink Floyd nooit meer hetzelfde en veel van de beste nummers uit het legendarische oeuvre zijn dan ook van zijn hand. Vandaag wordt de zanger, bassist en songwriter 73 jaar en dat is voor ons een mooie aanleiding om eens de fraaiste door hem geschreven songs van de band uit te lichten. Het gaat daarbij puur om solocomposities, samenwerkingen met andere leden rekenen we even niet mee.

10. Another Brick In The Wall (Pt. 2) (The Wall, 1979)

Ook Pink Floyd ontkwam niet aan disco-invloeden. Naar een idee van co-producer Bob Ezrin kreeg Another Brick In The Wall Pt. 2 een discobeat (hij bedacht ook dat er een kinderkoor aan toegevoegd moest worden), met als resultaat dat de single een gigantische hit werd en tegenwoordig bij veel mensen nog steeds het bekendste nummer van de band is. In Engeland, waar de nummer 1-positie bereikt werd, was dit de eerste Pink Floyd-single sinds de jaren zestig.

9. Sheep (Animals, 1977)

In de loop van de jaren zeventig was Roger Waters steeds dominanter aanwezig op de albums van Pink Floyd en als gevolg daarvan werden de thema’s en teksten maatschappijkritisch en nogal zwartgallig. Voor het concept van Animals werd de zanger/bassist geïnspireerd door het legendarische boek Animal Farm van George Orwell. De mensheid werd op deze lp verdeeld in honden, varkens en schapen en de vijf songs op de plaat werden dan ook vernoemd naar die dieren. Sheep ontstond overigens uit een nummer met de titel Raving And Drooling, dat al tijdens de Dark Side Of The Moon-tour in 1974 gespeeld werd door de band.

8. Cirrus Minor (More, 1969)

De soundtrack van de film More is waarschijnlijk bij weinig Pink Floyd-fans een favoriet album, maar er staan enkele schitterende stukken op. Het openingsnummer Cirrus Minor zou bijvoorbeeld een hoogtepunt zijn op elke andere lp uit de ‘overgangsperiode’ van Pink Floyd na het vertrek van Syd Barrett en voor The Dark Side Of The Moon. Het gebruik van orgel en vogelgeluiden geeft de compositie een heel aparte sfeer. De zang werd overigens niet verzorgd door Roger Waters zelf, maar door David Gilmour. Wie geen Pink Floyd-completist is en het nummer toch op plaat wil hebben, kan ook terecht bij de puike compilatie Relics (1971).

7. The Final Cut (The Final Cut, 1983)

Er zijn veel Floyd-fans die The Final Cut haten, maar wat ons betreft wordt die plaat ernstig onderschat. Misschien maakt ondergetekende hier geen vrienden mee, maar ik zet dat album vaker en liever op dan het grijsgedraaide The Dark Side Of The Moon. Ik ben dan ook een groot liefhebber van Roger Waters en hoor hem het liefst als hij zich ergens druk om maakt (zoals in Too Much Rope van zijn soloplaat Amused To Death). Vooral het gedeelte vanaf de regel “Would you sell your story to Rolling Stone?” in de titelsong van The Final Cut krijg ik dik kippenvel.

6. Brain Damage/Eclipse (The Dark Side Of The Moon, 1973)

Stiekem voegen we hier twee losse tracks samen, maar Brain Damage en Eclipse vormen bij elkaar dan ook de grote finale van The Dark Side Of The Moon. Met de tekst van die eerste verwees Waters duidelijk naar ex-collega Syd Barrett. Het nummer had ooit dezelfde titel als het album waar de track uiteindelijk op belandde. Fraai aan het aansluitende Eclipse is het geluid van een kloppend hart aan het einde, dat ook te horen is in het openingsstuk Speak To Me. Daarmee is de cirkel mooi rond.

5. If (Atom Heart Mother, 1970)

Het meest toegankelijke lied op het semimeesterwerk Atom Heart Mother. Een prachtige ballad waarin Roger Waters zich van zijn zachtste kant laat horen. If is een simpel, folkachtig liedje, dat ogenschijnlijk over liefde gaat, maar waarin toch nog even kort een vaker terugkerend thema opduikt: waanzin (‘If I go insane, please don’t put your wires in my brain’). David Gilmour voegde fraaie slidegitaarpartijen toe aan de akoestische begeleiding van Waters.

4. Set The Controls For The Heart Of The Sun (A Saucerful Of Secrets, 1968)

Hoewel we het mysterieuze Set The Controls For The Heart Of The Sun van het tweede album A Saucerful Of Secrets (1968) absoluut een meesterwerk vinden, staat het nummer vooral in deze lijst dankzij de hypnotiserende langere liveversie op Ummagumma, die bijna tien minuten duurt. In welke uitvoering dan ook is Set The Controls For The Heart Of The Sun in ieder geval de eerste echt geniale solocompositie van Roger Waters.

3. Money (The Dark Side Of The Moon, 1973)

Alleen al de pakkende baslijn van deze rockklassieker is legendarisch. Met Money, een van de bekendste tracks op The Dark Side Of The Moon, scoorde Pink Floyd de eerste hit in Amerika. Het nummer werd geschreven door Roger Waters, maar gezongen door David Gilmour, terwijl Dick Parry een onvergetelijke saxsolo op de plaat zette. Dat deed hij overigens nog een keer toen besloten werd om een nieuwe versie van Money op te nemen voor de compilatie A Collection Of Great Dance Songs (1981). Verder nam Gilmour voor die heropname alle instrumenten en zang voor zijn rekening.

2. Hey You (The Wall, 1979)

De tweede lp/cd van The Wall begint met het prachtig opgebouwde Hey You. Inmiddels is het personage Pink geïsoleerd geraakt van de buitenwereld. ‘But it was only fantasy’, wordt gezongen in de bridge van het nummer, ‘The wall was too high as you can see/No matter how he tried, he could not break free/And the worms ate into his brain’. Hoe aardig Alan Parkers filmversie van The Wall ook is, het blijft jammer dat dit nummer er niet in voorkomt.

1. Have A Cigar (Wish You Were Here, 1975)

Toen Pink Floyd in de Abbey Road-studio aan Wish You Were Here werkte, was folkzanger Roy Harper toevallig even verderop bezig met de opnames van zijn eigen plaat HQ. De band besloot hem te vragen een nummer in te zingen en zodoende kreeg Harper een gastrol op een van de meest geliefde albums uit de popgeschiedenis. Zijn stem past perfect bij Have A Cigar, met onder meer de geinige beroemde regels: ‘The band is just fantastic, that is really what I think / Oh by the way, which one’s Pink?’ De band Foo Fighters nam een prima cover op voor de soundtrack van de hitfilm Mission: Impossible 2, met drummer Taylor Hawkins als leadzanger en niemand minder dan Brian May op gitaar.